Alicja Badetko Fizjoterapeuta

05/01/2026

Dziś szalenie ważna rzecz - upoważnienie do reprezentowania chorego w urzędach, instytucjach państwowych, szpitalach, domach opieki itp. Ogólnie mówiąc w miejscach, w których potrzebny jest podpis lub obecność podopiecznego a on samodzielnie nie może tego zrobić, bo np. ma zaawansowanego Alzheimera, jest nieprzytomny lub nie ma fizycznie szans i możliwości, by gdzieś dotarł.

Przykład z życia.
Jest coś takiego jak świadczenie wspierające. Należne szczególnie osobom ze znacznym stopniem niepełnosprawności. Moja pacjentka ma Alzheimera. Nie podpisze się, nie mówi. Raczej nie wie, gdzie jest. Jednym z dokumentów, jakie trzeba przed Urzędnikami przedstawić jest:

👍Dokument potwierdzający status opiekuna prawnego - czytaj przeprowadzono ubezwłasnowolnienie chorego,
👍Notarialne upoważnienie do reprezentowania najbliższego,
👍Upoważnienie do reprezentowania wnioskodawcy przed Wojewódzkim Zespołem do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności.

No i jest problem. Żaden notariusz w tym przypadku nie podpisze upoważnienia, nawet napisanego ręcznie , nawet z odbitym kciukiem mojej pacjentki. Nie zrobi tego też , jeśli sama podpisze.... Bo ma Alzheimera. Tak mnie dziś uświadomiła pani w kancelarii notarialnej. Takie rzeczy trzeba było zrobić dużo wcześnej, kiedy pani była w pełni władz umysłowych.
W tym przypadku zostaje trwający od pół roku do nawet 2 lat proces o ubezwłasnowolnienie.

Sytuacja dwa.
Mama mojej przyjaciółki miała udar. Na szpitalnej izbie nie wiedziała gdzie jest, kim jest... Nie była w stanie upoważnić nikogo do przekazania wiadomości o jej stanie. Upoważnienie do reprezentowania podopiecznego umożliwiało koleżance wgląd w dokumentację medyczną, uzyskanie od lekarzy info na temat stanu zdrowia mamy. To samo, kiedy w jej imieniu kupowała łóżko rehabilitacyjne lub jechała przedłużyć jedną z legitymacji. Starsza pani nie musiała nic zrobić.

Dlatego jeśli stan psychiczny, fizyczny matki, ojca lub niepełnosprawnego brata czy dziecka jest jeszcze dobry, dla własnego spokoju, bezpieczeństwa, zróbmy upoważnienie do reprezentowania go.

Ja to zrobię w najbliższym czasie. Moja mama ma 78 lat. Jest względnie zdrowa, samodzielnie funkcjonująca, radząca sobie świetnie. Nie mniej ma swój wiek. Wszystko może się wydarzyć. Upoważnienie zrobimy notarialnie. Koszt - około 150 zł.

04/01/2026

https://www.facebook.com/share/p/1WfSFKVZeY/

,

Kiedy będę stara...
"Kiedy będę stara, nie chcę, żeby nazywano mnie „moją małą panią” czy „moją ślicznotką”. Chcę być szanowana i zachować swoją tożsamość do końca. Nie chcę, żeby mnie obracano na wszystkie strony bez uprzedzenia podczas zabiegów. Chcę, żeby mnie dotykano delikatnie i wyjaśniano, co się ze mną dzieje.
Nie chcę, żeby mnie oceniano i mówiono, że jestem trudna czy skomplikowana. Chcę, żeby traktowano mnie z życzliwością i akceptowano, że nie zawsze jestem w dobrym humorze.
Kiedy będę stara, nie chcę spać w szpitalnej pościeli, chcę mieć swoją pościel. Nie chcę być myta jednorazową rękawicą, chcę mieć swoje przybory toaletowe. Nie chcę, żeby podawano mi posiłki w plastikowych pojemnikach, chcę mieć ładną zastawę jak w domu.
Kiedy będę stara, nie chcę pieluchy, chcę ochrony. Nie chcę śliniaka, chcę dużego ręcznika. Nie chcę kubka z dzióbkiem, chcę ergonomicznego kubka.
Kiedy będę stara, nie chcę, żeby rozmawiano przede mną, jakbym nie była obecna. Chcę móc rozmawiać z tymi, którzy się mną zajmują. Nie chcę, żeby ktoś przejmował mój wózek bez uprzedzenia i pędził ze mną na drugi koniec korytarza.
Chcę, żeby mi powiedziano, że zmieniamy pokój i żebyśmy szli w tempie, które nie przyprawia mnie o zawrót głowy. Nie chcę, żeby mówiono mi, żebym załatwiała się w ochronie, bo jestem zbyt wolna, by usiąść na toalecie. Chcę, żeby moje podstawowe potrzeby były szanowane, a moja godność zachowana.
Kiedy będę stara, będę gorzej chodzić, gorzej słyszeć, gorzej rozumieć. Ale wciąż będę zdolna kochać tę czy inną osobę, mieć ochotę na to czy inne danie, bać się tego czy innego wydarzenia.
Kiedy będę stara, chcę tylko, żeby nie odebrano mi prawa do bycia sobą.
Ale przede wszystkim chciałabym, i to na długo przed tym, jak się zestarzeję, żeby te wspaniałe dziewczyny, opiekunki, pielęgniarki... i wszyscy inni wreszcie otrzymali pomoc i uznanie...!!"

02/01/2026

Zaczynamy nowy rok. Kolejne szybkie szkolenie. Nawet ciekawe , choć ze względu na szerokiego odbiorcę niektóre kwestie np.odleżyn potraktowane bardzo ogólnie , uproszczone przez co miejscami nie tylko ja się nie zgadzam. Bo mam wrażenie, że niektóre zdania można różnie interpretować. A autor wydaje się być tylko teoretykiem. Nie czuje się, że pisze z autopsji.

I tak do końca nie wiadomo dla kogo szkolenie jest przygotowane. Bo lekarz nie zajmuje się myciem chorego czy jego zwłok a opiekun nie decyduje o lekach. Bardziej mam wrażenie, to szybki kurs przypominający dla obecnych lub byłych, albo zachęcający (hmmm złe słowo) dla potencjalnych opiekunów chorych.

Fragment farmakologiczny naprawdę przystępnie zrobiony.
Poruszono też bardzo ważny wątek wypalenia zawodowego. A o tym się nie mówi w szkołach, na studiach. Bo po co ?!?!
Są też algorytmy dbania o higienę chorego, ubierania, rozbierania czy transferu.

Fajne, ciekawe informacje, a ja szukam dalej czegoś dla siebie.
.

31/12/2025

Zdrowia, zdrowia i jeszcze raz spokoju❤️

30/12/2025

- Jak dużo pan zrobił przez te kilka miesięcy - mówię z dumą do pacjenta.
- A ile nie zrobiłem...
- Bo reszta do zrobienia jest dopiero przed Panem.
- No w sumie tak. Tylko człowiek niecierpliwy, już chciałbym więcej.
- Super, witam w moim świecie 👍. Potrzebował Pan czasu, by dojść do tego wniosku.
- Tylko to dużo mi zajęło. Nie zawsze siły na zamiary...
- Ale dziś jest Pan gotowy na pójście do przodu. Teraz będzie już z górki...

Rzadko aż tak chwalę pacjentów. Ale jestem zadowolona z osiągnięć pana Z. Pacjent jest po udarze, z ch.
Parkinsona. Kiedy chodziłam do niego przez miesiąc , może dwa, zaraz po incydencie był człowiekiem smutnym, z podejrzeniem depresji, zgorzkniałym. Był zniechęconym do ćwiczeń facetem, a do tego słabym fizycznie, z tzw.pegiem w brzuchu , a w tchawicy z rurką tracheostomijną. Nieraz połowę czasu traciliśmy na rozmowę.To był trudny pacjent i niełatwy czas dla rodziny, w której pozmieniało się wszystko w ciągu krótkiej chwili.

Ale bazę do dalszej pracy już z rehabilitantem , z NFZ , zrobiliśmy. I jest całkiem fajnie. Dlatego trudno powiedzieć od razu, co mi się uda, jaki będzie efekt.

A dziś?
Przyszłam na prośbę rodziny w przerwie od zajęć kolegi z konkurencyjnej firmy.
👍Pan mówi - dziury w szyi i tchawicy zarastają ❤️. Tu też neurologopeda zrobił swoje.
👍Siły ma więcej, bo je normalne jedzenie a nie chemiczną mieszankę. 👍Pięknie siada, 👍obraca się na łóżku, 👍wstaje i próbuje chodzić przy balkoniku. 👍Ćwicząc PNF-em widzę jak pięknie rusza się miednica, bo wcześniej było to sporym problem.

Kawał fantastycznie wykorzystanego czasu rehabilitanta. Świetna robota obu panów.👍👍👍👍

A co najważniejsze: Pan Z. chce walczyć, chce żyć. Głowa przeskoczyła na inne myślenie, perspektywiczne . Zostały też zmieniane leki. Może jeszcze nie do końca uwierzył w siebie, ale jest na najlepszej drodze.
Chyba to Stachura pisał, by dać czasowi czas. I o to chodzi w rehabilitacji. ❤️
Howk


Zdj.pixabay.cpm

28/12/2025

Chyba aż tak źle nie będzie? Powoli wracamy do starych obowiazków. Nowy rok się zbliża. Jeszcze jakieś szkolenie on line. Jeszcze jakieś puzzle. Powoli czekam aż pacjenci "na NFZ" pojawią mi się w systemie i można do nich pójść.
Mentalnie wdrażam się w nowy "domówkowy" sezon. A jak wam mija wolny czas?

25/12/2025

Kolejne szkolenie on line, tym razem z zakresu traumy. Dla mnie genialne. Żywy człowiek, lekarz, psychiatra, nie sztuczny twór AI.
Ciekawe spojrzenie na zrozumienie traumy (także międzypokoleniowej ) i jej konsekwencji z perspektywy elementów składowych tego trudnego doświadczenia. Doświadczenia jakie , dodajmy, potrafi rozwalić życie.
Prostym językiem wszystko zostało wytłumaczone. E-book z całym szkoleniem jest atutem.

Jedna uwaga: prowadzącą ( która myślę jest fantastycznym specjalistą) aby fajnie się słuchało, warto ustawić na podwójnej prędkości. Ale to moja potrzeba.

23/12/2025

19/12/2025

Wreszcie przyszła chwila, by ogarnąć zaległe szkolenie. Nie będę po nim certyfikowanym psychoonkologiem. Takich uprawnień nie mam.
Natomiast szkolenie jest źródłem wyselekcjonowanej wiedzy, stanowiącej inspirację do szukania dalszych wątków. Dzięki temu może lepiej zrozumiem swoich pacjentów onkologicznych. I oni są dla mnie inspiracją.
Miłego dnia

17/12/2025

16/12/2025

Kochani Pacjenci.
Życzę Wam zdrowia i bliskiej osoby obok, która czasem przytuli, doda wsparcia a "czasami czegoś do żarcia".

Dziękuję Wam i Waszym rodzinom za:
🥰 wszystkie lekcje pokory i rozmowy,
🥰 naukę walki o siebie,
🥰 mobilizację do pracy i energię, którą zapewniam czerpię od was wielkimi łyżkami,
🥰 uśmiech i zaufanie do moich pomysłów na państwa rehabilitację.

Bliskim mi fizjo dziękuję za:
👍 głównie doradztwo przy trudnych przypadkach. Nikt nie jest Alfą i Omegą i fantastycznie, że każde z nas ma swoją ścieżkę rozwoju.
👍wiele przemyśleń także zawodowych,
👍walkę o moje zdrowie❤
👍zaufanie, kiedy podsyłacie mi pacjentów.❤

Mojemu pracodawcy firmie Amed dziękuję za ten wspólny, domówkowy, rok. ❤
TEB Edukacja Tychy to przyjemność z Wami pracować.

12/12/2025

Zbliża się koniec roku. Takiego podsumowania Wam życzę.