Małgorzata Ignaszak SUI

07/01/2026

Lęk często nie rodzi się z tego, co zewnętrzne, ale z tego, co w nas zatrzymane.
Gdy ciało nie może swobodnie czuć, nawet dobra sytuacja przestaje dawać ulgę.
Powrót do siebie zaczyna się od uważności na to, co chce przepłynąć, bez oceny, bez pośpiechu..

Ściskam,
M

05/01/2026

Przy zaburzeniach lękowych, nerwicy i atakach paniki sport nie jest dodatkiem.
Jest fundamentem.

Dzisiejszy lęk to nie tylko myśl.
To przede wszystkim ciało w ciągłej gotowości: napięte mięśnie, przyspieszone tętno, płytki oddech, rozregulowany układ nerwowy.
Jeśli ciało jest przemęczone, niedożywione, niewyspane, przeciążone stresem – lęk i napięcie ma idealne warunki, by rosnąć.

Dbając dzisiaj o ruch,sen, oddech, odżywianie i regenerację
• obniżasz pobudzenie układu nerwowego,
• zmniejszasz częstotliwość ataków paniki,
• uczysz ciało, że jest bezpieczne, a to jest bardzo ważne
• dajesz psychice realne wsparcie, a nie tylko walkę z myślami

Nie da się wyleczyć lęku, ignorując ciało.
Ciało i psychika mówią jednym językiem.

I co się stanie JUTRO?

To, jak zadbasz o zdrowie dzisiaj, zdecyduje o tym, jak będzie wyglądał Twój lęk jutro.

Zdrowe ciało
• szybciej się uspokaja,
• lepiej reaguje na terapię,
• łatwiej wraca do równowagi po ataku paniki,
• przestaje być wrogiem, a staje się sojusznikiem.

Sport nie usuwa lęku magicznie.
Ale bez ruchu, sportu – wyjście z nerwicy jest znacznie trudniejsze.

Dlatego przy zaburzeniach lękowych dbanie o zdrowie to nie luksus.
To akt odwagi, odpowiedzialności i miłości do siebie.

Bo zdrowe ciało to spokojniejszy umysł.
A spokojniejszy umysł to pierwszy krok do wolności.

Na załączonym obrazku - sport w Ugandzie - nie masz ciężarków dajesz z dwoma ananasami 😂

02/01/2026

Ten rok przypomniał mi, jak wielu ludzi nosi w sobie niewidzialne ciężary: lęk, napięcie, poczucie, że muszą być silni cały czas. Dziękuję moim pacjentom i wszystkim, którzy wspierają działania Fundacji. Za odwagę, za współpracę, za prawdę. I dziękuję za relacje, bo to one leczą najwięcej.

Ściskam,
M

31/12/2025

Moi drodzy,
To był szalony rok ! Pełny pracy, zakrętów życiowych, upadków i powstań. Jesteśmy zdrowi i szczęśliwi. Kochamy życie niezależnie co nam przyniesie. Losie, ufam Tobie bo mam na Ciebie wpływ ❤️ Zatem szczęśliwego Nowego Roku 2026 !! Dla Ciebie !!

27/12/2025

Ten cytat to delikatne, ale stanowcze zaproszenie do odpowiedzialności za własne życie.
Nie za perfekcję.
Nie za brak lęku.
Za wybory, które podejmujemy dziś, zanim żal stanie się jedynym dowodem, że coś było dla nas ważne.

Dojrzałość psychologiczna zaczyna się tam, gdzie przestajemy odkładać siebie „na potem”.

Ściskam,
M

22/12/2025

19/12/2025

Dojrzałość to moment, w którym przestajemy umniejszać siebie, by inni czuli się bezpiecznie. To zgoda na własny potencjał, odpowiedzialność za swoje możliwości i odwaga, by już się nie chować.

16/12/2025

Przed świętami wiele z nas wpada w tryb: wszystko naraz, wszystko idealnie, wszystko już. Mycie okien, gotowanie, sprzątanie, listy zadań bez końca. Presja w głowie, napięcie w ciele. Nie dlatego, że naprawdę musimy. Tylko dlatego, że tak nas nauczono.

Bo tak kazano.
Bo tak się robi.
Bo mama zawsze sprzątała przed świętami.
Bo mama robiła 12 potraw.
Bo dom musi wyglądać.
Bo inaczej pojawia się wstyd, poczucie winy, napięcie.

Dla układu nerwowego to nie jest tradycja. To jest ciągły sygnał zagrożenia. Pośpiech, presja, nadmierna aktywność oznacza stałe pobudzenie. Ciało się zaciska, mięśnie nie puszczają, kark i głowa są w napięciu, oddech płytki.

Efekt?
Migreny, bóle głowy, bezsenność, rozdrażnienie.
A przy dłuższym przeciążeniu i przepracowaniu nawet napady paniki, bo układ nerwowy nie ma już przestrzeni na regulację.

Święta same w sobie nie są problemem. Problemem jest wewnętrzny przymus, perfekcjonizm i przekazane z pokolenia na pokolenie napięcie, które niesiemy w ciele.

Spokojne święta nie zaczynają się od czystych okien ani 12 potraw. Zaczynają się od zgody na to, że można inaczej. I że bezpieczeństwo układu nerwowego jest ważniejsze niż idealny dom.

14/12/2025

Czasem trzeba zaprzyjaźnić się z lękiem. Podejść, spojrzeć mu w oczy i powiedzieć: „Wiem, że jesteś. Akceptuję Cię”, ale potem dodać: F**k you, nie rządzisz mną.

Bo świadomość to moc.
To tylko lęk, nic więcej.
Można go polubić, oswoić, przyjąć.
I jednocześnie wysłać do diabła, gdy próbuje przejąć stery.
Działaj!

Ściskam,
M

14/12/2025

Czasem trzeba zaprzyjaźnić się z lękiem - podejść, spojrzeć mu w oczy i powiedzieć: „Wiem, że jesteś. Akceptuję Cię
Ale potem dodać: F**k you, nie rządzisz mną.

Bo świadomość to moc.
To tylko lęk - nic więcej.
Można go polubić, oswoić, przyjąć.
I jednocześnie wysłać do diabła, gdy próbuje przejąć stery.

Działaj!
Ściskam,
M