Rzeszowski Ośrodek Terapii

05/01/2026

Cieszymy się, że do naszego zespołu dołączyła

mgr Karolina Romanik Terapeuta Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka.

Kilka słów od Pani Karoliny 🩵

Na co dzień pracuje z dziećmi z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu znacznym i głębokim oraz niepełnosprawnością ruchową. W swojej pracy bazuje na mocnych stronach podopiecznego wykorzystując jego potencjał. Poprzez zabawę i indywidualne podejście staram się wspierać rozwój dziecka, motywować go do działania oraz budować kompetencje potrzebne do życia w społeczeństwie. Pragnę usłyszeć potrzeby dziecka i rodzica ponieważ wierzę, że dobra współpraca jest kluczowym elementem terapii.
Ukończyłam szereg kursów i szkoleń z zakresu komunikacji alternatywnej (m.in. PECS, Makaton, Mówik, obsługa CouthDrop) oraz metod pracy z dziećmi z niepełnosprawnością (terapia bazalna, Multismykosensoryka, terapia ręki). Dlatego wiem jak ważne jest indywidualne spojrzenie oraz holistyczne podejście do terapii.

Obszar pracy:
➡️Rozwijanie bazowych umiejętności komunikacyjnych
➡️Wspieranie rozwoju motorki małej i dużej
➡️Poprawa koordynacji wzrokowo- ruchowej
➡️Nauka samodzielności
➡️Budowanie poczucia sprawstwa

✅Praca z wykorzystaniem alternatywnych i ✅wspomagających metod komunikacji
✅Bazowanie na mocnych stronach dziecka
✅Terapia przez zabawę
✅Budowanie pozytywnej relacji

31/12/2025

Wiesław Myśliwski

Traktat o łuskaniu fasoli

„Czas nie mija.
Czas trwa.
To my w nim przemijamy.
I wszystko, co było, jest nadal — tylko inaczej.
Nic nie ginie, dopóki było naprawdę.
Człowiek żyje nie po to, żeby dojść,
ale żeby iść.
I dopóki idzie, dopóty ma sens.”

23/12/2025

Niech ten Świąteczny czas przyniesie poczucie bycia dostrzeganym i sprawi byśmy sami także dostrzegali...

21/12/2025

Konflikt nie musi oznaczać końca bliskości.
Często jest sygnałem, że pod powierzchnią relacji kryje się coś ważnego, co domaga się zauważenia i usłyszenia.
Zamiast pytać „kto ma rację”, czasem warto zapytać: „czego tu brakuje?”.

20/12/2025

19/12/2025

Święta bywają momentem, w którym łatwo przekroczyć czyjeś granice.

Padają słowa, które miały być dobre, a zostawiają napięcie lub smutek.
To, co wtedy czujesz, jest ważną informacją o Tobie i Twoich potrzebach.
Zatrzymanie się i nazwanie tego w sobie pomaga odzyskać spokój.
Masz prawo nie przyjmować słów, które są dla Ciebie zbyt trudne.

Granice nie niszczą relacji, one nadają im bezpieczny kształt

16/12/2025

Miło nam poinformować, że do naszego zespołu dołącza mgr Nina Małek logopedka i Terapeutka.

Kilka słów od Pani Niny:
Nazywam się Nina Małek. Jestem absolwentką Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, gdzie zdobyłam kwalifikacje logopedy klinicznego oraz audiologa ogólnego. Ukończyłam również studia w zakresie edukacji i rehabilitacji osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu.

Pracuję z noworodkami, niemowlętami, dziećmi, młodzieżą i dorosłymi.

Jestem także logopedą i terapeutą pracującym w szkole gdzie prowadzę diagnozę oraz terapię dzieci o zróżnicowanych potrzebach rozwojowych.

W Terapię traktuję jako połączenie relacji, zabawy i wspólnego doświadczania, dzięki czemu każde dziecko może odkrywać swoje mocne strony i rozwijać komunikację w sposób dla niego naturalny.

Pracuję z dziećmi ze spektrum autyzmu, z niepełnosprawnością intelektualną oraz z różnego rodzaju trudnościami komunikacyjnymi.

Prowadzę również klasyczną terapię logopedyczną, obejmującą korekcję wad wymowy, usprawnianie artykulacji i oddechu, a także rozwój kompetencji językowych i komunikacyjnych.W trakcie studiów rozwijałam swoje kompetencje w zróżnicowanych środowiskach terapeutycznych i edukacyjnych.

Doświadczenie zdobywałam w poradni przyszpitalnej, gdzie pracowałam zarówno z dziećmi, jak i osobami dorosłymi po udarach, a także w przedszkolu terapeutycznym, placówkach ogólnodostępnych oraz w szkole. Praca w przedszkolu i żłobku dodatkowo poszerzyła moją perspektywę na potrzeby najmłodszych. Równolegle angażowałam się w szkolenia oraz działalność naukowego koła logopedów i audiologów, rozwijając wiedzę i wrażliwość niezbędne w pracy terapeuty.Najważniejsze jest dla mnie budowanie relacji opartej na zaufaniu oraz tworzenie przestrzeni, w której dziecko czuje się zauważone, bezpieczne i zmotywowane.

Moim celem jest wspieranie rozwoju komunikacji w taki sposób, aby była ona nie tylko skuteczna, ale również dawała dziecku radość, satysfakcję i poczucie sprawczości.

11/12/2025

🌿 Dojrzewanie – dwa równoległe rozwoje

🧒 Perspektywa dziecka:
To czas szukania siebie. Emocje stają się intensywniejsze, relacje bardziej złożone, a potrzeba autonomii rośnie szybciej niż umiejętność radzenia sobie z napięciem. Nastolatek uczy się, kim jest – i kim już nie chce być.

👤 Perspektywa rodzica:
To etap uczenia się odpuszczania kontroli, zaufania, większej elastyczności i nowego języka kontaktu. Rodzic odkrywa, że jego rola się zmienia: mniej kierowania, więcej towarzyszenia.

🤝 Wspólna droga:
Dojrzewa nie tylko dziecko. Dorośleje też sposób bycia rodzicem. A relacja – jeśli ją pielęgnować – może stać się dojrzalsza, spokojniejsza i bardziej prawdziwa niż kiedykolwiek.

09/12/2025

Czasem jest tak, jakby człowiek siedział w swojej własnej bombce — widzi świat, ale jest trochę obok, w swoim tempie, ze swoimi myślami i uczuciami.

To nie oznacza, że coś jest z nami nie tak.
To oznacza, że jesteśmy ludźmi, którzy niosą różne historie, wspomnienia i tęsknoty.

Warto dać sobie zgodę na przeżywanie świąt po swojemu:
ciszej, spokojniej, bliżej siebie.
Bez presji bycia „radosnym”, jeśli tego w sobie nie ma.

Może właśnie takie święta — prawdziwe, takie jak my — są tymi, które naprawdę mają sens.

08/12/2025

📱 Social media mogą męczyć — nawet jeśli wydaje Ci się, że „powinieneś to ogarniać”

W codziennym pędzie wiele osób żyje w dużym napięciu: praca, relacje, obowiązki, rozwój, a do tego poczucie, że „trzeba nadążyć”.
Social media często to napięcie wzmacniają.

Możesz czasem zauważyć, że:

• porównujesz swoje życie do tego, co widzisz u innych,
• pojawia się myśl, że „powinieneś być dalej”,
• trudniej Ci odpocząć, bo głowa wciąż coś analizuje,
• trudno być „tu i teraz”, bo telefon cały czas k**i.

Presja — zewnętrzna i wewnętrzna — potrafi być naprawdę duża.

I właśnie dlatego masz pełne prawo się odłączyć.

Nie musisz być dostępny cały czas.
Nie musisz śledzić wszystkiego.
Nie musisz reagować na każdy sygnał ze świata.

Twój umysł potrzebuje przestrzeni, aby naprawdę poczuć, czego Ty chcesz — nie tego, co „wszyscy mają”.

Kiedy odkładasz telefon choć na chwilę, zaczynasz znowu zauważać siebie:
swoje tempo, swoje potrzeby, swoje emocje.

A tam, w środku, jest miejsce na spokój, którego nie da żaden ekran.

07/12/2025