09/03/2026
Diagnoza w ISTDP wg poziomu organizacji ego
1. Rozróżnienie na podstawie sposobu rozładowywania lęku:
🔹Pacjenci Neurotyczni: Posiadają zdrową regulację lęku (np. wzdychanie, napięcie w mięśniach poprzecznie prążkowanych), która nie zakłóca ich myślenia. Praca nad lękiem nie jest priorytetem.
🔹Pacjenci Pre-neurotyczni: Lęk objawia się w mięśniach gładkich (np. zespół jelita drażliwego, zaparcia, parcie na mocz). Te objawy utrudniają funkcjonowanie i wymagają pracy nad regulacją lęku.
🔹Pacjenci z kruchym ego (Borderline): Lęk powoduje zakłócenia poznawczo-percepcyjne (np. pustka w głowie, gonitwa myśli, niewyraźne widzenie). Myślenie jest zakłócone, co uniemożliwia efektywną komunikację i przetwarzanie emocji.
2. Geneza kruchości ego i żródeł niezdrowej regulacji napięć
🔹Lęk jest nieświadomą reakcją fizjologiczną organizmu na emocje, które nie były akceptowane przez opiekunów w dzieciństwie.
🔹Mózg ssaczy (odpowiedzialny za więź) skłania dziecko do blokowania emocji, które zagrażają relacji z rodzicem, co prowadzi do napięć w ciele.
🔹Rodzice pacjentów kruchych często sami mieli problemy z tolerowaniem uczuć, co utrudniało dziecku naukę radzenia sobie z emocjami. Charakterystyczne są u tych rodziców stosowanie projekcji i rozszczepień (np. "ty mnie nie kochasz" w odpowiedzi na złość dziecka).
🔹Dziecko, w obawie przed porzuceniem, automatycznie przyjmuje perspektywę rodzica i rozwija prymitywne mechanizmy obronne (np. atak na siebie – "jestem okropnym dzieckiem").
3. Diagnoza Pacjenta Kruchego:
🔹Rozpoznanie opiera się na poziomie lęku (objawy poznawczo-percepcyjne są dominujące) oraz przeważających prymitywnych mechanizmach obronnych (projekcja, rozszczepienie, dysocjacja, acting out, idealizacja, dewaluacja).
🔹Diagnoza najpełniej objawia się w relacji z terapeutą, zwłaszcza w obliczu pytań prowokujących bliskość lub ujawnienie problemu, które nasilają uczucia przeniesieniowe. Pacjent kruchy może szybko projektować lub rozszczepiać, zaprzeczając problemom, nawet jeśli sam przyszedł po pomoc.