Katarzyna Parchem- Psycholog

04/03/2026

Konsekwencja w rodzicielstwie nie oznacza chłodu.
Nie oznacza dystansu.
Nie oznacza "bo tak powiedziałam".

Konsekwencja to bezpieczeństwo.

Dziecko potrzebuje granic tak samo, jak potrzebuje bliskości. Granice mówią "tu jest bezpiecznie".
Bliskość mówi "jesteś dla mnie ważny, nawet gdy popełniasz błędy".

Można powiedzieć:
"Nie zgadzam się na takie zachowanie"
i jednocześnie
"Jestem tu. Widzę, że jest ci trudno".

Można być stanowczym
i ciepłym.

Można nie zmienić decyzji
i przytulić.

Konsekwencja bez relacji staje się surowością.
Relacja bez konsekwencji staje się chaosem.

Dojrzałe rodzicielstwo to połączenie obu tych światów.

To umiejętność wytrzymania dziecięcej złości bez wycofywania miłości.
To spokojne powtarzanie zasad bez zawstydzania.
To świadomość, że granice chronią relację z nie niszczą jej.

Bo dziecko najbardziej uczy się nie z naszych zakazów,
ale z tego, czy w trudnych momentach nadal czuje się kochane.

Konsekwencja nie zabiera bliskości.
Ona ją porządkuje. ❤️

01/03/2026

"Istnieje stara chasydzka opowieść o rabinie, który prowadził rozmowę z Bogiem na temat nieba i piekła. «Pokażę ci piekło» - powiedział Pan i zaprowadził rabina do pokoju, gdzie wokół wielkiego, okrągłego stołu siedziała grupa wygłodniałych, zdesperowanych ludzi. Na środku stołu znajdował się ogromny garnek gulaszu w takiej ilości, że wystarczyłoby dla wszystkich i jeszcze by zostało. Zapach potrawy był tak wyborny, że rabinowi ślina napłynęła z ust. Nikt jednak nie jadł. Każdy biesiadnik przy stole trzymał łyżkę z bardzo długą rączką – dość długą, żeby sięgnąć do garnka i nabrać porcję gulaszu, ale zbyt długą, żeby włożyć jedzenie do własnych ust. Rabin zrozumiał, że ich cierpienie było naprawdę straszne, i współczująco pokiwał głową. «Pokażę ci teraz niebo» - powiedział Pan i weszli do innego pokoju, takiego samego jak pierwszy – z takim samym ogromnym stołem, ogromnym garnkiem gulaszu i długimi łyżkami. Wśród ludzi panowała jednak wesołość; wszyscy wyglądali na dobrze odżywionych, pulchnych i zdrowych. Rabin nie mógł tego zrozumieć i spojrzał pytająco na Pana. «To proste» - odrzekł Bóg - «ale wymaga to pewnej umiejętności. Widzisz, ludzie w tym pokoju nauczyli się karmić siebie nawzajem!»"

Irvin Yalom

27/02/2026

26/02/2026

Niezwykle poruszające jest dla mnie zaufanie osób, które decydują się usiąść w moim fotelu i powierzyć mi cześć swojego życia.

Wiem, że to niełatwe, pełne strachu i kruchości.
Mam świadomość swojej odpowiedzialności.
A jednocześnie szalenie mnie to wzrusza.

To tak, jakby ktoś dał Ci coś najcenniejszego i wierzył, że Ty umiesz się tym zaopiekować, że Ty tego nie zniszczysz, nie zawiedziesz.

Aż trudno znaleźć mi słowa, które dobrze to opiszą...

Po prostu dziękuję 🥹

25/02/2026

23/02/2026

Kończę ten dzień pełna radości ❤️

Za Nami pierwsze spotkanie grupy wsparcia online dla rodziców zastępczych.

Gdy już na pierwszym spotkaniu padają trudne pytania, to zawsze rodzi się we mnie przekonanie, że bycie w gronie osób, które naprawdę się rozumieją to ogromna wartość.

Dziękuję Wam za zaufanie i odwagę bycia razem w tym, co trudne!

Do zobaczenia wiosną 🌸

PS. Za tydzień rusza kolejna grupa wsparcia dla rodziców zastępczych (również on-line), jeśli chcesz dołączyć, zajrzyj do komenatarza 😘

23/02/2026

Widzę Cię na placu zabaw, gdy z uśmiechem odpowiadasz innym, że wszystko w porządku.
Widzę Cię w samochodzie, gdy ocierasz łzy, zanim wejdziesz do domu, by znów stać się tym siłaczem, którego potrzebują Twoje dzieci.
Widzę ten ogromny, cichy ciężar, który niesiesz na plecach.
Widzę lęk przed tym, że Twój smutek skrzywdzi Twoich bliskich i poczucie winy, które nie pozwala Ci odpocząć.

Dziś Światowy Dzień Walki z Depresją.

I dlatego dziś chciałabym zwrócić Waszą uwagę na depresję w rodzicielstwie, o której wciąż mówi się niewiele. Często chowamy ją głęboko pod warstwą codziennych obowiązków, karmienia, sprzątania i logistyki, bojąc się, że przyznanie się do smutku zostanie uznane za porażkę.

Chcę rodzicu, żebyś to usłyszał wyraźnie:

Depresja nie jest niczyją winą.
Nie jest też dowodem na to, że kochasz mniej.
To stan, w którym Twoje ludzkie siły do współodczuwania i działania po prostu się wyczerpały. Studnia wyschła i nie masz już czym poić innych.

Wstyd karmi się milczeniem.
To w ciemności i izolacji depresja staje się najgłośniejsza. Ale kiedy zaczynamy o niej mówić, kiedy zdejmujemy maskę siłacza, ten wielki ciężar zaczyna tracić swoją paraliżującą moc.

Sięgnięcie po pomoc to nie jest kapitulacja.
To akt największej odwagi i dojrzałości, jaki możesz podjąć dla swojej rodziny, ale przede wszystkim dla siebie samego.

Na koniec chcę Cię o coś poprosić.
Dziś wieczorem, gdy dom wreszcie ucichnie, a dzieci zasną, spróbuj spojrzeć na siebie z taką samą bezwarunkową czułością, z jaką patrzysz na nie.
Ty też zasługujesz na opiekę.
Ty też masz prawo być zaopiekowany i usłyszany. Twoje istnienie jest ważne nie tylko dlatego, że pełnisz rolę rodzica, ale dlatego, że jesteś człowiekiem.

Nie musisz nieść całego świata na własnych barkach. Możesz być kruchy.
Możesz odpocząć w tej kruchości.

Przytulam Cię dziś myślami.

17/02/2026

Zaczynam dziś kolejne szkolenie kandydatów na rodziców zastępczych.
Chyba 7 (o ile pamięć i matematyka mnie nie mylą ;) )

Ale chyba jeszcze nigdy nie zaczynałam go w tak trudnym momencie dla pieczy zastępczej.

Tak, mam na myśli to, co wydarzyło się w Zgierzu (od razu zaznaczę- nie będę się tu odnosić do tej sprawy).

Bo gdy w rodzinie zastępczej dochodzi do przemocy, fala nienawiści wzbiera momentalnie. Zalewając wszystko, co rodziny zastępcze robią każdego dnia, dla tysięcy dzieci.

A robią mnóstwo, dobrych, wspierających i
kojących traumy rzeczy.

Czy wszystkie rodziny zastępcze są perfekcyjne? Oczywiście, że nie
Tak samo jak żaden rodzic nie jest perfekcyjny, żaden psycholog nie jest perfekcyjny, żaden hydraulik ani piekarz.
Nikt z nas nie jest perfekcyjny.
Szczególnie, że rodzice zastępczy funkcjonują w systemie, który jest bardzo odległy od ideału

I rękami i nogami jestem za tym, żeby przemoc nazywać przemocą!
Ale jestem też za tym, żeby poświęcenie, oddanie i zaangażowanie, nazywać poświęceniem, oddaniem i zaangażowaniem, a miłość- miłością.

A przede wszystkim, żeby wspierać tych, którzy zdecydowali się wychować dzieci, które już na starcie życia dostały mnóstwo bólu i cierpienia.

I o to chcę dziś prosić.
Zanim ocenimy jakąś rodzinę zastępczą, zapytajmy z czym się mierzy, w czym potrzebuje pomocy.

Znam tych ludzi, to są siłacze, którzy rzadko proszą o pomoc, ale z oddaniem, dzień po dniu wykonują pracę, której nikt nie widzi.
I czasem potrzebują tylko powiedzieć komuś życzliwemu "wiesz co, ciężko mi".Czasem to wystarczy.

Ale każdemu z nich ma prawo zabraknąć tej siły.
I wtedy szalenie ważne jest to, żebyśmy byli obok dla nich i dla dzieci.

Bo przecież wszystkie dzieci nasze są, prawda ?