16/01/2026
𝗪 𝗸𝘁ó𝗿𝗲𝗷 𝗙𝗔𝗭𝗜𝗘 𝗱𝘇𝗶𝘀𝗶𝗮𝗷 𝗷𝗲𝘀𝘁𝗲ś?
- c𝘇𝘆𝗹𝗶 𝗼 𝘁𝘆𝗺, 𝗸𝘁ó𝗿𝗮 𝗰𝘇ęść 𝘂𝗸ł𝗮𝗱𝘂 𝗻𝗲𝗿𝘄𝗼𝘄𝗲𝗴𝗼 𝗽𝗿𝘇𝗲𝘇 𝗖𝗶𝗲𝗯𝗶𝗲 𝗽𝗿𝘇𝗲𝗺𝗮𝘄𝗶𝗮
—---------------------------------------------------
Czy znasz ten stan?
🌿 𝗙𝗔𝗭𝗔 𝟭
Budzisz się rano i czujesz, że świat leży u Twoich stóp. Jesteś pełna/y mocy, patrzysz w lustro i myślisz: „Życie jest piękne”. Twoje plany wydają się realne, a serce otwarte. Czujesz połączenie ze światem i z samym sobą. Jesteś uważna/y, masz ochotę rozmawiać z ludźmi. Nawet Twój głos brzmi inaczej – jest głębszy, cieplejszy, bardziej aksamitny. Lubisz ten stan. Lubisz siebie.
To jest Twoje naturalne ustawienie fabryczne. Tu mieszka Twoja dusza, gdy czuje się w domu.
A potem przychodzi „ten” dzień.
🔥 𝗙𝗔𝗭𝗔 𝟮
Nic się obiektywnie nie zmieniło. Ten sam dom, ta sama praca, ci sami ludzie. Ale coś sprawiło, że Twoje ciało reaguje dzisiaj inaczej. Czujesz, że masz wyjątkowo „krótki lont”. Zmienia się tembr Twojego głosu – staje się napięty i ostry. Działasz szybko, wpadasz w „widzenie tunelowe”. Masz ogromną potrzebę kontroli sytuacji.
Wszystko Cię wkurza:
➡️ kierowcy na drodze,
➡️ bałagan w domu,
➡️ konduktor w pociągu,
➡️ „baba” w Biedronce, która szuka drobnych,
➡️ a nawet sposób, w jaki Twój partner/ka oddycha.
W głowie słyszysz Wewnętrznego Krytyka: 𝑂𝑔𝑎𝑟𝑛𝑖𝑗 𝑠𝑖ę! 𝑇𝑦𝑙𝑒 𝑗𝑒𝑠𝑧𝑐𝑧𝑒 𝑑𝑜 𝑧𝑟𝑜𝑏𝑖𝑒𝑛𝑖𝑎! 𝑀𝑢𝑠𝑖𝑠𝑧 𝑡𝑜, 𝑚𝑢𝑠𝑖𝑠𝑧 𝑡𝑎𝑚𝑡𝑜.
Działasz w pośpiechu, w nerwach, w poczuciu, że trzeba biec, by uniknąć katastrofy. Twój układ nerwowy właśnie wszedł w tryb walki lub ucieczki. I on naprawdę wierzy, że mierzy się teraz ze śmiertelnym niebezpieczeństwem.
Energia się z Ciebie wylewa, a Ty starasz się nie stracić nad tym kontroli. Może nawet wstydzisz się potem niektórych swoich reakcji, słów i zachowań. To są te momenty, kiedy przestajesz lubić swoje życie. I siebie.
Kiedy takich dni pełnych mobilizacji nazbiera się zbyt wiele… Może przyjść moment na…
❄️ 𝗙𝗔𝗭Ę 𝟯
Tu mieszka apatia, zmęczenie, chęć zniknięcia. To moment, gdy nadmiar przytłoczenia sprawia, że chcesz zaszyć się pod kocem, z dala od ludzi, w głębi siebie. Ogarnia Cię poczucie beznadziei, osamotnienia i braku sił. Tu mogą uaktywnić się różne „znieczulacze”, np.: scrollowanie telefonu, używki, objadanie się – wszystko, aby nie czuć.
Możesz mieć wrażenie, że jesteś jakby „za szybą”, że masz mgłę mózgową i bodźce z otoczenia nie do końca do Ciebie docierają. Pojawia się zwątpienie i czarne myśli. Może zaczynasz nawet wierzyć, że „jesteś do niczego”.
Czasami wpadamy w pętlę:
🔄 MOBILIZACJA ➡ APATIA ➡ poczucie winy ➡ MOBILIZACJA ➡ APATIA.
W większości przypadków pętla ta jest elementem strategii przetrwania, jakie nasz organizm przybrał w odpowiedzi na przebywanie w środowisku, które zostało odczytane jako pozabezpieczne.
-------------------------------------------------------------
𝗭 𝗽𝘂𝗻𝗸𝘁𝘂 𝘄𝗶𝗱𝘇𝗲𝗻𝗶𝗮 𝗧𝗲𝗼𝗿𝗶𝗶 𝗣𝗼𝗹𝗶𝘄𝗮𝗴𝗮𝗹𝗻𝗲𝗷 𝘁𝗼 𝘀𝘁𝗮𝗻 𝗮𝘂𝘁𝗼𝗻𝗼𝗺𝗶𝗰𝘇𝗻𝗲𝗴𝗼 𝘂𝗸ł𝗮𝗱𝘂 𝗻𝗲𝗿𝘄𝗼𝘄𝗲𝗴𝗼 𝗼𝗱𝗽𝗼𝘄𝗶𝗮𝗱𝗮 𝘇𝗮 𝘄𝗶ę𝗸𝘀𝘇𝗼ść 𝗺𝘆ś𝗹𝗶 𝗶 𝗲𝗺𝗼𝗰𝗷𝗶, 𝗸𝘁ó𝗿𝘆𝗰𝗵 𝗱𝗼ś𝘄𝗶𝗮𝗱𝗰𝘇𝗮𝘀𝘇 𝗸𝗮ż𝗱𝗲𝗴𝗼 𝗱𝗻𝗶𝗮.
Autonomiczny układ nerwowy nieustannie skanuje otoczenie, aby sprawdzić, czy na pewno jesteś bezpieczny/a. To właśnie on decyduje o tym, jakie przekonania, strategie przetrwania czy zachowania zostaną aktywowane w danej sytuacji. A to wszystko po to, aby Cię chronić :)
𝗭𝗼𝗯𝗮𝗰𝘇, 𝗷𝗮𝗸 𝗯𝘆𝗰𝗶𝗲 𝘄 𝗽𝗼𝘀𝘇𝗰𝘇𝗲𝗴ó𝗹𝗻𝘆𝗰𝗵 „𝗳𝗮𝘇𝗮𝗰𝗵” 𝗺𝗼ż𝗲 𝗱𝗶𝗮𝗺𝗲𝘁𝗿𝗮𝗹𝗻𝗶𝗲 𝘇𝗺𝗶𝗲𝗻𝗶ć 𝗧𝘄ó𝗷 𝘀𝗽𝗼𝘀ó𝗯 𝗽𝗼𝘀𝘁𝗿𝘇𝗲𝗴𝗮𝗻𝗶𝗮 𝗿𝘇𝗲𝗰𝘇𝘆𝘄𝗶𝘀𝘁𝗼ś𝗰𝗶 (np. Twojej pracy):
🟢 w 𝗙𝗔𝗭𝗜𝗘 𝟭 myślisz : 𝑁𝑎𝑝𝑟𝑎𝑤𝑑ę 𝑙𝑢𝑏𝑖ę 𝑡𝑜, 𝑐𝑜 𝑟𝑜𝑏𝑖ę! 𝐷𝑎𝑗𝑒 𝑚𝑖 𝑡𝑜 𝑠𝑎𝑡𝑦𝑠𝑓𝑎𝑘𝑐𝑗ę. 𝑀𝑜ż𝑒 𝑤𝑦𝑗𝑑ę 𝑧 𝑗𝑎𝑘𝑖𝑚ś 𝑛𝑜𝑤𝑦𝑚 𝑝𝑟𝑜𝑗𝑒𝑘𝑡𝑒𝑚 𝑎𝑙𝑏𝑜 𝑖𝑛𝑖𝑐𝑗𝑎𝑡𝑦𝑤ą?
🔴 w 𝗙𝗔𝗭𝗜𝗘 𝟮: 𝐶𝑖 𝑙𝑢𝑑𝑧𝑖𝑒 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑤𝑦𝑘𝑜ń𝑐𝑧ą! 𝑀𝑜𝑗𝑒 𝑧𝑎𝑟𝑜𝑏𝑘𝑖 𝑡𝑜 ż𝑎𝑟𝑡 𝑤 𝑝𝑜𝑟ó𝑤𝑛𝑎𝑛𝑖𝑢 𝑑𝑜 𝑤𝑦𝑠𝑖ł𝑘𝑢, 𝑗𝑎𝑘𝑖 𝑤 𝑡𝑜 𝑤𝑘ł𝑎𝑑𝑎𝑚. Ż𝑒𝑏𝑦 𝑡𝑜 𝑚𝑖𝑎ł𝑜 𝑠𝑒𝑛𝑠, 𝑚𝑢𝑠𝑖𝑎ł𝑎𝑏𝑦𝑚 𝑧𝑎ℎ𝑎𝑟𝑜𝑤𝑎ć 𝑠𝑖ę 𝑛𝑎 ś𝑚𝑖𝑒𝑟ć!
🔵 w 𝗙𝗔𝗭𝗜𝗘 𝟯 : 𝑇𝑜 𝑤𝑠𝑧𝑦𝑠𝑡𝑘𝑜 𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑎 𝑠𝑒𝑛𝑠𝑢. 𝑆𝑡𝑟𝑎𝑐𝑖ł𝑎𝑚/𝑒𝑚 𝑡𝑦𝑙𝑒 𝑙𝑎𝑡 ż𝑦𝑐𝑖𝑎. 𝐼𝑛𝑛𝑖 𝑜𝑑𝑛𝑜𝑠𝑧ą 𝑠𝑢𝑘𝑐𝑒𝑠𝑦, 𝑎 𝑗𝑎 𝑗𝑒𝑠𝑡𝑒𝑚 𝑤 𝑐𝑧𝑎𝑟𝑛𝑒𝑗 𝑑… 𝑂𝑏𝑦 𝑛𝑖𝑘𝑡 𝑛𝑖𝑐 𝑜𝑑𝑒 𝑑𝑧𝑖ś 𝑛𝑖𝑒 𝑐ℎ𝑐𝑖𝑎ł. 𝑃𝑜𝑡𝑟𝑧𝑒𝑏𝑢𝑗ę 𝑠𝑖ę 𝑠𝑐ℎ𝑜𝑤𝑎ć.
𝗧𝗼, 𝗰𝗼 𝗻𝗮𝘇𝘄𝗮ł𝗮𝗺 𝘁𝘂𝘁𝗮𝗷 𝗙𝗔𝗭𝗔𝗠𝗜, 𝘁𝗼 𝘁𝗮𝗸 𝗻𝗮𝗽𝗿𝗮𝘄𝗱ę 𝟯 𝗯𝗶𝗼𝗹𝗼𝗴𝗶𝗰𝘇𝗻𝗲 „𝘁𝗿𝘆𝗯𝘆 𝗽𝗿𝘇𝗲𝘁𝗿𝘄𝗮𝗻𝗶𝗮”:
🌿 zielony (nerw błędny brzuszny) – bezpieczeństwo, otwartość, kreatywność.
🔥 czerwony (układ współczulny) – walka lub ucieczka: lęk, złość, mobilizacja.
❄️ niebieski (nerw błędny grzbietowy) – zamrożenie, odcięcie, wstyd: biologiczny spadek energii, który umysł może interpretować jako depresję.
✨ Głębsza perspektywa
𝗭 𝗽𝗲𝗿𝘀𝗽𝗲𝗸𝘁𝘆𝘄𝘆 𝘀𝘆𝘀𝘁𝗲𝗺𝗼𝘄𝗲𝗷 (𝗮𝗹𝗲 𝘁𝗮𝗸ż𝗲 𝗲𝗻𝗲𝗿𝗴𝗲𝘁𝘆𝗰𝘇𝗻𝗲𝗷) – 𝗻𝗮𝘀𝘇𝗲 𝗰𝗶𝗮ł𝗼 𝗷𝗲𝘀𝘁 𝗿𝗲𝘇𝗼𝗻𝗮𝘁𝗼𝗿𝗲𝗺. Niesiemy w nim nie tylko osobiste napięcia, ale czasem także zamrożony strach naszych przodków. Ciało pamięta i wie to, czego nasz umysł często nie jest w pełni świadomy.
Duchowość bez ciała jest jak dom bez fundamentów – pozostaje piękną ideą, w której nie da się zamieszkać na stałe. 𝗔𝗯𝘆 𝗱𝘂𝘀𝘇𝗮 𝗺𝗼𝗴ł𝗮 𝘀𝗶ę 𝘄 𝗽𝗲ł𝗻𝗶 𝘄𝘆𝗿𝗮𝘇𝗶ć, 𝗽𝗼𝘁𝗿𝘇𝗲𝗯𝘂𝗷𝗲 𝗯𝗲𝘇𝗽𝗶𝗲𝗰𝘇𝗻𝗲𝗴𝗼 𝗻𝗮𝗰𝘇𝘆𝗻𝗶𝗮. 𝗣𝗼𝘁𝗿𝘇𝗲𝗯𝘂𝗷𝗲 𝗱𝗼𝘀𝘁𝗿𝗼𝗷𝗲𝗻𝗶𝗮 𝗶 𝘂𝗴𝗿𝘂𝗻𝘁𝗼𝘄𝗮𝗻𝗶𝗮 𝘄 𝗰𝗶𝗲𝗹𝗲.
Głęboko wierzę, że prawdziwy rozwój to nie tylko „praca z mindsetem”, ale także powrót do czucia – do uważnego odczytywania sygnałów płynących z wnętrza, do odkrywania swojej cielesności we wszystkich wymiarach.
Pamiętaj: Twój aktualny stan emocjonalny i „fazy”, w których jest Twój autonomiczny układ nerwowy, to przede wszystkim informacja. Twoje ciało robi wszystko, aby Cię wyregulować i abyś przetrwał/a. Bądź dla siebie łagodna/y.
Do zobaczenia na warsztatach :)
Z miłością,
K.
---
PS. Pracę z układem nerwowym możesz zacząć od kilku bardzo prostych ćwiczeń :) Warto uczynić z nich codzienną praktykę.
𝟯 𝗞𝗥Ó𝗧𝗞𝗜𝗘 𝗣𝗥𝗔𝗞𝗧𝗬𝗞𝗜 𝗡𝗔 𝗨𝗞𝗢𝗝𝗘𝗡𝗜𝗘 𝗨𝗞Ł𝗔𝗗𝗨 𝗡𝗘𝗥𝗪𝗢𝗪𝗘𝗚𝗢:
1️⃣ 𝗢𝗿𝗶𝗲𝗻𝘁𝗮𝗰𝗷𝗮 𝘄 𝗽𝗿𝘇𝗲𝘀𝘁𝗿𝘇𝗲𝗻𝗶 (Powrót do „tu i teraz”)
Gdy czujesz niepokój – zatrzymaj się. Zacznij powoli rozglądać się po pomieszczeniu, ruszając całą szyją. Nazwij w myślach 3 przedmioty, które widzisz. Weź jeden z nich do ręki, poczuj jego fakturę, temperaturę. Zaciekaw się nim, skup na nim całą swoją uwagę. Powiedź łagodnie do siebie: „Jestem bezpieczna/y. Nic mi tu nie zagraża”.
2️⃣ 𝗠𝗿𝘂𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝗲 (Stymulacja nerwu błędnego)
Weź głęboki wdech do brzucha i na wydechu wydaj z siebie długi, niski dźwięk „ŁUUU” – wyobraź sobie, że jesteś wielkim statkiem, który właśnie bezpiecznie wpływa do portu 🚢. Poczuj wibrację w klatce piersiowej i brzuchu. Powtórz 5-10 razy.
3️⃣ 𝗨𝗴𝗿𝘂𝗻𝘁𝗼𝘄𝗮𝗻𝗶𝗲 𝗶 𝗗𝗼𝘁𝘆𝗸(Kontenerowanie)
Połóż jedną dłoń na czole, a drugą na potylicy (z tyłu głowy). Poczuj ciepło dłoni i granice swojej czaszki. Możesz mieć wrażenie, że ktoś podtrzymuje Twoją głowę, dając OPARCIE. Powiedz w myślach: „Jestem tutaj, w tym ciele”.
Photo: Przemek Bereza
