Akupunktura Swarzędz

21/12/2025

Woda nie pędzi. Płynie tam, gdzie ma płynąć. Zatrzymuje się tam, gdzie życie potrzebuje ciszy. A gdy staje się nieruchoma – odbija prawdę. Jak lustro. Jak my, kiedy w końcu przestajemy walczyć i możemy zobaczyć siebie naprawdę.

Przesilenie zimowe to głębia Wody – naszego fundamentu, korzenia życia, najgłębszej siły życiowej, odwagi, poczucia bezpieczeństwa. To moment, kiedy organizm nie chce od nas bohaterskich planów, tylko troski.

Chce ciepła, chce odpoczynku, chce łagodności.
Chce być potraktowane tak, jak traktuje siebie mędrzec: z szacunkiem, spokojem i zaufaniem.
Dlatego w tym czasie pozwalam sobie:
* spać, kiedy ciało woła
* ogrzać się, kiedy marznie nie tylko skóra, ale i serce
* zwolnić, nawet jeśli świat biegnie szybciej niż bym chciała
* przyznać: „potrzebuję odpoczynku” — bez poczucia winy.

Bo kiedy pozwalam sobie na bezruch, coś we mnie zaczyna się układać.
Cisza staje się lustrem.
Widzę, czego naprawdę potrzebuję.
Widzę, co chcę zabrać ze sobą dalej.
I widzę, że nie muszę już tak bardzo udawać silnej.
Przesilenie zimowe przypomina mi, że nawet jeśli na zewnątrz panuje ciemność, we mnie wciąż dojrzewa światło. Delikatnie. Powoli. W swoim czasie.
A ja uczę się temu ufać 💛

17/12/2025

Grudzień znowu próbuje nas przekonać, że musimy więcej, szybciej, piękniej.
A ja coraz częściej widzę, że najważniejsze dzieje się tam, gdzie zatrzymujemy się choć na chwilę.
Spokój rodzi jasność, a ciało najlepiej regeneruje się wtedy, gdy nie pędzimy za kolejną rzeczą „do odhaczenia”.
To cisza karmi nasze ciało.
I może właśnie to jest najpiękniejszy prezent, jaki możemy sobie dać przed Świętami:
chwila ugruntowania,
ciepła dłoń na brzuchu,
powolny oddech,
i zgoda na to, że nie musimy być idealne — wystarczy, że jesteśmy obecne.
Bo kiedy kobieta wraca do swojego centrum,
cały dom oddycha spokojniej.

05/12/2025

Znasz to?
To uczucie, kiedy ciało działa trochę jak stary komputer — niby włącza się, ale ekran ładuje się za wolno, a myślenie idzie jak przez mróz.
Moja najprostsza recepta na to: wywar z imbiru, owijam lędźwie ciepłym szalikiem i siadam na chwilę w ciszy.

Bo jedna z najstarszych nauk medycyny chińskiej mówi:
Zima nie przychodzi po to, żeby nas zamrozić. Zima przychodzi po to, żebyśmy nauczyli się dbać o Ogień.

🔥 Bo ogień w nas nie gaśnie bez powodu.
Gasi go:
– jedzenie w biegu,
– zimne posiłki „na szybko”,
– woda z lodem,
– za dużo obowiązków,
– za mało obecności,
– i te wszystkie niepozorne decyzje, które wyjadają z nas Yang małymi łyżeczkami.

Ale dobra wiadomość?
Wewnętrzny ogień wraca szybciej, niż myślisz.

🧡 Zaczyna się od prostych rzeczy:
Od dodania do obiadu kawałka masła,
bo tłuszcze karmią Esencję, stabilizują Śledzionę i mówią Nerkom:
„Jest bezpiecznie, możesz odpocząć”.
Od kubka ciepłego naparu,
który rozgrzewa jak mały kominek w brzuchu.
Od kilku kropel imbiru czy cynamonu w dyfuzorze,
które budzą Zhi — Twój duch woli, kierunku i cichej odwagi.
Od chwili ciszy,
w której Shen — duch Serca — na nowo zapala lampkę i mówi:
„Widzę drogę. Idziemy dalej”.

🔥 I od troski o plecy.
Dokładnie tam, gdzie mieszka Ming Men — Ogień Życia.
Kiedy kładziesz na lędźwie ciepło, to tak jakbyś mówiła temu Ogniowi:
„Dziękuję, że jesteś. Nie chcę cię tracić”.

🧡 A przede wszystkim Zima uczy nas, że kierunek nie rodzi się z wysiłku.
Kierunek rodzi się z wnętrza — z tej spokojnej warstwy, którą słyszysz dopiero wtedy, gdy świat trochę zwalnia.
Zima mówi:
„Wracaj do korzeni. Zbieraj siły. Twój czas na rozkwit przyjdzie”.
I właśnie to jest najgłębsza pielęgnacja wewnętrznego ognia:
zamiast go zmuszać, pozwalasz mu odpocząć i odrodzić się.

Nie musisz robić rewolucji.
Wystarczy kilka małych rzeczy:
ciepło, tłuszcze, oddech, cisza, imbir, moxa, miękkość dla siebie.
To małe paliwa podtrzymują wielki ogień.
A gdy wróci — poczujesz.
Zawsze czuć.
Bo wewnętrzny ogień nie znika.
On tylko czasem potrzebuje, żebyśmy go podtrzymywali.

26/11/2025

Zima zawsze przypomina mi o kobiecości.

Nie tej rozumianej jako wygląd czy rola.
Ale tej głębokiej, wewnętrznej, cichej kobiecości, która żyje pod powierzchnią — jak woda zimą, skryta pod lodem, a jednak wciąż płynąca.

W Medycynie Chińskiej Zima jest czasem Wody.
Czasem, w którym nic nie musi być „produktywne”.
Nic nie musi błyszczeć.
Nic nie musi „dziać się szybko”.
Zima jest porą, która mówi:
schowaj się,
zbliż się do siebie,
zatrzymaj to, co najcenniejsze,
pozwól opaść temu, co było tylko hałasem.

I tak samo jest z kobiecością.
Kobiecość nie rodzi się w pośpiechu.
Nie rozwija się w świetle reflektorów.
Nie kwitnie, kiedy biegniemy bez tchu.
Kobiecość dojrzewa w ciszy.
W miękkości.
W momentach, kiedy potrafię założyć miękki sweter, zrobić ciepły napar, usiąść przy oknie i pozwolić sobie nic nie udowadniać.

Kobiecość rośnie, gdy daję sobie prawo do odpoczynku.
Gdy zatapiam się w wewnętrznej Zimie — tej, która jest we mnie niezależnie od pór roku.
Zima jest czasem gromadzenia Jing, energii esencjonalnej, która decyduje o naszej sile, życiu, płodności, zdrowiu.

A kobiece ciało szczególnie potrzebuje takich chwil:
momentów, w których nie wypływamy na powierzchnię, ale zanurzamy się głębiej.
Głębiej w swoje potrzeby.
Głębiej w swoje granice.
Głębiej w swój spokój.
Bo zimowa kobiecość nie jest słaba.
Jest spokojna.
Nie jest ciemna.
Jest ugruntowana.
Nie jest wycofana.
Jest mądra.
To czas, kiedy uczę się, że odpuszczanie też jest działaniem.
Że zatrzymanie jest częścią drogi.
Że bycie w sobie jest równie święte jak wychodzenie do świata.

Zima przypomina mi, bym pozwoliła swojej kobiecości odpocząć.
Bym nie oczekiwała od siebie kwitnienia, kiedy jest czas korzeni.
Bym otuliła własne Yin, zanim znów przyjdzie czas, żeby rosnąć.
Bo prawdziwa kobiecość nie jest nieustannym kwiatem.
Jest cyklem.

A Zima jest jej najgłębszym, najbardziej prawdziwym etapem — tym, z którego rodzi się wszystko, co ma nadejść później.

25/11/2025

Droga Zimo❣️

Dziękuję za przypomnienie, aby zwolnić i zachować prostotę.

Dziękuję za przypomnienie, że pragnę połączenia głęboko w moich kościach.
Że pragnę społeczność zbudowanej wokół stołu.
Miski zupy i herbaty w ręku.
Rozmowy bogatej, głębokiej i prawdziwej.

Dziękuję, za przypomnienie, że obrazy błyszczących stołów zastępuje niedoskonałościami mojego zużytego drewnianego stołu, który codziennie przypomina mi, że tu mieszkamy.

Dziękuję, za przypomnienie, że chcę, żeby moje życie było żywe.
Żywe życiem człowieka, który nie zna wszystkich odpowiedzi.
Człowieka, który daje z siebie wszystko i znajduje swoją drogę.

Droga Zimo❣️
Pamiętam Cię z dzieciństwa—
płatki śniegu na moich rzęsach,
zimne, mokre stopy,
i świąteczne piosenki śpiewane wieczorami dla publiczności złożonej z aniołów, nieba i gwiazd.

Pragnę śpiewać w ten sposób ponownie.
Poczuć muzykę tak głęboko we mnie, że za chwilę przeniosę się do nieba.

Droga Zimo❣️
Kłaniam się Ci z wdzięczności za to życie, które mam.
Widzę moją drogę, poprzez twoje piękno ciemności,
późne i wspaniałe wschody słońca przez moje okno każdego ranka.
Księżyce w pełni i nowiu zmieniające mój kierunek...

Pożary wokół mojego świata doprowadziły mnie do krawędzi...
krawędź akceptacji, a następnie do miejsca gdzie teraz jestem.

Droga zimo❣️
przypominasz mi, że jest czas na ekspansję i czas na odwrót.

Tej zimy więc będę.
Zwolnię
Przeczytam
Będę wspierać
Będę uczyć
Będę spać

Od paru dni już Cię czuję choć w moim zachodnim kalendarzu jeszcze Jesień.
Ptaki już zamilkły.
Nic dziwnego, że na Wschodzie już się gościsz❣️

24/11/2025

Zimą zawsze czuję, że potrzebuje więcej otulenia.
To czas, kiedy szukam ciepła, aromatów, małych rytuałów, które tworzą między mną a światem miękką, ochronną warstwę.
Dlatego tak lubię zapalać świece, używać balsamów, sięgać po olejki, które pomagają mi zwolnić i odetchnąć głębiej.
Zwykle wybieram zapachy, które kojarzą mi się ze świątecznym ciepłem — mandarynki, goździki, cynamon.

Ale tej zimy częściej wracam do Cedru.
Olejek cedrowy pochodzi z jednych z najbardziej majestatycznych i długowiecznych drzew na Ziemi.
Kiedy patrzę na cedr, widzę w nim coś więcej niż roślinę.

Widzę wytrwałość, wiarę i tę wewnętrzną wolę — Zhi — która potrafi rosnąć ku światłu, nawet gdy wokół jest zimno, ciężko, wymagająco.
Cedr nie pcha mnie do działania jak imbir.

On daje mi coś subtelniejszego: wolę trwania, spokojną determinację, która pozwala pozostać przy sobie, nawet kiedy warunki nie sprzyjają.

To dla mnie jak głęboki, ugruntowujący oddech.
Sięgam po cedr, kiedy czuję zmęczenie, kiedy potrzebuję zebrać myśli, odzyskać koncentrację i motywację.

Jego działanie jest powolne, głębokie i trwałe — wspiera nadnercza, przywraca poczucie stabilności i wewnętrznej siły.
Na poziomie duchowym cedr porusza coś jeszcze głębszego.
To drzewo, które pamięta.
Trwa przez setki lat, nie poddaje się rozkładowi, zachowuje swoją strukturę i historię.
Pomaga mi również dotknąć moich własnych korzeni — tego, skąd pochodzę, jakie wątki niosę i jak chcę je prowadzić dalej.

Najczęściej dyfuzuję go w domu, wcieram w okolice lędźwi podczas masażu albo dodaję kilka kropel do ciepłego okładu z soli czy termoforu z pestek wiśni.
W zimie działa na mnie jak cicha ochrona — wzmacnia to, co w tym okresie jest najbardziej wrażliwe.
















siebie

16/11/2025

Nie naprawiam.
Nie zmieniam.
Towarzyszę.

W ciszy dotyku, w rytmie oddechu, w łagodnym świetle codzienności
przypominam, że w Tobie wszystko już jest.
Że zdrowie nie jest czymś, co trzeba zdobyć —
to powrót do tego, co prawdziwe, ciepłe i pierwotne.

To Droga,
a każda droga zaczyna się w sercu.
To przestrzeń, w której ciało może odpocząć,
emocje – wybrzmieć,
a duch – odnaleźć kierunek.

Nie przyspieszam procesu.
Nie stawiam diagnoz w pośpiechu.
Słucham.
Bo czasem jeden spokojny oddech
ma większą moc niż tysiąc słów.

Wierzę w mądrość natury,
która zawsze wraca do równowagi.
Wierzę w człowieka,
który pod warstwami bólu i zmęczenia
nosi w sobie czyste światło życia.
Łączę to, co widzialne i niewidzialne —
ciało, energię, emocje, ducha.
Przypominam, że zdrowienie to nie obowiązek,
a zaproszenie.
Zaproszenie, by znowu być blisko siebie.

Bo wszystko, czego szukasz,
już w Tobie oddycha.

————

🌻16 listopada obchodzimy Światowy Dzień Akupunktury – święto ustanowione z okazji wpisania akupunktury i moksybucji na listę Niematerialnego Dziedzictwa UNESCO.
Dla mnie to ogromny zaszczyt móc być na tej drodze.

03/11/2025

Kiedy kobieta czeka na dziecko – czasem tygodniami, czasem latami – świat na zewnątrz wydaje się milczeć.
Ale w tej ciszy dzieje się coś głębokiego.
Pod powierzchnią – w ciele, w emocjach, w duszy – dojrzewa przestrzeń, która przygotowuje się, by przyjąć życie.
W medycynie chińskiej to spotkanie dwóch potężnych energii – Ziemi i Wody.
🌏 Ziemia to ciało, które odżywia, trzyma i przyjmuje.
To spokój, łagodność, troska o siebie, ciepłe posiłki, sen i dotyk, który mówi „jestem tu dla Ciebie”.
🌊 Woda to głębia – nasze Jing, potencjał życia, cicha mądrość natury.
To zaufanie, że nawet jeśli teraz nic nie widać, życie już się porusza – gdzieś w niewidocznej przestrzeni, w delikatnym planie duszy.
Kiedy Ziemia i Woda spotykają się w harmonii, powstaje to, co nowe.
Nie zawsze od razu, nie zawsze tak, jak planujemy – ale zawsze w rytmie, który zna tylko życie.
🌸 W tym czasie pomóc mogą zapachy, które niosą spokój, ciepło i zaufanie:
* Kadzidłowiec – by poczuć połączenie z tym, co większe,
* Cedr – by ugruntować się w ciele,
* Róża lub Geranium – by otworzyć serce na miłość i czułość,
* Sandałowiec – by wsłuchać się w ciszę, z której rodzi się nadzieja.
Usiądź wieczorem, weź kilka spokojnych oddechów.
Poczuj, jak Twoje ciało staje się ogrodem – ciepłym, gotowym, spokojnym.
I powiedz sobie szeptem:
„Ziemia i Woda we mnie współpracują.
We mnie dojrzewa życie.”
🌙 Zaufaj. Twoje ciało wie, jak się rodzi życie.

27/10/2025

Nie ma piękniejszej podróży niż droga do równowagi.

Droga do zdrowia.

Może otworzyć Twoje życie na zupełnie nowy świat.

Doświadczasz nowych stanów istnienia, nowych sposobów myślenia, podczas, gdy stare wzorce zakopujesz. Czujesz, że możesz przetrwać każdą burzę i że Twoje najgłębsze marzenia są osiągalne.

I nagle znikąd ktoś lub coś otwiera starą ranę. Upadasz i czujesz się, że zapadasz się niżej niż kiedykolwiek, Twój umysł jest wypełniony beznadziejnością i negatywnymi myślami. „Jak mogłeś cofnąć się do swoich starych wzorców tak szybko” – zadajesz sobie pytanie. Jak to możliwe, że zaszedłeś tak daleko, by znaleźć się tam, gdzie zacząłeś?

Przytłaczają Cię uczucia złości, żalu i smutku.

Wtedy przypominasz sobie, że życie nie jest liniowe. Nie ma jednej prostej drogi do spokoju, zdrowia, równowagi – cokolwiek by to nie było – zamiast tego Twoje wyboje po drodze faktycznie popchną cię na nowy poziom i skierują cię na właściwą ścieżkę. Są przypomnieniem, aby przede wszystkim kochać siebie, wybaczać sobie i akceptować siebie. Kochanie siebie jest najważniejszym narzędziem, którego możesz się nauczyć w tym życiu.

I co najważniejsze ciśnie mi się na usta:

Ponieważ natura jest dla nas najlepszym przykładem, pamiętaj, że…wiatr zawraca rzeki. Doliny zapadają się. Gałęzie wyginają się…. A ona wie co robić.

Rób swoje!
Idź swoja drogą!

24/10/2025

Choć olejki eteryczne nie zastąpią klasycznej farmakoterapii, mogą ją uzupełnić...

👩‍🔬 👨‍🔬 Choć olejki eteryczne nie zastąpią klasycznej farmakoterapii, z powodzeniem mogą wspierać jej działanie – do takich wniosków doszedł zespół badaczy, którym kieruje dr Malwina Brożyna z Zakładu Technologii Translacyjnych Wydziału Farmaceutycznego

💊 🌿 Nasi naukowcy przeanalizowali, jak olejki z tymianku i rozmarynu działają na gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus) – bakterię odpowiedzialną za infekcje skóry i ran, której szczepy bywają wyjątkowo oporne na tradycyjne leczenie antybiotykami.

O wynikach ich prac przeczytacie na naszej stronie. Link w pierwszym komentarzu 👇

20/10/2025

Nie ma drogi, którą trzeba znaleźć.
Jest tylko rytm, który trzeba usłyszeć.

Mój rytm to Ziemia – miękka, ciepła, poruszająca się wolno.
To Qi, które nie pędzi, ale trwa.
Moje ciało nie chce walczyć.
Moja dusza nie chce więcej szukać.
Obie pragną jednego: spokoju, który płynie z wnętrza.

Moje dao to rytm oddechu, rytm dnia, rytm serca.
Nie biegne. Ide.
I z każdym krokiem, nawet gdy czuje zmęczenie, świat staje się bardziej miękki.

A Ty?
Znasz swój rytm??

Jesień to idealny czas na powrót.
Na poszukiwania.
Na Ciebie!

Co roku moja sąsiadka się śmieje, że się bunkruje na jesień i zimę. Tak to prawda. Bunkier można kupić już w tych czasach online 🧐 ale nie taki jest czasem najważniejszy i wcale nie musi być jakiś mega pancerny. Wystarczy taki jakiego potrzebujesz w danej chwili…

Byle by dawał tę przestrzeń by usłyszeć…rytm.

12/10/2025

Jesień nie przyszła nagle.

Powoli zmieniała kolory świata –
trochę jak my, gdy dojrzewamy do ciszy.

Jesień to czas, gdy Ziemia zamienia działanie w odpoczynek.
To czas oddechu, który nie musi już nic trzymać.

Dziś zaparz herbatę, usiądź przy oknie i zapytaj:
„Co mogę puścić z łagodnością?”

Może tylko napięcie w ramionach.
Może myśl, że powinnaś być dalej.

Jesień nie prosi, żebyś była inna.
Prosi, żebyś była tu.