Sebastian Sitowski - Przestrzeń Dobrej Terapii

Strona główna
Polska
Warsaw
Sebastian Sitowski - Przestrzeń Dobrej Terapii

Pracuję pomocowo w nurcie krótkoterminowej Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach (TSR) oraz w nurcie terapii psychosomatycznej i coachingowo.

Nazywam się Sebastian Sitowski, jestem członkiem PSTTSR oraz terapeutą w trakcie szkoleń przygotowujących do certyfikacji, pracującym głównie w nurcie Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach, coachem, trenerem inteligencji emocjonalnej oraz facylitatorem Action Learning. Obecnie moją największą pasją jest zgłębianie tematu działania ludzkiego mózgu i ludzkich emocji zapisanych w ciele, emocji dziedziczonych oraz oddziaływania tego, co nieświadome na nasze zdrowie. W swojej codziennej pracy stosuję narzędzia i metody zgodne z wytycznymi Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach (PSTTSR), narzędzia Terapii Psychosomatycznej (Somatic Experiencing) oraz narzędzia zgodne z Kodeksem Etycznym ICF (International Coach Federation). Edukacja, m.in.:
- szkolenie z Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach, realizowane w Centrum Rozwiązań w Toruniu. Centrum Rozwiązań, jako jeden z wiodących ośrodków szkoleniowych uzyskało rekomendację Polskiego Stowarzyszenie Terapeutów Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach (PSTTSR).

- zaawansowane Studium Terapii i Podejścia Skoncentrowanego Na Rozwiązaniach organizowany przez IntegriTSR. Studium posiada rekomendację Polskiego Stowarzyszenie Terapeutów Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach (PSTTSR) i stanowi kolejną część mojej drogi do uzyskania certyfikatu terapeuty PSTTSR.

- studia podyplomowe na Uczelni Łazarskiego w Warszawie, posiadające akredytację International Coach Federation – największej międzynarodowej organizacji reprezentującej środowisko profesjonalnych coachów na świecie. Posiadam Certyfikat ACSTH International Coach Federation. Oprócz sesji indywidualnych z klientami prywatnymi, doświadczenie zawodowe zdobywałem, m.in. jako coach wewnętrzny dla pracowników Polskiej Akcji Humanitarnej, działałem również w organizacjach pozarządowych oraz prowadziłem swoje autorskie szkolenia i warsztaty dotyczące inteligencji emocjonalnej, wyjścia z szafy, komunikacji i szacunku oraz kompetencji miękkich. Grupowo i zespołowo pracuję takimi narzędziami jak: Action Learning, Points of You, Case Clinic czy The Point.

03/02/2026

Podejście do świadomości i nieświadomości może być różne w zależności od koncepcji, jaką przyjmiemy. Nie ma jednak wątpliwości, że nieświadomość odgrywa w naszym życiu ogromną rolę.

Mnie, jako osobie zafascynowanej neuropsychologią, najbardziej przekonują teorie oparte na badaniach naukowych współczesnej psycho – i neurofizjologii. 🧠 Mam poczucie, że dają mi one w końcu konkretne uzupełnienie wiedzy i odpowiedzi na pytania czym one są i jak właściwie działają.

W ujęciu psychobiologicznym mówi się o ✅ wielowymiarowości procesów świadomości i nieświadomości oraz o ich ✅ rozwarstwieniu. Wiemy też, że jedne procesy wyłaniają się z drugich, przeplatają się oraz komunikują ze sobą. Nie można zatem postrzegać ich jako osobne, niezależne poziomy naszego mózgu czy umysłu. Podstawową regułę ich związku wyznacza bowiem 👉 przechodzenie jednych procesów w drugie i odwrotnie, co nazywamy ✅ podwójnym wiązaniem. Mamy tu też do czynienia z wielopoziomową automatyzacją czynności, podczas której nieświadomość poprzedza i przygotowuje aktywność świadomą❗️ W skrócie można zatem powiedzieć, że nie byłoby świadomości bez nieświadomości.

Neuropsycholożka kliniczna, prof. dr hab. Anna Herzyk, która kieruje Zakładem Psychologii Klinicznej i Neuropsychologii w Instytucie Psychologii UMCS w Lublinie, w bardzo przystępny sposób opisuje współczesne teorie. Powołuję się, m.in. na Bassina, który twierdzi:

„że zachowanie dowolne, zmierzające do wyznaczonego celu, opiera się na reakcjach zautomatyzowanych sterowanych przez nieuświadomione nastawienie; a finalne etapy takiego zachowania są korygowane przez zakodowany w mózgu dynamiczny model pożądanej przyszłości, umożliwiający ustalenie stopnia rozbieżności między planem a realizacją celów oraz dokonanie korekty.”

Stąd właśnie poszerzanie samoświadomości jest tak ważne. Warto odkrywać, co ukrytego pcha nas w określonym kierunku, choć nieświadomość nie ma końca i nie ma co się łudzić, że odkryje przed nami swoje wszystkie sekrety. Droga do ich odkrywania jest jednak fascynująca. Zapraszam.

Źródło merytoryczne i cytatu: A. Herzyk, „Neuropsychologia kliniczna. Wobec zjawisk świadomości i nieświadomości, wyd. PWN, Warszawa 2017, s. 33.

30/01/2026

Jak piszą w swojej 📖 „Życie emocjonalne mózgu” R. J. Davidson i S. Begley:

„Na jednym końcu wymiaru odporności znajdują się ludzie, których niepowodzenie tak bardzo zwala z nóg, że niezwykle wolno dochodzą do siebie, o ile w ogóle im się to udaje. Na drugim końcu natomiast znajdują się ludzie, którzy albo przechodzą nad czymś do porządku dziennego i żyją dalej, albo z tym walczą i dzięki temu szybko odzyskują równowagę. Jak opisałem w rozdziale 2, odporność wiąże się z większym pobudzeniem 👉 lewej kory przedczołowej, a jej brak wynika z większego pobudzenia 👉 prawej kory przedczołowej. Pobudzenie lewej kory przedczołowej u osoby charakteryzującej się odpornością może być ✅ 30 razy większe niż u osoby, która owej odporności nie ma.”

Badania profesora Davidsona i innych naukowców potwierdzają, że jest to związane z ✅ hamowaniem, czyli wyciszaniem oraz skracaniem aktywności ciała migdałowatego.

Nie oznacza to jednak, że nasze „oprogramowanie” jest niezmienne i już zawsze nasza odporność, jeśli jest słaba, to taka zostanie. Mamy bowiem sposoby na to, by 👉 zwiększyć liczbę połączeń między lewą korą przedczołową a ciałem migdałowatym. Mamy też sposoby pracy z ciałem i oddechem, które każdego dnia dbają o wyciszanie ciała migdałowatego, a więc o nasz większy spokój na co dzień. Znam ich wiele.

Chcesz razem ze mną przeprogramować swój mózg, by pokonać ❌ stres, napięcie, lęk i ✅ zwiększać swoją odporność psychiczną?

Już w ostatnim tygodniu lutego rusza druga grupa w moim 10-tygodniowym programie „Dla ciała, mózgu i umysłu”. Grupa kameralna, więc liczba miejsc mocno ograniczona. Chcesz poznać szczegóły? Napisz na priv.

Źródło merytoryczne i cytatu: R. J. Davidson, S. Begley, „Życie emocjonalne mózgu”, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2023, s. 92.

27/01/2026

Dlaczego uparcie powtarzam, że samo opowiadanie o zdarzeniach i wracanie do trudnych emocji to często po prostu za mało, by mogło osiągnąć trwały efekt terapeutyczny❓

Dlatego, że badania nad ✅ rekonsolidacją pamięci wyraźnie pokazują, iż nie każde „przepracowanie” minionych doświadczeń prowadzi do zmiany, a może nawet utrwalać objawy.

Jak wyjaśnia w swoim poście Polskie Stowarzyszenie Rozwoju Psychoterapii, „badania neurobiologiczne i translacyjne potwierdzają, że pamięć emocjonalna zmienia się wyłącznie w określonych warunkach czasowych i afektywnych, a nie poprzez samą intensyfikację emocji”.

A zatem sama aktywacja wspomnienia nie wystarcza 👉 kluczowe jest wprowadzenie nowego doświadczenia emocjonalnego w oknie rekonsolidacji, gdyż bez nadania tego nowego znaczenia zdarzenie zostaje ponownie utrwalone w pamięci w dokładnie tej samej wersji.

Ten "zabieg" to nic innego, jak 👉 ekspozycja z dokonaniem aktualizacji, która według mnie najlepiej zadziała, gdy mamy pod nią przygotowany grunt. W szczególności poprzez pracę z ciałem i z oddechem, która przynosi rozluźnienie, poczucie bezpieczeństwa i pozwala na efektywną wizualizację dzięki otwartości umysłu. Po co to robić?

Badania neuroobrazowe (m.in. Phelps, Lempert & Sokol-Hessner, 2023; Nature) pokazują, że zmiana reakcji emocjonalnych łączy się nie z poziomem pobudzenia, ale z reorganizacją sieci znaczeniowych w układzie limbicznym i korowo-limbicznym.

A zatem najważniejsza jest realna aktualizacja wspomnienia, pozbawiająca je destrukcyjnej siły‼️ Gdy ciało nie będzie na to gotowe, umysł może też mieć swoją blokadę. Dlatego właśnie tak bardzo namawiam Was do pracy z ciałem, mózgiem i umysłem a nie jedynie do samego opowiadania historii.

Masz pytania? Zapraszam na konsultację www.sitowski.pl

23/01/2026

Są dwa źródła lęku i stresu w mózgu 🧠 i na oba musisz oddziaływać, jeśli chcesz uporać się z ❌ niedającymi żyć patologicznymi objawami w ciele. Sama zmiana myślenia, a więc praca na poziomie umysłu, jest ważna, ale to za mało.

Trzecim źródłem twojego lęku jest 👉 twoje ciało. Nawet minimalne sygnały z ciała mogą generować lęk w mózgu i go podtrzymywać, a dzieje się to poprzez ✅ fizjologiczne pobudzenie, które oddziałuje na organy wewnętrzne i przełącza nas w tryb walki bądź ucieczki.

Teoria Jamesa-Langego (potwierdzona najnowszymi badaniami) mówi o tym, że emocja pojawia się jako rezultat tego, co dzieje się z naszym ciałem. A więc boimy się niedźwiedzia, ponieważ trzęsą się nam kolana i serce mocniej bije. Tylko że dziś do tego nie potrzebujesz niedźwiedzia.

A więc:
1️⃣ reakcje z ciała powodują lęk,
2️⃣ niewłaściwie działające obwody wykrywania zagrożenia w mózgu (zmiana przetwarzania bodźca) także powoduje lęk i jest to proces dla nas nieświadomy i automatyczny.

Zatem, jednym źródłem twojego lęku w mózgu jest skoncentrowana na szczegółach kora przedczołowa (odpowiedzialna za myślenie), drugim – wywołujący reakcje lękowe ciało migdałowate (twoja pamięć emocjonalna). Oba są ze sobą powiązane poprzez działanie. Trzecim jest ciało.

Jak zatem kontrolować lęk powstający w CIELE i w CIELE MIGDAŁOWATYM? Przede wszystkim postawić na profilaktykę, czyli zapobieganie i nie dawać im się ciągle odpalać. Zadbaj o:

1️⃣ regularną głęboką relaksację, która przyniesie odpoczynek twojemu mózgowi oraz układowi nerwowemu – pomocne będą medytacje i wizualizacje,
2️⃣ regularne praktyki oddechowe, w tym kojąco-rytmiczny oddech i medytacja miękkiego brzucha,
3️⃣ regularny trening uważności, który uwolni cię od obsesyjnych lękowych myśli i zmieni strukturalnie twój mózg,
4️⃣ stymulację nerwu błędnego w celu przełączenia się ze stresu na spokój, a więc z układu współczulnego na układ przywspółczulny,
5️⃣ tworzenie nowych śladów pamięciowych w mózgu poprzez 4-stopniowe chłonięcie dobra i praktykę wdzięczności, co realnie zmieni twój nadreaktywny lękowy mózg,
6️⃣ regularną relaksację napiętych mięśni,
7️⃣ spontaniczny ruch, aktywność fizyczną,
8️⃣ zdrowy sen.

Dlaczego powyższe działania są tak ważne❓ Ponieważ w lęku ciało migdałowate przejmuje kontrolę nad racjonalnym myśleniem i próba pokonania lęku przez racjonalizację staje się często niemożliwa. Jedyną drogą dotarcia do ciała migdałowatego jest dotarcie do niego poprzez nasze ciało. Powyższe praktyki stosowane regularnie przez zaledwie kilka tygodni zdecydowanie je wyciszą.

Jak kontrolować lęk powstający w KORZE MÓZGU? Na początek poznaj swoje niezdrowe nawyki myślowe, takie jak np. zamartwianie się czy katastrofizacja.

A w ostatnim tygodniu lutego rusza druga edycja stworzonego przeze mnie 10-tygodniowego programu „Dla ciała, mózgu i umysłu – pokonaj chroniczny stres, lęk i napady paniki”.

Będziemy spotykać się raz w tygodniu w niewielkiej, kameralnej grupie. To czas na praktyki, które zmienią twoje życie na lepsze. W bezpiecznej, przyjaznej atmosferze. Chcesz wziąć udział w moim treningu? Zapraszam do kontaktu. Ilość miejsc mocno ograniczona.

17/01/2026

Dorosłe osoby, które mierzą się z coraz większym:
👉 lękiem, napadami paniki, wahaniami nastroju, poczuciem zagubienia, smutkiem czy złością wobec świata i innych,

nawet jeśli już otrzymały jakąś diagnozę (np. zaburzenia depresyjno-lękowe), powinny mieć na uwadze to, że być może ich obecny stan jest skutkiem nigdy wcześniej niezdiagnozowanego i niezaopiekowanego ✅ ADHD. Szczególnie jeśli mają już za sobą różne terapie i nie widzą znaczącej poprawy.

W "Diagnostyka i postępowanie terapeutyczne u dorosłych z ADHD. Rekomendacje Sekcji Kształcenia Specjalizacyjnego Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego i koalicji organizacji na rzecz osób z ADHD – 2024 r., czytamy:

„Ze względu na duże rozpowszechnienie współchorobowości zaburzeń psychicznych towarzyszących ADHD, osoby z tej populacji często zgłaszają się na konsultacje psychiatryczne z różnymi objawami, w wielu przypadkach nie mając postawionej adekwatnej diagnozy.”

W diagnozowaniu ADHD nie pozostaje bez znaczenia płeć. W wyżej wymienionym artykule czytamy dalej, że:

„Różnice między kobietami a mężczyznami z ADHD są znaczące i wpływają na sposób postrzegania objawów oraz na proces diagnozy i leczenia. ADHD u kobiet często jest niezauważone i niezdiagnozowane lub zdiagnozowane błędnie jako inne zaburzenie psychiczne. Wynika to m.in. z odmiennego profilu manifestacji objawów (częściej występujący podtyp ADHD z przewagą zaburzeń koncentracji uwagi) oraz wpływu czynników kulturowych i oczekiwań społecznych – dziewczęta i kobiety często stosują różne strategie kompensacji i maskowania objawów ADHD, w celu dopasowania się do „normy”. W konsekwencji może się wydawać, że nie doświadczają one znaczących trudności i dobrze radzą sobie z wyzwaniami, co sprawia, że nie są kierowane na diagnostykę i nie uzyskują odpowiedniego wsparcia. Szacuje się, że kobiety z ADHD otrzymują diagnozę średnio 4 lata później niż mężczyźni, mają wyższe ryzyko powikłań psychiatrycznych i częściej korzystają z systemu opieki zdrowotnej.”

Psychiatrzy i psychoterapeuci Martin Desseilles, Nader Perroud i Sebastien Weibel, którzy zajmują się ADHD mówią o ✅ uwewnętrznianiu objawów. Jak twierdzą w swojej książce "ADHD. Poradnik dla dorosłych", z czasem objawy 👉 deficytu uwagi nasilają się, słabną za to objawy nadpobudliwości i impulsywności, która to jednak może utrzymywać się w postaci labilności emocjonalnej. Hiperaktywność przechodzi w gonitwę myśli i uczucie niepokoju, dodatkowo współwystępowanie innych zaburzeń psychicznych wzrasta.

To ewolucja objawów, na którą warto mieć uważność, zwłaszcza że, jak twierdzą ci badacze, aż połowa osób dorosłych z ADHD cierpi na zaburzenia lękowe. Połowa❗️

Źródło merytoryczne i cytatu:
1. Diagnostyka i postępowanie terapeutyczne u dorosłych z ADHD. Rekomendacje Sekcji Kształcenia Specjalizacyjnego Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego i koalicji organizacji na rzecz osób z ADHD – 2024 r., [w:] „Psychiatria Spersonalizowana” 2024, 3/3‒4.
2. Desseilles Martin, Perroud Nader, Weibel Sébastien, "ADHD. Poradnik dla dorosłych", PWN, Warszawa 2025.

11/01/2026

Chroniczny stres prowadzi nasze ciało i psychikę na skraj przepaści, jest jedną z głównych przyczyn rozwoju zaburzeń lękowych. Możesz jednak temu zaradzić, rozumiejąc, jak powstaje 👉 reakcja stresowa i wiedząc, jak pracować z ciałem.

Od odebrania bodźca i uruchomienia układu współczulnego do momentu wydzielenia ✅ kortyzolu macie jakieś pięć minut, aby zareagować i się wyciszyć. Reakcja stresowa przebiega bowiem w 2️⃣ etapach.

Pierwszy zaczyna się w momencie pojawienia się stresora, potem następuje reakcja alarmowa. Wtedy nasze ciało migdałowate wysyła znak do podwzgórza, które to wysyła informację do kory nadnerczy. To ona natychmiast uwalnia do krwiobiegu ✅ adrenalinę i noradrenalinę, które mają przygotować ciało do reakcji. Wzrost poziomu tych hormonów podnosi ciśnienie krwi, przyspiesza bicie serca, rozszerza oskrzela i dodaje energii.

Jeśli w ciągu pierwszych kilku minut zagrożenie (postrzegane także subiektywnie) nie minie, następuje aktywacja osi 👉 HPA (podwzgórze–przysadka–nadnercza), czyli rusza nasza druga linia obrony. Ponownie odpala się podwzgórze, które, wydzielając kortykoliberynę, zaalarmuje przysadkę mózgową. Stymulowana przez podwzgórze przysadka mózgowa wydzieli hormon adrenokortykotropowy i wyśle go do kory nadnerczy i dopiero teraz – właśnie na tym etapie – wydzielany jest do krwiobiegu kortyzol, który wzmacnia działanie adrenaliny i noradrenaliny. Kortyzol mobilizuje zasoby energetyczne i wędruje do 🧠, by dopiero tam dać sygnał, że ciało może wygasić reakcję stresową, gdyż zrobiło już wszystko, co tylko mogło. Jeśli jednak zagrożenie nie minęło, to ciało migdałowate zignoruje ten sygnał i powie: „O, nie, ja się nadal boję”, przez co cały proces zacznie się od nowa.

Dlatego stale podwyższony poziom kortyzolu, który niszczy hipokamp, z czasem pogarsza naszą zdolność do radzenia sobie z sytuacjami stresowymi.

Skoro więc wyrzut kortyzolu następuje dopiero w drugiej linii obrony, mamy chwilę, żeby ten wyrzut wyhamować. Pomocne mogą być techniki oddechowe lub cokolwiek, co na poziomie ciała cię uspokaja.

Dlaczego znów odnoszę się do ciała❓ Gdyż przytłoczenie spowodowane chronicznym stresem może mieć liczne przyczyny, a część z nich odnosi się do pracy mózgu, na którą, moim zdaniem, masz wpływ jedynie poprzez ciało. Są to:
1️⃣ nadaktywność ciała migdałowatego,
2️⃣ problem w komunikacji pomiędzy korą przedczołową a ciałem migdałowatym,
3️⃣ nieprawidłowo funkcjonująca kora przedczołowa,
4️⃣ niezdolność kory przedczołowej do uspokojenia sytuacji ze względu na brak odpowiednich informacji z minionych doświadczeń.

Zatem to, czego trzeba się nauczyć, to regulacja własnych emocji poprzez ciało. Zapraszam do kontaktu.

10/01/2026

Podstawowym 👉 paradoksem ADHD (nazewnictwo Thomasa Browna) jest to, że w pewnych okolicznościach osoby z ADHD radzą sobie wręcz znakomicie i ponadprzeciętnie, podczas gdy w innych nie radzą sobie zupełnie lub działania te wymagają ogromnych zmagań i powodują frustrację.

Poza tym 👉 wydajność osób z ADHD może się znaczenie różnić dzień po dniu, co nie musi mieć żadnej wyraźnej przyczyny. I to właśnie ta ✅ nieprzewidywalność, która niepokojąco zakłóca wszelkie plany może być przyczyną ciągłego stresu i narastającego lęku.

I choć osoby z ADHD często mają niezbędną wiedzę do tego, by wdrożyć pewne zmiany, to jednak realizacja tego planu nie jest prosta. Raz może iść świetnie, raz fatalnie.

Stąd J. R. Ramsay proponuje, by wdrożyć w swoim życiu strategię 3K:
1️⃣ postaw na KONKRET,
2️⃣ podziel działania na wykonalne KROKI,
3️⃣ wdrażaj działanie w KLUCZOWYCH punktach zwrotnych.
Te kluczowe punkty zwrotne to konkretne momenty dnia, które dla każdego z nas będą inne.

Jeśli chcesz lepiej zrozumieć powiązanie ADHD z lękiem oraz skorzystać ze sprawdzonych metod radzenia sobie z trudnościami, by odzyskać spokój i poczucie sprawczości, zapraszam do kontaktu.

Źródło merytoryczne: J. Russell Ramsay, „ADHD i zaburzenia lękowe osób dorosłych”, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Sopot 2025.

08/01/2026

By zmienić swoje zachowanie należy świadomie 👉 pobudzić obwód motywacyjny w mózgu. Dzięki neuronauce wiemy, że jego uruchomienie jest naprawdę łatwe, wystarczy że nauczysz się wzmacniać w mózgu ✅ związek między działaniem, jakie chcesz podejmować, a nagrodą, która za tym działaniem stoi.

Jak piszą w swojej 📖„Rezyliencja” Rick i Forrest Hansonowie, możesz wypracować nowe sposoby działania, aby zastąpić nimi stare, których chcesz się ze swojego życia pozbyć. Jeśli np. chcesz umieć zachować spokój w obliczu prowokacyjnych zachować współpracownika, skoncentruj się na tym, co będzie nagrodą dla ciebie wtedy, gdy w konfrontacji z nim zachowasz spokój i koncentrację.

Z jakiego powodu myślenie i wyobrażenie sobie nagrody jest tak ważne⁉️ Przede wszystkim dlatego, że w miarę narastania poczucia nagrody ✅ neurony pola brzusznego nakrywki w górnej części pnia mózgu wydzielają więcej 👉 dopaminy w jądrze półleżącym i korze przedczołowej. Dzięki temu procesowi 1️⃣ koncentrujesz uwagę i 2️⃣ podejmujesz działanie oraz 3️⃣ wzmacniasz funkcje wykonawcze.

W największym uproszczeniu można powiedzieć, że już samo myślenie o nagrodzie wpływa na nasz mózg tak, że podejmujemy i wzmacniamy swoje chciane działania, wygaszając te, których nie chcemy❗️

Powtarzaj tę wizualizację nagrody a wypracujesz nawyk, na którym ci zależy. Ja tak zrobiłem z treningami na siłowni, których nie znosiłem. Za każdym razem, gdy nie chciało mi się rano wstać i tam iść (90% przypadków), wyobrażam sobie efekt, jaki chcę osiągnąć w ciągu najbliższych 12 miesięcy. Widziałem siebie w nowej odsłonie. Mnie się to udało. Spróbujesz tej metody i Ty?

Źródło merytoryczne: R. Hanson, F. Hanson, „Rezyliencja”, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Sopot 2024.

05/01/2026

Emocje (szczególnie te nieprzyjemne) przynoszą ze sobą, np.:
1️⃣ odczucia z ciała, w tym dolegliwości psychosomatyczne, np. napięcie mięśni, różnego rodzaju bóle, trudności z oddychaniem, potliwość, zaciśnięcie gardła i inne,
2️⃣ wzrost lub spadek energii,
3️⃣ zmęczenie lub pobudzenie,
4️⃣ problemy z koncentracją,
5️⃣ wzrosty i spadki libido,
6️⃣ choroby po okresach silnego stresu jako skutek osłabienia układu odpornościowego.

To jednak nie wszystko, ponieważ odczuwamy również skutki tego, czego w emocjach zaobserwować się bezpośrednio, chociażby poprzez ciało, nie da, np.
1️⃣ sposobu działania naszego mózgu i układu nerwowego, w szczególności w kontekście działania pamięci, wyuczonych reakcji, sposobu myślenia w stresie czy panowania nad intensywnymi emocjami,
2️⃣ działania hormonów i neuroprzekaźników, które odpowiadają chociażby za poziom pobudzenia i zdolność do podjęcia działania,
3️⃣ sposobu funkcjonowania pozostałych organów, ponieważ na nie nasz układ nerwowy również ma wpływ.

Dlatego właśnie regulowanie emocji poprzez ciało jest tak samo ważne, jak poprzez myślenie. Ucieleśnianie emocji odbywa się w 4 etapach (które będziemy praktykować podczas mojego 10-tygodniowego programu dla ciała, mózgu i umysłu - start 12 stycznia):
1️⃣ sytuacja,
2️⃣ emocja,
3️⃣ ekspansja,
4️⃣ integracja.

Chcesz wiedzieć więcej? Zapraszam do kontaktu.

Źródła merytoryczne:
1. A. Juroszek, „Szyfr emocji”, Wydawnictwo RM, Warszawa 2025.
2. R. Selvam, „Regulowanie emocji”, Grupa Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2023.

02/01/2026

Moim zdaniem, nawet jeśli „przerobisz” na terapii wszystkie tematy, nie osiągniesz upragnionego spokoju w nadpobudliwym i napiętym ciele, jeśli nie nauczysz się osiągania spokoju dla ciała poprzez ciało. A możesz to robić na co dzień w domu, jeśli nauczysz się:

1. głębokiej relaksacji,
2. uwalniania napięcia,
3. wykorzystywania obrazów i wizualizacji,
4. przełączania się z układu współczulnego na przywspółczulny, chociażby poprzez wydłużone wydechy.

Tyle i aż tyle, by zacząć. Tego i wiele więcej nauczę cię podczas 10-tygodniowego treningu dla ciała, mózgu i umysłu, który startuje już 12 stycznia. Pozostały jedynie 2 miejsca w bardzo kameralnej grupie. Zapraszam do kontaktu.

30/12/2025

Bo nie przypominam sobie, bym kiedykolwiek jakieś faktycznie zrealizował 😊 Wiem, że w moim przypadku to nie działa, a jeśli coś nie działa – przestań to robić. Zacznij robić coś innego!

Co robię w zamian?
1️⃣ Od 6 lat w każde urodziny zaklejam w kopercie listę marzeń – otworzę je wszystkie w dniu 👉 40-stych urodzin, a więc już w 2026! Po co to robię? Bo umieć marzyć jest pięknie. Nie mam pojęcia, o czym dokładnie marzyłem 6 lat temu i jestem ciekaw, jak moje marzenia i pragnienia zmieniały się z roku na rok. Jak ja się zmieniałem. Co dla mnie było ważne. Większości tych szalonych marzeń nie zrealizowałem, ale co tam. Podróż na Bora Bora wciąż przede mną, jest o co się starać ;)

2️⃣ 31 grudnia robię dla siebie podsumowanie roku – tego, co mi się udało i czego się nauczyłem oraz tego, co mi nie wyszło. Rok w rok okazuje się, że wielokrotnie dokonałem "niemożliwego", co napawa mnie radością i dumą oraz buduje moją pewność siebie i poczucie sprawczości. Dzięki przyjrzeniu się temu, co robię i temu, jakie poniosłem porażki i jak się z nich podniosłem wiem, że moje życie jest w moich rękach. Niczym nie muszę się martwić – nie ma rzeczy, z którą bym sobie przecież nie poradził.

3️⃣ Na co dzień praktykuję wdzięczność i chłonięcie dobra – to naprawdę zmienia mózg i życie na lepsze. To nie wymysł, to działanie w zgodzie z neuronauką. Mogę cię tego nauczyć.

4️⃣ Cały czas w swoim życiu działam w poczuciu sensu – nie raz w roku, nie od święta, nie przez jakiś wyznaczony okres. Każdego ranka budzę się i naprawdę czuję, nie tylko wiem, że to, co robię dla siebie i innych ma sens, co czyni moje życie dobrym.

5️⃣ Wyznaczam sobie bardzo konkretne długo- i krótkoterminowe cele, które konsekwentnie realizuję. Jeśli coś jest dla mnie ważne to nie rozmyślam nad tym, nie zastanawiam się czy warto, nie analizuję zanadto, nie szukam problemów, nie ulegam strachowi i myśleniu jedynie o kosztach (nie mam na myśli pieniędzy), a podejmuję decyzję i działam. Działanie jest dla mnie w życiu szalenie ważne. Jest ważne dla mózgu, dla zdrowia psychicznego i wiary w siebie. Działam dość intensywnie od lat, stawiam na samorozwój i jakość życia. Daje mi to siłę, o jaką bym się nie podejrzewał.

Żyć dobrym życiem, niezależnie od tego, co przynosi los. Oczywiście na tyle, na ile to jest w danych okolicznościach możliwe. To moje jedyne i powtarzalne noworoczne postanowienie.

Droga do miejsca, w którym jestem dzisiaj nie była prosta, ale każdy upadek był wart tego, by tu dojść. Wszystkiego dobrego w 2026!

19/12/2025

Joseph LeDoux udowodnił, że w zaburzeniach lękowych występuje zmienione przetwarzanie strachu. Zanim strach czy lęk staną się naszym świadomym uczuciem dochodzi do jego nieświadomego przetwarzania w 👉 OBRONNYM OBWODZIE PRZETRWANIA w naszym mózgu, które wykrywa i reaguje na zagrożenie, dając początek nieświadomemu motywacyjnemu stanowi obronnemu. Finalnie lęk powstaje w dwóch nieświadomych procesach, w tym w jednym zupełnie pomijającym korę mózgową 🧠, a więc tę część odpowiedzianą za myślenie.

W momencie, w którym twoje zmysły odbierają jakąkolwiek informację z otoczenia, jest ona przesyłana najpierw do wzgórza, przez które muszą przejść wszystkie informacje zmysłowe. Następnie wzgórze przesyła tę informację do 👉 ciała migdałowatego i kory mózgowej dwutorowo:
1️⃣ drogą niską – wprost do ciała migdałowatego, które odbiera impuls jeszcze zanim zostanie on przetworzony, a więc zrozumiany i zracjonalizowany przez płaty kory mózgowej – jest to proces dla nas nieświadomy,
2️⃣ drogą wysoką – do odpowiednich obszarów kory mózgowej, która ma dokonać analizy i dopiero wtedy przesłać informację do ciała migdałowatego, które to wcale nie musi uznać otrzymanej informacji o braku zagrożenia i wygasić reakcji lękowej, ale może ją dalej podtrzymać. Ta droga jest również nieświadomym wejściem do ciała migdałowatego.

A zatem ciało migdałowate może uruchomić reakcję lękową:
1️⃣ natychmiast, z zupełnym pominięciem kory mózgowej oraz
2️⃣ po otrzymaniu informacji o zagrożeniu lub jego braku z kory mózgowej.

Kora mózgowa, która skupia się na szczegółach i potrzebuje więcej czasu na przetworzenie informacji może potwierdzić, że zagrożenie istnieje, co wcale nie oznacza, że tak faktycznie jest. Może też uznać, że zagrożenia nie ma, ale nasze ciało migdałowate może mieć na ten temat swoje własne zdanie. Interpretacje mózgu są szybkie i błędne, gdyż wyciąga on w milisekundy z pamięci to, co mu najbardziej w danej okoliczności pasuje.

Z systemem wykrywania zagrożenia w naszym mózgu nie da się dyskutować! Da się na nie wpływać oddolnie, m.in. poprzez ciało, czego będę was uczyć podczas 10-tygodniowego programu poświęconemu m.in. lękowi. Po szczegóły zapraszam na priv.

Adres

Ulica Hoża 43/49
Warsaw
00-681

Telefon

+48602641215

Strona Internetowa

https://sitowski.pl/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Sebastian Sitowski - Przestrzeń Dobrej Terapii umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Sebastian Sitowski - Przestrzeń Dobrej Terapii:

Skróty

Chcesz aby twoja praktyka była na górze listy Klinika w Warsaw?

Udostępnij

Kategoria

Terapeuta