09/04/2026
🫁 INSURE vs LISA – dwie strategie podania surfaktantu w leczeniu RDS u wcześniaków. Która metoda przynosi lepsze efekty kliniczne?
W oddziałach intensywnej terapii noworodka codziennie podejmowane są decyzje mające bezpośredni wpływ na rokowanie najmniejszych pacjentów. Jedną z kluczowych jest wybór strategii podania surfaktantu w leczeniu zespołu zaburzeń oddychania (RDS) – jednej z głównych przyczyn chorobowości i śmiertelności u wcześniaków.
📖 W najnowszym artykule eksperckim na Campus Vygon przedstawiono aktualne dane naukowe oraz kliniczne porównanie dwóch podejść terapeutycznych:
INSURE (Intubate–Surfactant–Extubate) – klasyczna technika polegająca na krótkotrwałej intubacji, podaniu surfaktantu przez rurkę intubacyjną, a następnie szybkim ekstubowaniu pacjenta. Metoda jest dobrze znana zespołom klinicznym i umożliwia bezpośrednią kontrolę drożności dróg oddechowych podczas podania leku.
LISA (Less Invasive Surfactant Administration) – nowocześniejsza technika minimalnie inwazyjna, polegająca na podaniu surfaktantu cienkim cewnikiem do tchawicy przy zachowanym spontanicznym oddychaniu i wsparciu CPAP. Dzięki temu możliwe jest ograniczenie manipulacji w drogach oddechowych oraz ekspozycji na wentylację mechaniczną.
📊 Coraz więcej badań wskazuje, że metoda LISA może zmniejszać konieczność intubacji i wentylacji mechanicznej, szczególnie u skrajnie niedojrzałych wcześniaków. W analizach klinicznych intubacja w ciągu pierwszych 72 godzin życia była konieczna u ok. 18,7% noworodków leczonych LISA vs 30,6% w grupie INSURE.
Jednocześnie wybór techniki powinien być zawsze indywidualizowany, z uwzględnieniem wieku ciążowego, stabilności pacjenta, wysiłku oddechowego oraz doświadczenia zespołu medycznego. Obie metody pozostają ważnym elementem nowoczesnej terapii RDS.
🔬 Jeśli chcesz poznać szczegółowe różnice proceduralne, wyniki badań klinicznych oraz implikacje dla praktyki w NICU – zapraszamy do przeczytania pełnego artykułu:
👉 https://campusvygon.com/global/insure-vs-lisa-surfactant-administration/
