15/10/2025
DZIEŃ DZIECKA UTRACONEGO -15 października🤍👼
Doświadczenie poronienia lub utraty dziecka w okresie okołoporodowym jest wydarzeniem traumatycznym, bolesnym i trudnym. Utrata dziecka może doprowadzić u pary do trudności w komunikacji, konfliktów i wzajemnego oskarżania się. Ponadto, może wywołać w rodzinie poczucie braku sensu i życiowych celów a także wywołać brak poczucia bezpieczeństwa. Jeżeli rodzice mają już starsze dzieci one również mogą przeżywać smutek i rozpacz oraz potrzebować wyjaśnienia zaistniałej sytuacji i wsparcia.
Utrata ciąży czy dziecka w okresie okołoporodowym niesie za sobą wiele skutków m.in. w aspekcie fizycznym, psychologicznym, społecznym czy egzystencjalnym. Chciałabym więc zwrócić uwagę na kilka ważnych kwestii:
👉Kobieta może doświadczać poczucia winy i krzywdy, lęku, strachu, wstydu, bezradności, bezsilności, złości, niesprawiedliwości oraz wielu innych uczuć. Ma prawo myśleć i przeżywać tę sytuację na swój sposób.
👉Mężczyźni również przeżywają utratę dziecka, należy pamiętać o ich emocjach i uczuciach. Zazwyczaj przejmują rolę osoby wspierającej chociaż sami w tej sytuacji mogą potrzebować wsparcia. Często mają poczucie odpowiedzialności za zdrowie i stan partnerki. Czasami zdarza się, że kobiety obwiniają mężczyzn o to, że nie przeżywają tej sytuacji tak intensywnie jak one, co może dodatkowo pogarszać stan psychiczny partnerów.
👉W tym trudnym czasie mogą pojawiać się zachowania agresywne i autoagresywne oraz myśli suicydalne.
👉Obserwuje się, że kobiety zadręczają się myślami o tym, co mogły zrobić żeby zapobiec tragedii lub próbują znaleźć wytłumaczenia dlaczego do tej sytuacji doszło. Natrętne myśli dotyczące tych aspektów oraz samego zdarzenia przyczyniają się do wzrastającego dyskomfortu psychicznego.
Pamiętaj- TO NIE TWOJA WINA!
👉Mogą pojawić się wątpliwości, co do swojej kobiecości i poczucie zawodności własnego ciała. Zdarza się, że kobiety odczuwają potrzebę samokarania się.
👉Nie należy zapominać także o późniejszych konsekwencjach
np. seksualnych, do których należą obniżenie libido, spadek poczucia atrakcyjności, niechęć do partnera i współżycia czy smutek po samym akcie seksualnym.
👉Sytuacja utraty dziecka może wywołać również spadek wiary we własne możliwości. poczucie bezwartościowości oraz poczucie braku kontroli i sprawstwa.
👉Warto rozmawiać – poronienie to nadal temat tabu. Wsparcie bliskiej osoby, może jednak okazać się nieocenione. Postaraj się zacząć od rozmowy z partnerem – zastanówcie się wspólnie: czego potrzebujecie, jakie emocje przeżywacie, co w danym momencie może Wam pomóc a co będzie Wam szkodzić? 🤲👫
👉Nie ma ściśle wyznaczonych ram czasowych w jakich powinien domknąć się proces żałoby. Zazwyczaj trwa około roku, jednakże radzenie sobie ze stratą może trwać dłużej. Proces żałoby jest zmienny i długotrwały. Począwszy od szoku i zaprzeczania jako reakcji na otrzymaną informację, poprzez żal, tęsknotę, gniew, złość, rozpacz, dezorganizację zachowania, zwątpienie w siebie a skończywszy na stopniowej reorganizacji życia i akceptacji straty. Nie można jednak traktować tego jako pewien standard a jedynie „naszkicowanie” tego, co może dziać. Z psychologicznego punktu widzenia możliwość przeżycia żałoby jest ważnym elementem psychicznego zdrowienia 🖤
👉Bardzo ważne jest indywidualne podejście do pacjentki, która doświadcza utraty dziecka i dostosowanie udzielanej pomocy do jej potrzeb, możliwości i warunków, w których się aktualnie znajduje.
👉Utrata i narodziny martwego dziecka są sytuacjami ekstremalnie urazowymi – traumatycznymi. Konsekwencją może być depresja, zaburzenia lękowe czy Zespół Stresu Pourazowego. Jednakże, wspomniane problemy psychiczne i zmiany w funkcjonowaniu można leczyć, łagodzić i zapobiegać im, dzięki odpowiedniemu wsparciu medycznemu, psychologicznemu i społecznemu ze strony najbliższych. NIE BÓJ SIĘ KORZYSTAĆ Z PROFESJONALNEJ POMOCY PSYCHOLOGICZNEJ I PSYCHIATRYCZNEJ.
👉Dla par, które doświadczyły poronienia zazwyczaj bardzo ważne jest zrozumienie sytuacji, dlatego tak istotne jest udzielenie im rzetelnych informacji medycznych, czyli wsparcia informacyjnego. Zwiększa to poczucie bezpieczeństwa i jest czynnikiem pozytywnie wpływającym na adaptację do tej trudnej sytuacji.
👉Od Ciebie i partnera zależy, czy będziecie informować innych stracie i w jaki sposób to zrobicie.
👉Możliwość pożegnania się i pochowania zmarłego dziecka stanowią istotny warunek prawidłowego przebiegu żałoby oraz jej zakończenia. Nadanie imienia dziecku i pożegnanie go może stanowić bardzo ważny aspekt dla rodziców, aczkolwiek jest to sprawa indywidualna i nie należy w tym przypadku kwestionować decyzji pary - bez względu na to, jaka ona będzie.
👉 Należy pamiętać, że rodzicom w tej sytuacji może towarzyszyć strach przed zobaczeniem i przytulaniem maleństwa oraz obawa, że trudniej będzie im dziecko pożegnać i rozstać się z nim. Dlatego tak ważne jest w tym momencie wsparcie przede wszystkim psychologa ale także lekarza i położnej. Informacje ze strony personelu medycznego o przebiegu kontaktu rodziców z dzieckiem mogą również przyczynić się do zmniejszenia napięcia i w pewnym sensie pozwolą na przygotowanie się do tej sytuacji.
👉 Istotnym aspektem ( szczególnie dla rodziców wierzących) może być brak możliwości pochowania bądź ochrzczenia dziecka.
Warto wspomnieć, że każda kobieta ma prawo pochować własne dziecko bez względu na moment – stopień zaawansowania ciąży, w którym odeszło. Niektórzy rodzice czują potrzebę zachowania czegoś po dziecku na pamiątkę (czapeczka, kaftanik, odcisk stópki). Jest to dla nich dowód, że dziecko istniało i ma duży wymiar emocjonalny.
Jako psycholog pracujący w szpitalu chciałabym również zwrócić uwagę na to, czego kobieta może oczekiwać będąc pacjentką szpitala wtej trudnej sytuacji 🏥
BĘDĄC W SZPITALU MOŻESZ OCZEKIWAĆ:
- Informacji na temat możliwości uzyskania dalszej pomocy.
- Wyjaśnienia zaistniałej sytuacji - otrzymania zrozumiałych informacji oraz czasu na ich przyswojenie.
- Wyjaśnienia procedur medycznych.
- Pomocy psychologicznej.
- Prawa do obecności bliskiej osoby.
- Komfortu przebywania w sali, w której nie ma kobiet ciężarnych lub kobiet, które właśnie urodziły dziecko.
- Kontaktu z duchownym swojego wyznania.
- Konsultacji z doradcą laktacyjnymi m.in. w kwestii blokowania laktacji.
- Informacji dotyczących procedur prawnych oraz dotyczących
np. badań genetycznych.
Zachęcam równineż do zapoznania się z działalnością Fundacja Tęczowy Kocyk. Dzięki pracy Fundacji wsparcie psychologiczne jest także uzupełnione o pomoc innego rodzaju 👇
Fundacja zajmuje się się szyciem i dzierganiem rożków, czapeczek, szatek oraz kołysek dla dzieci z poronień, przedwcześnie urodzonych, z wadami letalnymi i hiperwcześniaków. Nie można kupić w sklepie tak małych ubranek, aby godnie pochować swoje dziecko, dlatego Fundacja pomagać rodzicom, by w tych najtrudniejszych dla nich chwilach mogli otulić swoje maleństwo. Rodzice mogą otrzymać w szpitalu ubranka ale także symboliczne elementy takie jak motylek (symbol dziecka utraconego), niezapominajka (znak pamięci rodzica o dziecku) oraz wierszyki, które będą przypominać o tym, że dziecko jest i zawsze będzie w ich sercach 🦋🤍
Psycholog Monika Szewczyk-Cieśla
Ta piosenka powstała z miłości.Z potrzeby wypowiedzenia tego, czego nie da się już powiedzieć wprost.Z ciszy, która zostaje po dziecku, którego nie zdążyliśm...
