Idę z Ewą

13/03/2026

Kochani.

10/03/2026

Kochani.
Jak pewnie część z Was zdążyła się już zorientować to od szesnastego roku życia całym sercem pokochałam kulturę teatr operę ,filharmonię itp.
Dziś po dłuższym czasie weszłam na stronę TTeatr Muzyczny w Gdynii okazało się ,że w repertuarze jest jeszcze kilka spektakli ,których jeszcze nie widziałam a bardzo bym chciała. Mam tu na myśli między innymi :
- ,,AVENUE Q" ( 30 lub 31 maja)
- ,,Zakonnica w przebraniu" ( 5 września 3 października , 10 października ,11 października)
-,, Skrzypek na dachu" ( 12 grudnia)
Czy ktoś z moich znajomych miałby ochotę towarzyszyć mi w tych kulturalnych przygodach?
Oczywiście bezdyskusyjnie pokryje koszt biletu osoby mnie wspierającej. 😉
Dodam jeszcze, że po doświadczeniach ostatniego weekendu nie boję się już podróży pociągiem więc osoba wspierająca nie musi być zmotoryzowaną. Ze spokojem mogę też dojechać samodzielnie do Gdyni jeśli to ułatwi zadanie komuś kto będzie mi towarzyszył. ;)

08/03/2026

GDYNIA GŁÓWNA ZDOBYTA.

04/03/2026

Cześć wszystkim.
Jak już tu wspominałam podczas ostatniego turnusu rehabilitacyjnego w Osielsku przyszłam badanie QEEG. To tak zwana mapa mózgu. Dzięki niej moja wspaniała neuropsycholog Pani Kasia będzie miała dokładny i stuprocentowy obraz tego jak zaplanować moją dalszą mikropolaryzacje ( stymulacje czepkiem). Badanie pokazuje wyraźnie , które obszary mojego mózgu są już wystarczająco do stymulowane a które wymagają jeszcze wsparcia.
Pani która przeprowadzała badanie zapewniała mnie, że na jego wynik wraz z opisem będę czekało maksymalnie 4 tygodnie a tymczasem wiadomość z wynikiem nadeszła dopiero dziś po przeszło 40 dniach oczekiwania. Szczerze mówiąc miałam chwile , w których przeszło mi przez myśl że już w ogóle go nie otrzymam , ponieważ nie poinformowano mnie o żadnym opóźnieniu, przesunięciu czy czymkolwiek takim. Ale kto wie może to ja Jestem dziwna i zbyt wymagająca od ludzi skoro oczekiwałam informacji w wypadku takiej sytuacji. W dodatku wynik nie został dostarczony do mnie tylko do Pani Kasi mimo iż wyraźnie prosiłam o to aby dostarczono go równolegle zarówno do Pani Kasi jak i do mnie.
Najważniejsze jest jednak to, że Pani Kasia której z absolutnie bezgranicznym zaufaniem powierzam swoje zdrowie i przebieg terapii zdążyła już zapoznać się z wynikiem oraz opisem i napisała mi informacje, że wynik jest naprawdę super wyszedł naprawdę bardzo dobrze. Ja oczywiście niewiele rozumiem z tego opisu ale jedno zdanie z wniosków końcowych lekarza który go tworzył zrozumiałam bardzo dobrze. Napisał w nim że widoczny progres w porównaniu z badaniem wykonanym w grudniu 2023 roku można uznać za sukces terapeutyczny. 😉 😉 😉 JUPII

03/03/2026

Krok do wolności.

02/03/2026

Kochani.

01/03/2026

Drodzy czytelnicy. 😉
W dniu dzisiejszym planowałam napisać post całkiem inny temat. Jednak zupełnie niespodziewanie przeglądając dziś rano media społecznościowe zobaczyłam informacje o święcie o którego istnieniu nie miałam do tej pory najmniejszego pojęcia.
Okazuje się ,że 01.03 przypada Międzynarodowy dzień wózka inwalidzkiego. Uznałam więc ,że nie powinnam tego ignorować. Nie będę pisała niczego o tym czym jest wózek jako przedmiot. Wydaję mi się ,że każdy z nas doskonale wie jak wygląda taki sprzęt i do czego służy. W mojej ocenie nie wymaga to komentarzy czy objaśnień. Chciałabym jednak teraz i tu obalić pewien mit i slogan ,który często pojawia się w mediach i podczas ,różnych kampanii np promujących dostępność ,włączanie itp. Słowa te brzmią mniej więcej tak:
,,Ograniczenia są tylko w naszych głowach’’
Albo np:
,,Wózek to tylko stan umysłu’’
Ja jako osoba funkcjonująca na wózku muszę powiedzieć temu stanowcze NIE!! Choćbym była nie wiadomo jak silnym duchowo człowiekiem nie zdołam dokonać wszystkiego na każdym terenie tak jak sprawni. Siłą woli nie dotrę na wózku do brzegu morza na piaszczystej plaży jeśli nie ma tam specjalnie przygotowanej utwardzanej kładki. Wzrokiem nie poszerze drzwi ,które w niektórych miejscach bywają zbyt wąskie aby zmieścić w nich wózek. Moja chęć do aktywnego życia nie da mi mocy samodzielnego pokonania bardzo stromego podjazdu do jednego z Tczewskich kościołów.
W dodatku niepełnosprawność ruchowa wymuszająca konieczność poruszania się na wózku jest chyba najbardziej charakterystyczną ze wszystkich niepełnosprawności ,której nie sposób ukryć wizualnie. Dla części społeczeństwa jest to powód do lęku i wycofania.
Tak więc życie codzienne z wózkiem inwalidzkim delikatnie mówiąc nie należy do łatwych. Jednak ja mam nadzieję ,że dzięki intensywnej rehabilitacji i wytężonej pracy wkrótce już na stałe z niego wstanę. Wówczas moje życie stanie się przede wszystkim bardziej samodzielne ,aktywne i może choć trochę mniej samotne….

28/02/2026

Taka nieśmiała przypominajka.

27/02/2026

Witajcie.
Dzisiejszy dzień to dla mnie dość ważna data. Dokładnie 27.02.04 przeszłam w Poznańskiej klinice Grunwaldzkiej operacje podcięcia ścięgien achillesa. Zabieg wykonał neuroortopeda prof. Marek Jóźwiak. Mimo upływu lat doskonale pamiętam trudny okres rekonwalescencji pooperacyjnej oraz niezwykle intensywną i systematyczną rehabilitację po jej zakończeniu ,którą z resztą trwa nieprzerwanie do dnia dzisiejszego. Rozpoczęłam wówczas zupełnie nowy rozdział w swoim życiu. Rozdział wytężonej pracy fizjoterapeutycznej oraz nieustannego poszukiwania nowych metod i dróg terapeutycznych .którymi mogłabym iść. 😉 Można więc powiedzieć ,że obchodzę dziś 22 rocznicę nowego etapu w swoim życiu. Od tamtego czasu tak wiele się zmieniło na lepsze w moim stanie fizycznym. 😉 Dlatego się nie poddaje i wciąż walczę dalej. 😉

26/02/2026

Mili. ❤
Spieszę aby Wam podziękować.

Kochani!

25/02/2026

Kochani.
Dziś przychodzę do Was w nieco mniej optymistyczną informację niż zazwyczaj.
Na początku stycznia wspominałam Wam ,że złożyłam do Miejskiego Ośrodka Pomocy społecznej wniosek o wsparcie z programu asystentury osobistej osoby z niepełnosprawnością. W w dniu dzisiejszym otrzymałem odpowiedź. Niestety jest ona negatywna, instytucja uzasadnia swoją decyzję ograniczoną pulą środków finansowych oraz wyczerpaniem limitu godzin z przeznaczonych na realizację usług asystencji, pozornie powody decyzji są zasadne i logiczne. Aczkolwiek bardzo dobrze pamiętam, rozmowę z Panią będącą pracownikiem tej placówki, która odwiedziła mnie na początku lutego. Mówiła wówczas, że nie ukrywa przede mną, że wniosków jest naprawdę bardzo wiele i, że przy decyzji na pewno pod uwagę zostanie wzięty fakt jakie są moje dochody , to że Jestem osobą aktywną na rynku pracy , czy to ,że moja mama nie pracuje zawodowo tylko pobiera świadczenia na opiekę nade mną.
Owszem zgadzam się z tym, że tak jest, moja mama nie pracuje i pobiera świadczenie z tytułu rezygnacji z niej. Jednak osoby rozpatrujące wniosek najwyraźniej chyba zapomniały o tym , że rodzic osoby z niepełnosprawnością tak samo jak każdy jest tylko zwykłym człowiekiem. On też ma prawo zachorować, może stanąć przed koniecznością pójścia do szpitala na planowy lub nagły zabieg czy też na obserwację po nagłym upadku np. podczas sprzątanie na cmentarzu. Taki rodzic absolutnie nie jest cyborgiem ani nadczłowiekiem. Czasem przydałby mu się jakieś wsparcie, odciążenie czy po prostu obecność kogoś kto pomoże jego dziecku w nagłej sytuacji jego niedyspozycji.
Generalnie jestem zadowolona z wielu rzeczy, które robię na co dzień choć nierzadko są one dla mnie sporym wysiłkiem. Zarówno fizycznym jak i czasem mentalnym. Z pracę też. Jednak patrząc na nasze realia coraz częściej i coraz mocniej wątpię w sens i zasadność wszystkiego co robię. Kto wie może gdybym była osobą z niepełnosprawnością, która ma wszystko gdzieś i czeka tylko z wyciągniętą ręką na to aby wszystko czego potrzebuje do życia spadło jej z nieba i aż wszyscy we wszystkim ją wyręczą może wówczas byłabym bardziej widoczna dla systemu a dla urzędników kimś bardziej wartym wsparcia i zasługującym na pomoc.
Może w życiu wcale nie warto się starać....
No bo przecież nawet jeśli przyczyna odmowy była taka jak podane w piśmie to przecież między kogoś te środki zostały rozdysponowane i ktoś wsparcie otrzymał.... Ktoś ale nie ja i moi bliscy. Poinformowano mnie, że mój wniosek jest na liście rezerwowej i że zostanę wzięta pod uwagę w przypadku zmiany sytuacji bądź zwiększenia limitu środków. Zdaję sobie sprawę z tego, że tak naprawdę żeby sytuacja uległa zmianie to ktoś z obecnych beneficjentów projektu musiałby pożegnać się ze światem pożegnać się ze światem a w zwiększenie limitu środków osobiście nie wierzę.......

24/02/2026

Kochani. ;)
Dziś chciałbym krótko poinformować Was o tym, że w ostatni piątek 20 lutego Fundacja Dzieciom "Zdążyć z Pomocą" wykonała przelew na konto ,,Kinesis" tym samym pokrywając koszty mojego styczniowego turnusu. Teraz już można więc śmiało powiedzieć, że pierwszy turnus w tym roku został zrealizowany i w pełni opłacony z 1,5% podatku jaki podarowaliście mi w 2025 roku. ;) ;)
DZIĘKUJĘ Z CAŁEGO SERCA