Centrum Psychoterapii Integralnej

25/02/2026

25/02/2026

24/02/2026

„Depresja nie zawsze objawia się wyłącznie smutkiem. U części pacjentów dominują objawy somatyczne – bezsenność, zaburzenia apetytu, dolegliwości bólowe. U innych, zwłaszcza u mężczyzn, może przeważać drażliwość i dysforia, czyli przewlekły stan rozdrażnienia, napięcia i wewnętrznego niezadowolenia, często przejawiający się wybuchowością” – mowi prof. Dominika Dudek, Pani Prezes Elekt Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego .w rozmowie opublikowanej przez Menadżera Zdrowia (źródło PAP) .
Depresja to nie brak serotoniny, lecz złożone wieloczynnikowe zaburzenie regulacji nastroju i reakcji na stres – stwierdza prof. Dominika Dudek.
Źródło: W depresji splatają się mechanizmy biologiczne, środowiskowe i psychospołeczne.
https://www.termedia.pl/mz/W-depresji-splataja-sie-mechanizmy-biologiczne-srodowiskowe-i-psychospoleczne,66127.html

23/02/2026

23/02/2026

"Gdy wrażliwemu dziecku nie pozwoli się na lot na skrzydłach własnej kreatywności, gdy skrzydła te raz po raz odcinane są przez "powinieneś, musisz, wypada", traci ono wiarę w siebie. Jego uczucia, intuicja, wyobraźnia nic nie znaczą. Poezja, muzyka, taniec - każdy kreatywny wyraz duszy sięgającej ducha - zostają zdegradowane do poziomu niegroźnej, oswojonej zabawy czy świata z fantazji. W tak zwanym prawdziwym świecie twórczy płomień nie jest tolerowany, chyba że - jakże by inaczej - zapewnia sukces finansowy i pozwala piąć się po szczeblach drabiny społecznej.

Mężczyźni i kobiety, których kreatywność została pogwałcona, często starają się być niewidzialni, schowani pod warstwami sadzy i futer. Próbują ukryć i zabezpieczyć choć resztki tego, co z nich zostało. Tak jak Wieloskórka czują czasem, że nadają się tylko do tego, by "rzucać [w nich] butami" i na pierwszy rzut oka robią z siebie męczenników. Mówią: „Jeśli nie będę żywić na nic nadziei, nikt mnie nie zdradzi".

(...)

Choć uciekają w świat najbardziej niesamowitych fantazji, nie mają one oparcia w ciele, ponieważ zostało ono sparalizowane, znieczulone przez traumę. Dopóki obrazy te przynajmniej po części nie zaczną płynąć z ciała, ich wyobraźnia nie będzie w stanie rozpocząć leczącej pracy. Mogą nie mieć absolutnie żadnego szacunku ani dla swojego umysłu, ani dla ciała. Ciało zostało im odebrane. To coś całkiem innego niż cielesne poddanie się innym. In**st, czy to psychiczny, czy fizyczny, powoduje otępienie ciała. Jakość tego otępienia jednak nie jest nigdy taka sama. Jednakowy nie jest też opór względem oddechu, który pozwala ciału na odczuwanie. Jedna z moich analizantek, która jako dziecko doświadczyła kazirodztwa, klarownie wyjaśniła mi tę różnicę. „To nie jest kwestia tańca na mechanicznych nogach. Ja po prostu tych nóg nie mam".

(...)

Bal odbywa się we właściwym momencie. Wieloskórka jest gotowa podjąć wyzwanie. „Czy mogę zrzucić płaszcz z tysiąca skórek i zmyć sadzę wstydu i strachu? Czy mogę pojawić się odziana w złotą suknię? Czy będę wyglądać jak owłosione zwierzę przebrane w złoto, czy też jak księżniczka przyobleczona w suknię, która należy tylko do mnie?" Każdy z nas zadawał sobie kiedyś podobne pytania. Ciężko nad sobą pracowaliśmy i w cudzym wzroku szukaliśmy potwierdzenia, czy ktokolwiek dostrzegł w nas zmianę".

Marion Woodman - Opuszczając dom mojego ojca. Podróz ku świadomej kobiecości, tłum A. Rachwał-Chybowska, K. Rosińska, Czeladź 2024: RAVEN

23/02/2026

Sobota z modelem: cykl samookaleczania. Taki cykl już Wam prezentowałyśmy, ale tu mamy inne niż tam ujęcie problematyki. Boon, Steele i Hart (WUJ, 2019) zauważają, że "samookaleczanie często wynika z wewnętrznego cyklu silnych konfliktów utrwalających rozregulowane emocje". Zwracają oni uwagę na różne części osobowości, między którymi dochodzi do napięć. Ten model będzie przydatny w pracy z osobami z zaburzeniami dysocjacyjnymi po traumie, może też być przydatny przy konceptualizacji samookaleczeń w terapii schematów.

20/02/2026

Odcinek o tym, jak „empatyczne” chatboty potrafią brzmieć bardziej wspierająco niż człowiek — i dlaczego to bywa jednocześnie ulgą oraz pułapką. Z perspektywy klinicznej rozkładamy na czynniki pierwsze „emocjonalny solipsyzm”: sytuację, w której AI zawsze potwierdza, zawsze jest dostępna i nigdy nie stawia granic, przez co może wzmacniać unikanie, zaniżać tolerancję na dyskomfort relacyjny i rozmywać sens realnej konfrontacji, która jest sercem terapii.

W odcinku poruszamy też wątek „fałszywej empatii” (deceptive empathy) — dlaczego system może perfekcyjnie naśladować ton współczucia, nie mając doświadczenia cielesnego ani współregulacji, oraz jak to wpływa na oczekiwania pacjentów wobec terapeutów.

Gość: dr n. med. Artur Wiśniewski – lekarz psychiatra (w tym psychiatra dzieci i młodzieży) oraz certyfikowany psychoterapeuta poznawczo-behawioralny, związany także z działalnością dydaktyczną i superwizyjną z PTTPB. W pracy klinicznej zajmuje się m.in. diagnozą i leczeniem trudności neurorozwojowych (np. ADHD/ASD) u dzieci, młodzieży i dorosłych.

Podcastu można posłuchać na Spotify, Apple Podcast, YouTube i na naszej www.

20/02/2026

📣📣📣 Presja ma S e N S

Raport końcowy Zespołu do spraw zmian systemowych w centrach zdrowia psychicznego

W dniu 17.02.2026

Jak to się zaczęło?

4 grudnia 2024 r. zarządzeniem Ministra Zdrowia został powołany Zespół do spraw zmiany systemowych w centrach zdrowia psychicznego (organ pomocniczy ministra właściwego do spraw zdrowia), którego celem było przygotowywanie propozycji rozwiązań w zakresie systemu ochrony zdrowia psychicznego. Do zadań Zespołu należało:

analiza potrzeb w zakresie systemu ochrony zdrowia psychicznego;
przygotowywanie propozycji rozwiązań w zakresie systemu ochrony zdrowia psychicznego, z uwzględnieniem sposobu organizacji i finansowania centrów zdrowia psychicznego po zakończeniu programu pilotażowego prowadzonego na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 kwietnia 2018 r. w sprawie programu pilotażowego w centrach zdrowia psychicznego;
opracowanie strategii wdrożenia zaproponowanych przez Zespół rozwiązań;
sporządzenie raportu końcowego zawierającego wyniki prac Zespołu oraz przedłożenie go ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.
Raport końcowy sporządzony przez Zespół (całość w załączniku) przedstawia rekomendacje głównie w zakresu:

Systemu referencyjności,
Map odpowiedzialności terytorialnej,
Finansowania centrów zdrowia psychicznego,
Struktury udzielania świadczeń w centrach zdrowia psychicznego,
Docelowego modelu centrum zdrowia psychicznego,
Proponowanego harmonogramu wdrażania zmian.

Raport końcowy Zespołu do spraw zmian systemowych w centrach zdrowia psychicznego 👁️‍🗨️

Wyimek:

Analiza danych o długości życia i umieralności mieszkańców Polski w 2023 r. pokazuje, że po
latach pandemii COVID-19, kiedy nastąpiło zasadnicze pogorszenie stanu zdrowia Polaków,
podstawowe wskaźniki charakteryzujące sytuację zdrowotną w znacznym stopniu powróciły do okresu sprzed pandemii, a często przyjęły bardziej korzystne wartości. Nie dotyczy to zaburzeń i chorób psychicznych, gdzie obserwuje się odwrotny trend. Prognozowane zmiany
obejmują rzeczywisty wzrost zaburzeń psychicznych w następujących grupach:

● depresja (w tym późnego wieku) – wzrost o 10–20% do 2040 r., głównie dzięki
zwiększonej liczbie seniorów i zwiększający się poziom ich poczucia osamotnienia
● schizofrenia i inne psychozy – wzrost o 5–10%, przy stabilnym rozpowszechnieniu, ale
większej przewlekłości choroby;
● choroba afektywną dwubiegunową – wzrost o 10–15%;
● OCD i GAD – wzrost o 10–20%;
● PTSD i inne zaburzenia lękowe – wzrost o 20–25%, związany z kryzysami społecznymi,
wojennymi i pandemicznymi;
● zaburzenia odżywiania – wzrost o 15–20% w młodszych kohortach;
● ASD u dorosłych – wzrost rejestrowanej populacji o 20%, dzięki lepszej wykrywalności
i diagnostyce;
● parafilie – brak wzrostu do 2040 roku.
Jednym z wyzwań przed jakim stoi ochrona zdrowia psychicznego jest profilaktyka
samobójstw. W 2023 roku samobójstwa były najczęstszą przyczyną zgonów w populacji osób w wieku 15–44 lata, a szacuje się, że liczba prób samobójczych jest 20 razy wyższa niż liczba samobójstw.
Wzrasta liczba samobójstw popełnianych przez ludzi młodych.
Około 90% przypadków samobójstw jest powiązanych z depresją i używaniem różnych substancji
psychoaktywnych, takich jak alkohol, narkotyki i inne (Biechowska i Sowińska, 2025).

——

👉 https://www.gov.pl/attachment/5e611a3c-dd67-401e-8715-a0d3446c829c

Link:

https://www.gov.pl/web/zdrowie/raport-koncowy-zespolu-do-spraw-zmian-systemowych-w-centrach-zdrowia-psychicznego

20/02/2026

Samotność nie zawsze jest brakiem ludzi wokół. Często jest stanem układu nerwowego.
🌿
Warto rozróżnić samotność pod względem dwóch stanów autonomicznych:
➡️samotność jako stan układu nerwowego i odłączenie,
➡️ oraz samotność jako tęsknotę za więzią u osoby już względnie wyregulowanej.

SAMOTNOŚC JAKO STAN UKŁADU NERWOWEGO i ODŁĄCZENIE

Można być wśród innych i czuć się głęboko niepołączonym z nimi.
Można mieć relacje, a jednocześnie doświadczać pustki, napięcia, wrażenia bycia „poza”.
🌿
Z perspektywy pracy z ciałem samotność nie jest tylko emocją - jest doświadczeniem fizjologicznym, które zapisuje się w mięśniach, oddechu, rytmie serca i sposobie, w jaki ciało reaguje na obecność drugiego człowieka.
🌿
W podejściu somatycznym samotność często rozumiana jest jako skutek długotrwałej reakcji obronnej układu nerwowego.
🌿
Jeśli w przeszłości relacje wiązały się z bólem, odrzuceniem, brakiem bezpieczeństwa lub nadmiernym napięciem, ciało mogło nauczyć się jednego: BLISKOŚĆ = ZAGROŻENIE
🌿
I nawet gdy umysł pragnie kontaktu, ciało może reagować napięciem, wycofaniem albo odrętwieniem, nie dlatego, że nie chcemy być z ludźmi, a dlatego, że układ nerwowy chroni nas przed czymś, co kiedyś było trudne.
🌿
Samotność jako odłączenie od siebie.

W SE® samotność nie dotyczy wyłącznie relacji z innymi. Bardzo często jest to również odłączenie od własnego ciała. Kiedy przez długi czas musimy być czujni, silni lub przetrwać trudne doświadczenia, ciało może wejść w stan zamrożenia albo chronicznego napięcia. Wtedy tracimy kontakt z subtelnymi sygnałami płynącymi z wnętrza: z głodem, zmęczeniem, potrzebą bliskości, potrzebą odpoczynku. To odłączenie od siebie często poprzedza odłączenie od świata.
🌿
JAK PRACUJEMY Z SAMOTNOŚCIĄ JAKO STANEM UKŁADU NERWOWEGO?
Praca z samotnością w SE® nie polega na „zmuszaniu się do kontaktu” ani na analizowaniu relacji. Zaczyna się od regulacji ciała i od przywracania poczucia bezpieczeństwa w układzie nerwowym.
🌿
KILKA KLUCZOWYCH ELEMENTÓW TEJ PRACY:

➡️ORIENTOWANIE SIĘ W OTOCZENIU. Łagodne rozglądanie się wokół, zauważanie kolorów, kształtów, dźwięków. To sygnał dla układu nerwowego: jestem tu, teraz, nic mi nie grozi.

➡️BUDOWANIE ZASOBÓW W CIELE. Zamiast skupiać się na braku, uwaga kierowana jest na to, co daje choć minimalne poczucie komfortu: ciepło w dłoniach, podparcie pleców, stabilność stóp.

➡️MAŁE DAWKI KONTAKTU. Nie od razu głęboka relacja. Czasem pierwszym krokiem jest wytrzymanie krótkiego kontaktu wzrokowego, poczucie obecności drugiej osoby w pomieszczeniu, bez konieczności interakcji.

➡️PENDULACJA – ruch między napięciem a zasobem. Zamiast zanurzać się w poczucie pustki, ciało uczy się przechodzić między trudnym doświadczeniem a czymś regulującym. To uczy układ nerwowy, że samotność nie jest stanem bez wyjścia.

➡️WSPÓŁREGULACJA. Obecność terapeuty — spokojna, stabilna, nieinwazyjna — staje się doświadczeniem, które zapisuje się w układzie nerwowym jako: kontakt może być bezpieczny.
🌿
W podejściu somatycznym samotność jest informacją o stanie układu nerwowego i często pierwszym krokiem do głębszego kontaktu ze sobą.
🌿
Kiedy ciało zaczyna się regulować:
➡️oddech pogłębia się,
➡️mięśnie miękną,
➡️pojawia się subtelna ciekawość świata,
➡️a relacje przestają być źródłem napięcia.

Bliskość nie rodzi się wtedy z wysiłku. Rodzi się z poczucia bezpieczeństwa w ciele.
🌿
Samotność często nie oznacza braku ludzi. Oznacza ciało, które kiedyś nauczyło się być samo, żeby przetrwać. A praca z samotnością w Somatic Experiencing® to nie uczenie się „jak być z innymi”. To uczenie się, że można być bezpiecznie w swoim ciele — a dopiero potem z drugim człowiekiem.
🌿
O samotności jako tęsknocie za więzią w kolejnym poście…………
🌿
A dziś układu nerwowego, który czuje się bezpiecznie sam ze sobą i wśród ludzi dziś życzę 💚

Katarzyna J Malysz , SEP

17/02/2026

📍[21-22 luty 2026 r.] Techniki wyobrażeniowe w terapii Poznawczo-Behawioralnej i Schematu.

Dzięki przyrostowi wiedzy z dziedziny neuronauki i pokrewnych jesteśmy w stanie coraz lepiej zrozumieć sposoby, w jaki działa nasz mózg. A to pozwala planować i wdrażać coraz skuteczniejsze procedury terapeutyczne. Jednym z efektów jest renesans interwencji terapeutycznych nakierowanych na pracę z wyobrażeniami – ich odkrywanie, modyfikację tych, które zawierają negatywne treści oraz tworzenie nowych, pozytywnych obrazów.

Niniejszy warsztat adresowany jest do osób zajmujących się profesjonalnie udzielaniem pomocy psychologicznej: psychoterapeutów, psychiatrów, psychologów i terapeutów uzależnień. Celem warsztatu jest przekazanie wiedzy i praktycznych umiejętności z zakresu zastosowania pracy z wyobrażeniami w terapeutycznym procesie zmiany – zarówno w terapii schematu, jak i w terapii poznawczo-behawioralnej czy w poradnictwie psychologicznym.

W ramach warsztatu uczestnicy zapoznają się z aktualną wiedzą na temat skuteczności technik wyobrażeniowych w pracy terapeutycznej. Poznają również techniki znajdujące zastosowanie w różnych fazach procesu terapeutycznego:
– zastosowanie wyobrażeń w procesie zbierania wywiadu i tworzenia formułowania
– pracę z wyobrażeniami w fazie zmiany: ujawnianie i modyfikacja wyobrażeń, które wiążą się z negatywnymi treściami i w efekcie prowadzą do utrzymywania się problemów natury psychologicznej
– zastosowanie wyobrażeń w procesie formułowania i realizacji celów (zarówno terapeutycznych, jak i osobistych czy zawodowych).

👥 Jeśli zamierzasz posiedzieć i posłuchać, a ćwiczenie umiejętności nie leży w Twoim obszarze zainteresowań – lepiej zrezygnuj.Doświadczenie w terapii poznawczo-behawioralnej czy schematu mile widziane, ale nie jest wymagane.

Prowadzenie:
☀️Przemysław Mućko – psycholog i psychoterapeuta pracujący w nurcie terapii poznawczo-behawioralnej oraz terapii schematu. Posiada kilkunastoletnie doświadczenie psychoterapeutyczne i szkoleniowe. Specjalizuje się w terapii traumy oraz w terapii zaburzeń osobowości. Prowadzi bloga „Psychowiedza”, za pośrednictwem którego popularyzuje praktyczną wiedzę z zakresu terapii schematu.

🗓 Czas trwania:
21-22 luty 2026 r. (sobota, niedziela)

🕙 Szkolenie odbywać się będzie w godzinach: sobota 10:00 – 18:00, niedziela 9:00 – 17:00 To dwa dni, w łącznym wymiarze 18 godzin dydaktycznych.

🍀 Koszt uczestnictwa:
730 zł. Przyjmujemy tylko kompletne zgłoszenia. Wpłata na konto wraz ze złożeniem zamówienia usługi szkoleniowej przez sklep jest jednoznaczna z rezerwacją miejsca. O wpisaniu na listę osób uczestniczących decyduje kolejność wpłat.

🏛 Miejsce szkolenia:
Centrum Psychoterapii Integralnej
ul. Wierzbięcice 18/5 61-568

Zgłoszenia: Przez zamówienie usługi szkoleniowej przez sklep:
https://www.cpi.poznan.pl/szkolenie/wyobrazenia/

Informacje:
Służymy pomocą telefonicznie nr tel kom. 📞 501 080 663 / 🖥 mail szkolenia@cpi.poznan.pl

Czas trwania: 21-22 luty 2026 r. (sobota, niedziela) Prowadzenie: Przemysław Mućko – psycholog i psychoterapeuta pracujący w nurcie terapii poznawczo-behawioralnej oraz terapii schematu. Posiada kilkunastoletnie doświadczenie psychoterapeutyczne i szkoleniowe. Specjalizuje się w terapii traum...