Punkt Terapii i Rozwoju PoMoc

24/01/2026

🧩Bezpieczna przestrzeń dla nastolatków 14–18 lat - rozmowa, wsparcie, miejsce na emocje 🧩

🔶 W Polsce wciąż zbyt wielu młodych ludzi doświadcza ogromnych napięć emocjonalnych, z którymi trudno im sobie poradzić samodzielnie. Według aktualnych danych w 2025 roku odnotowano prawie 2 tysiące prób samobójczych wśród dzieci i młodzieży, co pokazuje, jak ważna jest przestrzeń, gdzie można wprost mówić o trudnościach, lęku, poczuciu braku sensu czy relacjach z innymi.

🔶 Dlatego zapraszamy młodzież w wieku 14–18 lat na grupę wsparcia, gdzie w atmosferze zaufania możemy:
🔹 rozmawiać o tym, co jest trudne,
🔹 uczyć się rozpoznawać emocje i swoje potrzeby,
🔹 ćwiczyć sposoby radzenia sobie z napięciem i presją,
🔹 budować relacje oparte na zrozumieniu i wsparciu.

🔶 Grupę prowadzi psycholog Kamil Kaczkiewicz - specjalista z doświadczeniem w pracy z młodzieżą, ukończonymi studiami psychologicznymi (SWPS) oraz podyplomowymi w zakresie psychologii klinicznej i psychoterapii oraz Studium pracy z nastolatkiem, praktyk Metody "Mission Possible - niemożliwe nie istnieje".

🔶 Kamil ma praktyczną wiedzę o procesach zachodzących między ludźmi oraz umiejętność wspierania młodych osób w pracy z lękiem, napięciem, trudnymi emocjami (złością, poczuciem braku sensu, niepewnością czy bezradnością).

🔶 Jeśli czujesz, że codzienne emocje są zbyt ciężkie, albo chcesz poczuć, że ktoś Cię słyszy i rozumie - ta grupa jest dla Ciebie.

🔶 Spotkania odbywać się będą w poniedziałki 18.3o - 2o.oo w grupie 6-8 osób od 9 lutego 2o26 r.

ZAPRASZAMY DO ZAPISÓW

📍 Miejsce spotkań - Al. Gen. A. Chruściela 31 lok 3, Warszawa
👛 Koszt spotkania 12o zł / 90 min.
☎️ Kontakt 603.434.705 Kamil Kaczkiewicz
📩 kamil.kaczkiewicz@gmail.com

24/01/2026

Dobrego dnia ☕️

23/01/2026

18/01/2026

Po co komu terapia par?
Terapia par nie jest „ostatnią deską ratunku”.
Nie jest też dowodem porażki ani znakiem, że coś się zepsuło "na zawsze”.
Najczęściej jest przestrzenią zatrzymania się, gdy w relacji zaczyna być:
🔹 za dużo napięcia,
🔹 za mało rozmowy,
🔹 za dużo bólu,
🔹 za mało poczucia bycia rozumianym.

Na terapię par przychodzą bardzo różne osoby i przynoszą ze sobą bardzo różne historie.
To pary:
🔹 które ciągle się kłócą – o pieniądze, dzieci, granice, obowiązki
🔹 które już się nie kłócą, ale czują, że są obok siebie, nie razem
🔹 po zdradzie, kryzysie zaufania, tajemnicy
🔹 które utknęły w jednym schemacie, w błędnym kole zachowań i reakcji.
🔹 po narodzinach dziecka, w chorobie, w żałobie, w dużej zmianie życiowej
🔹 które się kochają, ale nie potrafią się dogadać

Terapia par to nie jest szukanie winnego.
W terapii par chodzi o:
🔹 zrozumienie jak działa wasza relacja,
🔹 zobaczenie jakie emocje stoją za zachowaniami,
🔹 nauczenie się mówić o sobie bez ataku i obrony.

Często okazuje się, że:
🔹 złość przykrywa lęk,
🔹 milczenie chroni przed odrzuceniem,
🔹 krytyka jest wołaniem o bliskość.

Co realnie daje terapia par?
🔹 pomaga nazwać to, co niewypowiedziane
🔹 uczy bezpiecznej komunikacji, nawet w trudnych tematach
🔹 porządkuje chaos emocjonalny po kryzysie
🔹 przywraca poczucie bycia zespołem, a nie przeciwnikami
🔹 pomaga zdecydować czy chcemy walczyć o relację, czy potrzebujemy się rozstać z mniejszą ilością ran.

Jeśli w waszej relacji jest:
🔹 więcej bólu niż radości,
🔹 więcej napięcia niż spokoju,
🔹 więcej ciszy niż rozmowy
terapia par może być miejscem, w którym znowu zaczniecie się słyszeć.

Zapraszamy
Punkt Terapii i Rozwoju PoMoc
Chruściela 31 lok.3, Warszawa
Chruściela 37/39 lok. 34, Warszawa
☎️ 603 434 705 ☎️ Kamil Kaczkiewicz
Koszt sesji 250 - 280 zł / 60 - 90 min.
www.warszawaterapia.pl

10/01/2026

Nowa osoba w naszym zespole 🥰

Tuż przed Świętami Bożego Narodzenia do naszego zespołu dołączył nowy psycholog, pracujący z dziećmi i młodzieżą :)
To osoba z uważnym podejściem, dużą wrażliwością na potrzeby młodych ludzi i doświadczeniem w towarzyszeniu im w trudnościach emocjonalnych, relacyjnych i rozwojowych.

Jeśli szukasz wsparcia dla dziecka lub nastolatka – serdecznie zapraszamy do kontaktu 🤍
Z radością przyjmiemy Was w naszej przestrzeni 🥰

05/01/2026

Pisaliśmy już o hipnozie, ale dziś jest również…

🍰 Dzień Bitej Śmietany 🍰

Dziś świętujemy Dzień Bitej Śmietany – z pozoru błaha przyjemność, a z perspektywy psychologii ciekawy symbol regulacji, nagrody i relacji z przyjemnością.
Święto przypada w dniu urodzin Aaron S. Lapin, twórcy Reddi-wip – produktu, który uczynił przyjemność łatwo dostępną, szybką i „bez ceremonii”.

🧠 Co mówi o nas słabość do bitej śmietany?

🍰 Przyjemność jako regulator układu nerwowego
Małe, słodkie przyjemności (smak, zapach, konsystencja) uruchamiają układ nagrody i chwilowo obniżają napięcie. To naturalny mechanizm – problem pojawia się dopiero wtedy, gdy przyjemność staje się jedynym sposobem regulacji.

🍰 „Spray” vs proces.

Bita śmietana w sprayu omija proces: nie trzeba czekać, ubijać, być cierpliwym. Psychologicznie to dobra metafora:
~ czasem potrzebujemy szybkiej ulgi,
~ ale czasem ważniejszy jest kontakt z procesem, wysiłkiem, oczekiwaniem.
Zdrowie psychiczne to umiejętność korzystania z obu.

🍰 Pozwolenie na małą radość.

Wiele osób z historią deprywacji, nadodpowiedzialności czy surowych schematów ma trudność nie z kontrolą, ale z pozwoleniem sobie na przyjemność bez poczucia winy.
Dzień bitej śmietany może być wtedy nie o deserze, tylko o prawie do „czegoś ekstra” 😍

🔹 Na ile w Twoim życiu jest miejsce na małe, niewinne przyjemności?
🔹 Czy umiesz przyjmować coś dobrego bez poczucia, że trzeba na to zasłużyć?
🔹 Kiedy potrzebujesz szybkiego sprayu, a kiedy procesu ubijania?

05/01/2026

Dziś Światowy Dzień Hipnotyzmu.
Czym hipnoza jest, a czym zdecydowanie nie jest?

🧠 Hipnoza – co się naprawdę dzieje?

Hipnoza nie jest snem i nie jest utratą kontroli.
To stan zawężonej, pogłębionej uwagi, w którym:
~ umysł jest bardziej skupiony na doświadczeniu wewnętrznym,
~ spada znaczenie bodźców zewnętrznych,
~ wzrasta podatność na sugestię – ale tylko taką, która jest zgodna z wartościami i intencjami osoby.

Z perspektywy neuropsychologicznej można powiedzieć, że:
~ kora przedczołowa zmienia sposób monitorowania,
~ układ limbiczny silniej reaguje na obrazy, symbole i emocje,
~ ciało szybciej wchodzi w stan regulacji.

To naturalny mechanizm, z którego wszyscy korzystamy na co dzień:
~ gdy „odpływamy” myślami,
~ gdy czytamy wciągającą książkę,
~ gdy jedziemy samochodem i nagle orientujemy się, że minęło 10 km.

🧠 Hipnoza w terapii – po co i dla kogo?

W ujęciu klinicznym hipnoza nie jest metodą magiczną, tylko narzędziem pracy z uwagą, wyobrażeniem i emocją.

Najczęściej wykorzystywana jest:
~ w pracy z lękiem i napięciem,
~ przy objawach psychosomatycznych,
~ w regulacji bólu,
~ w terapii traumy,
~ przy pracy z nawykami i reakcjami automatycznymi.

Hipnoza od lat obrosła w wyobrażenia rodem ze sceny i filmów. Warto je uporządkować, bo mity często blokują dostęp do realnego, terapeutycznego potencjału tej metody.

❌ Mit 1: „Hipnoza to sen albo utrata świadomości”
Fakt:
Hipnoza to stan wzmożonej koncentracji, a nie snu. Osoba jest świadoma, słyszy, myśli i może przerwać proces w każdej chwili. To raczej „skupienie do wewnątrz” niż wyłączenie.

❌ Mit 2: „Pod hipnozą można kogoś zmusić do czegoś wbrew woli”
Fakt:
Sugestie działają tylko wtedy, gdy są zgodne z wartościami i intencjami osoby. Hipnoza nie omija granic psychicznych – wręcz je ujawnia.

❌ Mit 3: „Hipnoza wydobywa prawdę i ukryte wspomnienia”
Fakt:
Hipnoza zwiększa podatność na wyobrażenia, nie na „obiektywną prawdę”. Może aktywizować wspomnienia, ale równie łatwo może je zniekształcić, jeśli jest używana nieostrożnie.

❌ Mit 4: „Tylko osoby słabe psychicznie dają się zahipnotyzować”
Fakt:
Najlepiej reagują osoby z dobrą zdolnością koncentracji, wyobraźni i refleksji. To cecha zasobów, nie słabości.

❌ Mit 5: „Hipnoza to szybka metoda na wszystko”
Fakt:
Hipnoza nie zastępuje terapii. Jest narzędziem, które może przyspieszać proces, ale nie omija emocji, relacji ani pracy nad schematami.

🧠 Hipnoza w ujęciu terapeutycznym:
~ nie odbiera kontroli,
~ nie działa „magicznie”,
~ wzmacnia kontakt z doświadczeniem wewnętrznym – emocją, ciałem, znaczeniem.

04/01/2026

Czy składasz się już na nowo, czy dopiero zaczynasz się rozpadać - możesz dać sobie czas i życzliwość. Życzę Ci, żebyś nigdy o tym nie zapomniał / nie zapomniała, bo to łatwo sturlać się w sztywne ramy tego, jak powinniśmy właśnie się czuć.

02/01/2026

Postanowienia noworoczne – co tak naprawdę się pod nimi kryje?

☑️ Dlaczego w ogóle robimy postanowienia?
Nowy rok działa na psychikę jak symboliczna granica. To moment, w którym łatwiej powiedzieć sobie: „Od teraz może być inaczej.”

Psychologicznie to:
~ potrzeba poczucia wpływu („mogę coś zmienić”),
~ potrzeba nadziei po okresie zmęczenia lub przeciążenia,
~ próba odzyskania sprawczości, gdy życie wymykało się spod kontroli,
~ moment, w którym bardziej słyszymy swój wewnętrzny głos troski, a nie tylko przetrwania.

Postanowienia rzadko są kaprysem. Najczęściej są sygnałem, że jakaś część nas mówi: „Zadbaj o mnie. Tak jak jest, jest mi za ciężko.”

☑️ Jak postanowienia mogą być dla nas użyteczne – nawet jeśli nie „wyjdą”?
Postanowienie to nie kontrakt. To informacja diagnostyczna o nas samych.

Mówi nam:
~ czego nam brakuje (spokoju, granic, ruchu, sensu),
~ gdzie jesteśmy przemęczeni lub zaniedbani,
~ za czym tęsknimy, ale nie umiemy jeszcze tego zrobić.
Użyteczność postanowień nie polega na ich realizacji „w punkt”.
Polega na tym, że:
~ zatrzymują nas na chwilę refleksji,
~ pokazują kierunek, nawet jeśli jeszcze nie mamy siły iść,
~ mogą stać się początkiem łagodnej zmiany, a nie rewolucji.

Czasem największą zmianą jest samo zauważenie: „Tak, to byłoby dla mnie dobre.”

☑️ Jeśli nic z tego nie wyjdzie – to naprawdę nie jest koniec świata.
Brak realizacji postanowień nie świadczy o słabości charakteru.

Często świadczy o:
~ przeciążeniu,
~ braku zasobów,
~ zbyt wysokich oczekiwaniach wobec siebie,
~ wewnętrznym konflikcie („chcę, ale się boję”).

Psychika nie działa jak lista zadań. Jeśli coś nie wychodzi, to zwykle nie dlatego, że nam nie zależy, ale dlatego, że jakaś część nas próbuje nas chronić.

Czasem przed:
~ kolejnym rozczarowaniem,
~ porażką,
~ poczuciem winy,
~ utratą resztek energii.

Odpuszczenie nie zawsze jest rezygnacją. Bywa strategią przetrwania.

☑️ Dlaczego wiemy, że coś byłoby dla nas dobre… i jednak odpuszczamy?

To jeden z najczęstszych i najbardziej ludzkich mechanizmów:

~ Bo zmiana kosztuje więcej, niż jesteśmy w stanie zapłacić teraz.
Zmiana wymaga energii, czasu, tolerowania dyskomfortu.
Jeśli system nerwowy jest w trybie „ledwo daję radę”, to nawet dobre rzeczy są odbierane jak zagrożenie.

~ Bo zmiana narusza znane schematy.
Nawet te, które nam nie służą, są znajome i przewidywalne.
Nowe = nieznane = potencjalnie niebezpieczne.
Psychika często wybiera znane cierpienie zamiast nieznanej ulgi.

~ Bo postanowienie uruchamia wewnętrznego krytyka.
„Powinnam/powinienem…”
„Znowu nie wyjdzie…”
„Inni potrafią…”
Im silniejszy krytyk, tym większa skłonność do rezygnacji – żeby nie dać mu kolejnego argumentu.

~ Bo to nie jest jeszcze „ten moment”.
Czasem decyzja jest dobra, ale moment życiowy – nie. I to też jest forma mądrości, a nie porażki.

☑️ Co zamiast presji postanowień?
Można zapytać siebie:
~ „Co to postanowienie mówi o mojej potrzebie?”
~ „Gdybym nie miał(a) nic zmieniać – co warto byłoby zrozumieć?”
~ „Jaki najmniejszy, prawie niewidoczny krok byłby dziś wystarczający?”
Bo psychicznie mikrozgoda na siebie leczy bardziej niż wielkie plany.

🌟 Cudownego Nowego Roku 🌟

01/01/2026

Witajcie w Styczniu! Wszystkiego Szczęśliwszego dla Was na cały 2026r. I koniecznie pamiętajcie o życzliwości 💚

24/12/2025

Tego wszystkiego, co jest dla Was Magią Świąt 🎄
Niech się dzieje to, co najpiękniejsze 💫

21/12/2025

Pamiętajmy o tym, co najważniejsze :)