Matka i Córka - Relacje, Intymność, Zdrowie

19/01/2023

8 zachowań, które psują relację matki i córki
Związek między matkami i ich córkami jest uważany za jeden z najsilniejszych wśród ludzi. Ale te osiem toksycznych zachowań może bardzo osłabiać tę silną więź.

Relacja z własną matką często należy do tych, które kształtują nas najbardziej. Nic więc dziwnego, że ma ona największy wpływ na nasze życie i rozwój naszej osobowości – w dobrym i złym tego słowa znaczeniu. Innymi słowy, jeśli relacja jest pełna ciepła, bezpieczeństwa i miłości, ma na nas pozytywny wpływ. Jeśli nie – pojawia się cierpienie. Jeśli w relacji z matką obecne jest jedno lub kilka z poniższych matczynych zachowań, więź z córką może być osłabiona.

Jakie zachowania matki psują relację z córką?
To, co psuje więź między matką a dorosłą córką, najczęściej rozpoczyna się już w dzieciństwie. Niektóre zachowania rodzicielki odciskają piętno na psychice córki, która w dorosłym życiu woli unikać matki.

Relacje matki z córką: odrzucenie
Kiedy zrobisz coś, z czego jesteś dumna, pierwszą rzeczą, jaką czujesz - zwłaszcza jako dziecko - jest potrzeba powiedzenia o tym mamie. W normalnej relacji matka chwali, jest dumna ze swojego dziecka.

Zamiast tego niektóre matki reagują lekceważeniem na sukcesy i osiągnięcia dziecka. Bagatelizują to, co dziecko im powiedziało, nie interesują się tym. Badania wykazały, że dzieci te w dorosłym życiu mogą wątpić w swoje możliwości. Są przekonane, że nie zasługują na uwagę i mają niskie poczucie własnej wartości. W głębi duszy cały czas pragną miłości i potwierdzenia jej w prostych gestach. Córki odrzucających matek myślą, że ich głos się nie liczy, że ich zdanie jest nic nie warte.

To uczucie jest wzmacniane, gdy dziecko nie może się wypowiedzieć, nigdy nie jest pytane przez matkę o zdanie. Odrzucające matki czasami pytają, co córka chciałaby robić w weekend. Kłopot w tym, że odpowiedź jest ignorowana, zawsze realizowane są plany matki. Naturalną potrzeba poszukiwania i znajdowania bliskości z matką jest zakłócona i niezaspokojona.

Relacje matki z córką: dystans emocjonalny
Matki, które tworzą emocjonalny dystans do swoich córek, pozostawiają blizny w ich duszach. Dystans emocjonalny wyraża się poprzez brak fizycznej bliskości (np. przytulania, całowania, tulenia), ale także poprzez brak współczucia, gdy dziecko np. płacze. Te braki sprawiają, że córki odczuwają emocjonalny głód: w naturalny sposób domagają się uczuć matki, ale są im one odmawiane.

W dorosłym życiu córki emocjonalnie zdystansowanych matek mają tendencję do zamykania się w swoich własnych związkach i zawsze szukają emocjonalnej bliskości u partnerów i przyjaciół.

Relacje matki z córką: kontrola
Jeśli matka jest zbyt kontrolująca, córka czuje się niedoceniona, niedowartościowana. Nie chodzi tu o kontrolowanie pory snu czy oglądania telewizji, ale o drobiazgowe kontrolowanie najmniejszych, najbardziej intymnych spraw: co wolno córce mówić, a czego nie (np. krewnym), jak musi się zachowywać (np. w miejscach publicznych, co musi wybrać (np. podczas posiłków). Takie zachowanie matki zawsze próbują racjonalnie uzasadnić: "To dla twojego własnego dobra".

Rezultat: córki kontrolujących matek tracą zdolność do podejmowania samodzielnych decyzji, trafnego oceniania sytuacji. Zamiast tego zależą od decyzji i opinii matki, stają się od niej zależne, potrzebują jej jak przewodnika. Nie mają też pewności siebie ani poczucia własnej wartości. Całe życie tkwią w przekonaniu, że nie potrafią nic zrobić dobrze ani podjąć dobrych decyzji. Obawiają się, że każdy samodzielnie podjęty wybór będzie zły.

Relacje matki z córką: narzucanie własnych ambicji
Są matki, które nie widzą życia poza swoimi córkami, żyją tylko dla nich. Zachęcają je do osiągania celów, do odnoszenia sukcesów, ale w rzeczywistości wykorzystują do spełniania własnych ambicji i marzeń. Wytyczają córce ścieżkę, nie zwracając uwagi na to, czego ona sama w życiu pragnie.

W rezultacie cierpi na tym poczucie niezależności córki, rozwijanie indywidualnego "ja". Córki takich matek nie czują się wolne, mają wrażenie, że nie są samodzielnym bytem, tylko drugą wersją swojej matki.

Relacja z własną matką często należy do tych, które kształtują nas najbardziej. Nic więc dziwnego, że ma ona największy wpływ na nasze życie i rozwój naszej osobowości – w dobrym i złym tego słowa znaczeniu. Innymi słowy, jeśli relacja jest pełna ciepła, bezpieczeństwa i miłości, ma na nas pozytywny wpływ. Jeśli nie – pojawia się cierpienie. Jeśli w relacji z matką obecne jest jedno lub kilka z poniższych matczynych zachowań, więź z córką może być osłabiona.

Jakie zachowania matki psują relację z córką?
To, co psuje więź między matką a dorosłą córką, najczęściej rozpoczyna się już w dzieciństwie. Niektóre zachowania rodzicielki odciskają piętno na psychice córki, która w dorosłym życiu woli unikać matki.

Relacje matki z córką: odrzucenie
Kiedy zrobisz coś, z czego jesteś dumna, pierwszą rzeczą, jaką czujesz - zwłaszcza jako dziecko - jest potrzeba powiedzenia o tym mamie. W normalnej relacji matka chwali, jest dumna ze swojego dziecka.

Zamiast tego niektóre matki reagują lekceważeniem na sukcesy i osiągnięcia dziecka. Bagatelizują to, co dziecko im powiedziało, nie interesują się tym. Badania wykazały, że dzieci te w dorosłym życiu mogą wątpić w swoje możliwości. Są przekonane, że nie zasługują na uwagę i mają niskie poczucie własnej wartości. W głębi duszy cały czas pragną miłości i potwierdzenia jej w prostych gestach. Córki odrzucających matek myślą, że ich głos się nie liczy, że ich zdanie jest nic nie warte.

To uczucie jest wzmacniane, gdy dziecko nie może się wypowiedzieć, nigdy nie jest pytane przez matkę o zdanie. Odrzucające matki czasami pytają, co córka chciałaby robić w weekend. Kłopot w tym, że odpowiedź jest ignorowana, zawsze realizowane są plany matki. Naturalną potrzeba poszukiwania i znajdowania bliskości z matką jest zakłócona i niezaspokojona.

Relacje matki z córką: dystans emocjonalny
Matki, które tworzą emocjonalny dystans do swoich córek, pozostawiają blizny w ich duszach. Dystans emocjonalny wyraża się poprzez brak fizycznej bliskości (np. przytulania, całowania, tulenia), ale także poprzez brak współczucia, gdy dziecko np. płacze. Te braki sprawiają, że córki odczuwają emocjonalny głód: w naturalny sposób domagają się uczuć matki, ale są im one odmawiane.

W dorosłym życiu córki emocjonalnie zdystansowanych matek mają tendencję do zamykania się w swoich własnych związkach i zawsze szukają emocjonalnej bliskości u partnerów i przyjaciół.

Relacje matki z córką: kontrola
Jeśli matka jest zbyt kontrolująca, córka czuje się niedoceniona, niedowartościowana. Nie chodzi tu o kontrolowanie pory snu czy oglądania telewizji, ale o drobiazgowe kontrolowanie najmniejszych, najbardziej intymnych spraw: co wolno córce mówić, a czego nie (np. krewnym), jak musi się zachowywać (np. w miejscach publicznych, co musi wybrać (np. podczas posiłków). Takie zachowanie matki zawsze próbują racjonalnie uzasadnić: "To dla twojego własnego dobra".

Rezultat: córki kontrolujących matek tracą zdolność do podejmowania samodzielnych decyzji, trafnego oceniania sytuacji. Zamiast tego zależą od decyzji i opinii matki, stają się od niej zależne, potrzebują jej jak przewodnika. Nie mają też pewności siebie ani poczucia własnej wartości. Całe życie tkwią w przekonaniu, że nie potrafią nic zrobić dobrze ani podjąć dobrych decyzji. Obawiają się, że każdy samodzielnie podjęty wybór będzie zły.

Relacje matki z córką: narzucanie własnych ambicji
Są matki, które nie widzą życia poza swoimi córkami, żyją tylko dla nich. Zachęcają je do osiągania celów, do odnoszenia sukcesów, ale w rzeczywistości wykorzystują do spełniania własnych ambicji i marzeń. Wytyczają córce ścieżkę, nie zwracając uwagi na to, czego ona sama w życiu pragnie.

W rezultacie cierpi na tym poczucie niezależności córki, rozwijanie indywidualnego "ja". Córki takich matek nie czują się wolne, mają wrażenie, że nie są samodzielnym bytem, tylko drugą wersją swojej matki.

24/10/2022

Jaka matka, taka córka?

Niektórych cech, które dziedziczymy po swoich matkach, nie jesteśmy w stanie ukryć. Zresztą to cenne znaki rodzinne, którymi warto się wręcz chwalić. Znane przysłowie mówi, że „jakie jabłko, taka skórka, jaka matka, taka córka”. I jest w nim wiele prawdy. Matka przekazuje córce swoje geny, które decydują o wyglądzie, charakterze, zamiłowaniach, ale także o płodności, długości życia, skłonności do chorób.

Jakie czynniki zdrowotne możesz odziedziczyć po mamie?
Predyspozycja do jakiejś dolegliwości wcale nie oznacza, że będziesz chorować tak, jak twoja mama. Geny to nie wszystko. Nie tylko one decydują o rozwoju jakiegoś schorzenia, ale także czynniki zewnętrzne, np. sposób życia, odżywiania. A one przecież zależą tylko od ciebie.

– Długość życia – u dzieci, których rodzice przeżyli ponad 90 lat, ryzyko wystąpienia zawału serca jest o 78% mniejsze, a udaru mózgu o 83% niż u osób, których matka i ojciec osiągnęli średnią długość życia. Ponadto w mniejszym stopniu są narażone na zachorowanie na cukrzycę, bo aż o 86%.

– Osteoporoza – zdrowie twoich kości zależy aż w 80% od materiału genetycznego. Można jednak zredukować ryzyko tej choroby. Przede wszystkim nie pal i nie odchudzaj się obsesyjnie. Gdy jest to jednak konieczne, zrzuć zbędne kilogramy w porozumieniu z dietetykiem, tak aby nie osłabić kości. Ponadto ćwicz, uprawiaj sporty i wzbogać swój jadłospis w produkty bogate w wapń. To dobre sposoby na zapobieganie osteoporozie.

– Płodność – jeśli twoje starania o dziecko nie zakończyły się jeszcze sukcesem, być może ma to związek z wiekiem matki w chwili twoich narodzin. Późne macierzyństwo może obniżyć płodność potomstwa płci żeńskiej.

– Ciąża i poród – córka może powielić scenariusz ciąży i porodu matki. Jeśli nie wystąpiła u niej np. cukrzyca ciężarnych albo zatrucie ciążowe, to pewnie i ty będziesz czuć się bardzo dobrze. Gdy twoja mama urodziła cię po zakończeniu 37. tygodnia ciąży, raczej nie grozi ci przedwczesny poród. Warto jednak wiedzieć o komplikacjach, które możliwe, że spotkały twoją mamę, tak abyś wiedziała, na co musisz uważać.

– Menopauza – możesz spodziewać się, że zacznie się u ciebie w tym czasie co u twojej matki. Przeciętnie ten okres w życiu kobiety zaczyna się około 51. roku życia. Możliwe jest jednak, że menopauza przyjdzie wcześniej. Jeśli tak było w przypadku twojej matki bądź czujna. Przedwczesne przekwitanie zwiększa ryzyko udaru mózgu i ataku serca. Dlatego warto wcześniej zadbać o profilaktykę. Kontroluj poziom cholesterolu i trójglicerydów, nie pal papierosów, ogranicz spożycie tłuszczów zwierzęcych i spędzaj aktywnie wolny czas.

– Siwienie – jeżeli twoi rodzice w wieku 50 lat są ledwie szpakowaci, to ty również długo nie będziesz musiała farbować włosów, żeby ukryć siwiznę. Jednak, kiedy zaczęli siwieć już około trzydziestki, pewnie będzie tak i w twoim przypadku. Na szczęście łatwo ukryć niechciany kolor, koloryzując włosy.

Miłość od matki
Kobieta, która w dzieciństwie dostała od swojej matki miłość, uznanie i szacunek, potrafi zwykle iść przez życie z dużo większym spokojem i realizuje się jako kobieta. Jest w przyszłości także szczęśliwą matką i kochaną żoną. Natomiast te z nas, które doświadczyły więcej złych emocji, braku wsparcia, rywalizacji czy braku szacunku i uznania, mają w sobie dużo więcej niepokoju. Wtedy wszystko się komplikuje, takie osoby przez całe życie „biegną” i zabiegają o miłość, starają się, by na nią zasłużyć. To bardzo smutne, ale niestety często prawdziwe.

Aby poradzić sobie z taką sytuacją i własnymi emocjami trzeba sobie zdać sprawę z tego, że nasze matki prawdopodobnie również dostały takie dziedzictwo od własnych matek. To nic dziwnego, że mała dziewczynka jak w lustrze przygląda się mamie, patrzy na jej ubiór, na to, co lubi, jak się odnosi do innych, jak dba o siebie. Nie ma wtedy na świecie ważniejszej osoby. Z jednej strony instynktownie bardzo kochamy swoją matkę, a z drugiej już od najmłodszych lat pragniemy niezależności. Kiedy mamy 2-latka, chcemy robić wszystko same, samodzielność wraz z wiekiem tylko się w nas rozwija. Mądra matka powinna patrzeć z ufnością na swoje dziecko, stawiając bezpieczne granice, niedojrzała natomiast nie pozwoli mu rozwinąć się psychicznie i emocjonalnie.

Relacja matka – córka
To za sprawą matki dziewczynka, a potem młoda kobieta, uczy się rozpoznawać i nazywać swoje uczucia. Istnieje jednak druga strona medalu. Bywa tak, że córka zostaje przytłoczona informacjami, jakie otrzymuje. Matka otwiera przed nią serce i szczerze opowiada o złości, frustracji, lęku, smutku. Zwierza się z problemów finansowych, niepowodzeń w pracy lub niedogadywaniu z mężem. Dorosłe już córki, które doświadczyły takiej szczerości, różnie ją oceniają. Niektóre są wdzięczne za okazanie im zaufania. Wiele uważa jednak, że tego rodzaju informacje pozbawiły je niezbędnego dla dziecka poczucia bezpieczeństwa.

Chłopcy są wychowywani z reguły tak, aby w przyszłości stali się wojownikami i potrafili sami sobie radzić. Córka wyzwala większą potrzebę opieki. W końcu matka dobrze pamięta, jakie trudności napotykała, będąc w jej wieku. Dlatego łatwiej przychodzi jej zrozumieć sytuację córki niż syna. Najlepszym tego przykładem jest powszechne zjawisko pomagania córce w opiece nad jej dzieckiem. Zdarza się, że matki zupełnie rezygnują ze swojego życia na rzecz córek. Poświęcają im wówczas cały swój czas. Przeżywają ich sukcesy i porażki bardziej niż własne. Jednak poświęcenie dla drugiej osoby całego swojego życia jest zbyt dużym prezentem, żeby nie oczekiwać niczego w zamian. Przychodzi moment, że bezgranicznie oddana swemu dziecku matka, zaczyna oczekiwać rewanżu.

Nadopiekuńczość w przypadku dorosłego dziecka jest bardzo toksyczna. Stres matki jest problemem matki. Dzieci, które często mają już własne dzieci, nie chcą być wciąż strofowane, pouczane, kontrolowane i ostrzegane. Toksyczne zachowania są jedną z głównych problemów w relacjach z dzieckiem i często powoduje ich rozpad. Granice w takich relacjach powinny zostać zarysowane przez samych rodziców, których rolą jest przecież jak najlepsze przygotowanie młodego człowieka do samodzielnego życia. Dzieci mają prawo do życia własnym życiem, a rodzice do towarzyszenia im w tej drodze bez zagarniania ich dla siebie.

12/10/2022

10/10/2022

UWAGA! UWAGA!
Informujemy, iż z przyczyn od nas niezależnych BEZPŁATNA KONFERENCJA - MATKA I CÓRKA - RELACJE, INTYMNOŚĆ, ZDROWIE nie odbędzie się!!
Bardzo przepraszamy za zaistniałą sytaucję.

Jednak NIE rezygnujemy z publikacji ciekawych postów, artykółów , wywiadów. Nasi experci nadal bedą nas wspierać . Śledzcie proszę naszą stronę i łapka w góre jesli uważacie ,że temat jest Wam bliski .

06/10/2022

Matka i córka to relacja oraz więź na całe życie. Otaczając córkę miłością, wsparciem dajesz jej poczucie bezpieczeństwa, komfort i przede wszystkim zaufanie. Przekazujesz jej wartości, które są dla Ciebie najważniejsze. Pokazujesz jej stronę kobiecości w każdym aspekcie. Mając jej zaufanie możesz z nią rozmawiać na wszystkie tematy. A co najważniejsze, to BYĆ w jej życiu. Kochaj, Bądź, Rozmawiaj i Wspieraj ☝️
Matka i Córka - Relacje, Intymność, Zdrowie
Już 6.11.2022 we Wrocławiu BEZPŁATNA KONFERENCJA dla mamy i córki - MATKA I CÓRKA - RELACJE, INTYMNOŚĆ, ZDROWIE . Aby w niej wziąść udział, należy się zarejestrować przez wysłanie zgłoszenia na email 👉 kontakt@matka-corka.pl 👈
Zapisz siebie i córkę, przyjaciółkę... mamę, ciocię...,koleżankę...
Nic nie płacisz, inwestujesz tylko i aż swój czas... Zyskujesz wiedzę, nowe znajomości, nowe doświadczenia i przeżycia.
Możesz przyjść sama, możesz przyjść z córką, możesz przyjść z przyjaciółką.... To Ty decydujesz jak spędzisz ten czas z nami.
👉To będzie wyjątkowe wydarzenie,
👉To będzie wartościowo spędzony czas,
👉To będzie zależeć od Ciebie co to będzie☝️
Zapisz się, przyjdź, zobacz, doświadcz, przeżyj.... Zadbajcie o swoją relację, kobiecość, intymność i zdrowie.
Zapraszam 😘

03/10/2022

Pierwsza miesiączka. Młoda dziewczyna potrzebuje wsparcia matki

W okresie dojrzewania dziewczynka doświadcza wielu zmian zachodzących nie tylko w ciele, ale także w sferze psychiki i emocji. O tym, czy będzie to czas dobrych doświadczeń, decyduje relacja z mamą. Jak wspierać córkę w drodze do świata kobiet?

Wiele kobiet wspomina, że pierwsza miesiączka była zaskoczeniem, czymś niechcianym, brudnym, że wiązała się z lękiem, wstydem czy obrzydzeniem
Oznacza to, że nie otrzymały tamtym okresie wsparcia od swojej matki - tłumaczy Agnieszka Górecka, edukatorka seksualna, ekspertka kampanii "Porozmawiajmy mamo"
- Gdy dziewczynka wkracza w okres dojrzewania (w Polsce ok. 8.-10. r.ż.), wie już, na ile mama jest wiarygodnym źródłem informacji o „tych sprawach” i czy można jej zaufać, dzieląc się swoimi wątpliwościami i tajemnicami - tłumaczy Górecka
Podpowiada też, że bazowanie na własnej historii, czerpanie z tego, co wspierało i zmienianie tego, co nie służyło, może być kluczem do nawiązywania bliższego kontaktu ze swoim dzieckiem
Jest to jedno z tych doświadczeń, które ma ogromny wpływ na to, jak w przyszłości kobieta postrzega samą siebie, swoją cielesność i seksualność. Na jej przyszłe przekonania, co wolno i wypada, gdzie są osobiste granice, jak będzie realizować prawo do dbania o własny komfort, samopoczucie i intymne potrzeby. Dojrzewanie to proces pełen wyzwań, pozytywnych, ale też często trudnych. Młoda dziewczyna potrzebuje wspierających relacji z bliskimi, szczególnie z mamą. Otwartość na dialog, na wzajemne słyszenie i szanowanie swoich potrzeb, dzielenie się wiedzą, doświadczeniem, dawanie możliwości wyboru i realna fizyczna obecność na co dzień w życiu nastolatki uczy ją budować empatyczną relację nie tylko z innymi, ale też z samą sobą – ze swoim ciałem i budzącą się kobiecością.

Osobista przewodniczka
To zazwyczaj matka (gdy jest obecna w życiu dziecka) wprowadza dziewczynkę w świat kobiet. Swoim zachowaniem, tym, co i w jaki sposób mówi o sobie i innych, jak wyraża się o swoim ciele i jak je traktuje, z czego robi tajemnicę, a o czym mówi otwarcie, swoim stosunkiem do innych kobiet i mężczyzn buduje córce fundament pod jej myślenie m.in. na temat kobiecości, cielesności i seksualności.

Zastanawiając się więc nad tym, kiedy podjąć z córką rozmowę o dojrzewaniu, rozwoju i zdrowiu psychoseksualnym, musimy wiedzieć, że ta nauka rozpoczyna się już od momentu przyjścia dziecka na świat. Ta nauka przejawia się również w tym, jak matka dba o rozwój emocjonalny małej dziewczynki, czy ją przytula, dotyka i całuje. W tym, jak ją pielęgnuje i – czy ucząc ją nazw części ciała – nie pomija jej narządów płciowych i jakich słów używa na ich określenie.

Czy odpowiada na jej pytania dotyczące np. różnic w budowie ciała chłopców i dziewczynek albo skąd się biorą dzieci. Jak reaguje na pojawiające się zaciekawienie dziecka swoją waginą i dotykanie jej. Czy pozwala dziewczynce oglądać siebie, kiedy jest naga, czy ukrywa, że ma miesiączkę.

Gdy więc dziewczynka wkracza w okres dojrzewania (w Polsce ok. 8.-10. r.ż.), wie już, na ile mama jest wiarygodnym źródłem informacji o „tych sprawach” i czy można jej zaufać, dzieląc się swoimi wątpliwościami i tajemnicami.

Jeśli relacja matka – córka jest pozytywna, zbudowana na wzajemnym zaufaniu i szacunku, z otwartością na dialog, można założyć, że rozmowy o dojrzewaniu będą kolejnym etapem i wynikiem naturalnie zachodzących zmian. A co jeśli matka uświadomi sobie, że jej dotychczasowe relacje z córką nie układały się najlepiej? Psychologowie są zgodni, że każdy moment na zmianę w relacji na lepszą, na małe kroki służące budowaniu więzi i zaufania, jest właściwy, również w tym obszarze.

To jak nauka chodzenia
Z wypowiedzi młodych kobiet i dziewcząt na temat ich osobistych doświadczeń związanych z przygotowaniem do zmian okresu dojrzewania i pierwszej miesiączki, zamieszczanych na profilach społecznościowych poświęconych ciału, seksualności, czy miesiączce, można wnioskować, że większość z nich nie otrzymała potrzebnych informacji i wsparcia od swoich mam w tym zakresie. Piszą, że pierwsza miesiączka była zaskoczeniem, czymś niechcianym, brudnym, że wiązała się z lękiem, wstydem, zażenowaniem czy obrzydzeniem. Że zmieniające się ciało, kształt sylwetki, rosnące piersi były powodem kompleksów. Na czym więc ma polegać rola matki? Co ma zrobić i jak rozmawiać o dojrzewaniu i miesiączce, by było to dobre i wspierające dla jej córki?

A gdyby przygotować córkę do okresu pokwitania tak jak do kolejnych umiejętności, których uczyła się od narodzin – siadania, chodzenia czy mówienia? Ta nauka wymagała od matki otwartości, zaangażowania i cierpliwości. Trenowania poprzez zabawę, rozbudzanie ciekawości, odpowiadanie na pytania i wykorzystywanie codziennych sytuacji do rozwijania zdolności poznawczych.

Podobnie może być w przypadku dojrzewania. Jeśli mama nie ukrywa podpasek i tamponów przed córką, a w domu bez skrępowania mówi się o miesiączce, jeśli odpowiada na pytania i wątpliwości córki, podsuwa jej do przeczytania ciekawe książki i artykuły, podejmuje rozmowę, nawiązując do wyświetlanych w telewizji reklam czy wątków dotyczących dojrzewania i zmian płciowych, kiedy pojawiają się w filmach, to w naturalny sposób temat jest obecny w codziennym życiu rodziny.

Wspólne oswajanie tematu
W wielu przypadkach jest jednak zupełnie inaczej. Dlaczego? Najczęściej dlatego, że matki dziewczynek, które stoją na progu pokwitania, same nie mają dobrych wzorców i doświadczeń. Ich mamy też nie prowadziły z nimi otwartych, wspierających rozmów. Skąd więc mają wiedzieć, jak to powinny robić. Jakiego języka używać, jak radzić sobie z własnym skrępowaniem i jak dobrze mówić o miesiączce, skoro same jej nie lubią.

W takich sytuacjach pomocny dla mamy może okazać się powrót do wspomnień i doświadczeń z własnego wieku nastolatki oraz zadanie sobie kilku pytań:

jak się czułam i czego najbardziej potrzebowałam, gdy byłam w okresie dojrzewania i dostałam pierwszą miesiączkę?
co potrzebowałam wtedy usłyszeć od swojej mamy? Jak chciałam, żeby się wobec mnie zachowywała?
jak z perspektywy czasu chciałabym, żeby mama przygotowała mnie do pierwszej miesiączki (co powiedziała, zrobiła, pokazała?).
Bazowanie na własnej historii, czerpanie z tego, co wspierało i zmienianie tego, co nie służyło, może być kluczem do nawiązywania bliższego kontaktu ze swoim dzieckiem.

Mama, która chce rozmawiać ze swoją córką o płciowości, miesiączce, inicjacji seksualnej czy bezpieczniejszym seksie, nie powinna – tylko dlatego, że nie czuje się w tym względzie ekspertem – mieć wątpliwości, czy warto taką rozmowę podejmować. W tym wypadku zdecydowanie ważniejsze jest budowanie więzi i zaufania w relacji niż eksperckość, bo wiedzę zawsze można uzupełnić. Na przykład razem z dzieckiem poszukać informacji na interesujące was kwestie w internecie, artykułach czy książkach. Doskonałym źródłem jest strona www.porozmawiajmymamo.pl, na której można znaleźć wiele przydatnych wskazówek, jak rozmawiać z córką o dojrzewaniu, ale też rzetelną, podaną w przystępny sposób wiedzę m.in. na temat cyklu menstruacyjnego, miesiączki i owulacji. Warto też korzystać ze wsparcia innych kobiet – przyjaciółek, koleżanek, siostry, kuzynki, mam aktywnych na forach czy portalach internetowych. Rozmowa z inną kobietą może ułatwić oswojenie tematu, ale też znalezienie nowych, kreatywnych sposobów, by poczuć się w temacie pewniej.

Pomocnik okołomiesiączkowy dla matki i córki
Miesiączka angażuje wiele procesów fizjologicznych i wymaga wielkiego wydatkowania energetycznego od organizmu, dlatego TAK!, to jest w porządku, że właśnie w związku z miesiączką zatroszczysz się o siebie, odpoczniesz, zrobisz coś, co lubisz i nauczysz tego samego swoją córkę:

zrezygnuj z forsujących fizycznie aktywności, w tym czasie twoje ciało potrzebuje odpoczynku;
zwolnij, stres wpływa na wzrost poziomu hormonów odpowiedzialnych za skurcze macicy, więc na ile to możliwe, ogranicz stresujące czynności i wielość zadań;
odłóż poważne rozmowy i angażujące, intensywne emocjonalnie sprawy na inny dzień;
pozwól sobie na przeżywanie emocji, nawet tych, których nie lubisz. Życie w zgodzie ze sobą to też dawanie sobie przyzwolenia, by czuć smutek, żal, złość czy niemoc, dbając, by nie ranić przy tym innych osób i siebie;
odpoczywaj: spaceruj, połóż się, prześpij, weź kąpiel, wykonaj rozluźniające, delikatne ćwiczenia okolic miednicy;Znajdź chwilę dla siebie. Usiądź wygodnie, wsłuchaj się w swój oddech, zauważ, jak wdychasz i wydychasz powietrze. Jak głęboki jest twój oddech? Gdzie w ciele go najintensywniej odczuwasz? Nic nie zmieniaj, oddychaj naturalnie i po prostu uważnie obserwuj. Nie ma znaczenia znajomość technik oddychania, liczy się chęć i gotowość na to, by dać uwagę sobie.

Jeśli mama nie ukrywa podpasek przed córką, bez skrępowania mówi o miesiączce, jeśli odpowiada na pytania i wątpliwości córki, podsuwa jej do przeczytania ciekawe książki i artykuły, to w naturalny sposób temat jest obecny w codziennym życiu rodziny.

https://fb.me/e/35zsBfPWx

29/09/2022

Śpieszymy z informacją, że naszym kolejnym partnerem jest firma kosmetyczna, która od wielu wielu lat gości na polskim rynku. Chyba każda z nas miała przyjemność zetknąć się z tymi kosmetykami i to prawdopodobnie w czasach, kiedy same byłyśmy nastolatkami, tak jak dziś nasze córki ❤

📌Firma ORFLAME, bo o niej mowa, zagości podczas naszego spotkania.
📌 Będzie stoisko, kosmetyki, próbki, perfumy, kremy i wiele miłych kosmetycznych atrakcji.

➡Zapraszamy na listopadowe wydarzenie
➡06 listopada 2022 Wrocław, Hotel Vega
➡Konferencja bezpłatna

Spotkaj się z nami, wyjątkowymi specjalistami :)

29/09/2022

UWAGA, UWAGA !
Nasza strona internetowa www.matka-corka.pl jest już prawie zaktualizowana. Brakuje jeszcze nowych prelegentów
Nie mniej jednak już można się rejestrować w zakładce cennik.

Najważniejsze informacje:
➡️ Konferencja jest BEZPŁATNA
➡️ odbędzie się we WROCŁAWIU
➡️ data 06 LISTOPADA 2022
➡️ miejsce HOTEL VEGA
➡️ odpłatność jest tylko gdy ktoś chciałby w czasie konferencji skorzystać z opcji lunchu lub kawy z ciastkiem:

✅️ Kawa z ciastkiem 49 zł
✅️ Lunch 70,00 zł
✅️ Kawa z ciastkiem + lunch 115,00 zł
✅️ wydarzenie jest bezpłatne.

Zapraszamy do rejestracji :)

Warsztaty edukacyjne inne niż wszystkie, to wydarzenie edukacyjne dla wszystkich. Dla singielek, dla mężatek, dla partnerek, dla tych co są mamami, dla tych co mają córki, a nawet synów i dla tych, które nie mają dzieci. Dla każdego, dla którego tematy dotyczące budowania relacji z córk...

26/09/2022

Za Znachorka.pl

Bycie świadomym rodzicem to spora odpowiedzialność by przygotować dziecko do życia tak by okazywało empatię....

Znalazłam w necie ( nie znam autora) taką opisaną scenkę, którą się z wami dzielę.

Jeden tata napisał: „Moja córka miała dziś pierwszy raz okres w autobusie i nastolatek, który był rok starszy od niej zatrzymuje moją córkę i mówi jej do ucha, spójrz, masz plamę na spodniach. Owiń mój sweter wokół pasa i idź do domu. Dziś chciałam podziękować matce tego dziecka za wychowanie takiego dziecka. Nie nagrał jej, nie robił jej zdjęć, nie wystawił jej, nie wyśmiewał się ani nękał, ale jej pomógł”
Kiedy dziecko jest wychowane z miłością, czułością, szacunkiem, solidarnością, tolerancją i duchem służby wtedy świat jest piękniejszy
Brawa dla tych rodziców, którzy wszczepiają dzieciom wartości moralne, duchowe i obywatelskie, ale podwójne brawa dla dzieci, które je wprowadzają w życie.

25/09/2022

Matka i córka - wpływ matki na córkę, zadania matki, samoocena córki

Przeprowadzone badania dowodzą, że matki i córki łączy nie tylko silna więź rodzinna, ale stosunek matek do ich własnego ciała może być integralną częścią rozwoju poczucia tożsamości i własnej wartości córek. W ankiecie przeprowadzonej wśród kobiet w wieku od 15. do 64. roku życia, prawie połowa uważa, że sposób postrzegania piękna przez ich matki zaważył na ich własnej ocenie. Badania wskazują jednocześnie, że kobiety najbardziej zadowolone ze swojego wyglądu cytowały swoje matki jako źródło najwcześniejszego wpływu.

1. Matka i córka - ogromny wpływ matki na córkę
Matka jest zazwyczaj najbardziej znaczącą, i stale obecną, postacią w życiu córki. Zarówno głos, jak i uśmiech, gesty czy preferencje kształtowane są w okresie dojrzewania pod naturalnym wpływem matki. Podobieństwa w sposobie dbania o siebie i tego, jak się prezentujemy, dają wizualne świadectwo bliskości tej więzi.

1.1. Matka i córka - zadania matki
„Jako matki musimy mieć świadomość, że mamy ogromny wpływ na nasze córki i musimy to wykorzystać w pozytywny sposób” – mówi Susan Kurz, autorka książki „Budzące się Piękno”. Jeśli jesteś już matką, pamietaj – twoim obowiązkiem względem córki jest wspólne celebrowanie piękna, poprzez pozytywne słowa i gesty. Wspólne zabiegi kosmetyczne są najprostszym i zarazem najbardziej skutecznym sposobem na to, aby przekazywać wartość osobistego piękna. Matka nie tylko przekazuje poczucie pewności siebie, ale również nienaruszone piękno jej córki może pomóc jej od nowa ujrzeć i docenić własną atrakcyjność. Jak mówi Jemma Kidd, która prowadzi specjalny salon piękności dla matek i córek w Londynie: „gdy poczujemy się bezpieczne z tym, kim jesteśmy, następuje punkt zwrotny w związku matki z córką i zaczynamy prowadzić nasze matki przez stale zmieniający się świat kosmetyków i zabiegów upiększających. Ten dwustronny dialog powinien być pielęgnowany i prowadzony ze szczególną troską”. Kiedy wpadamy w wir pracy i zaczynamy samodzielne życie, które dla wielu z nas oznacza bycie z dala od domu, znajdźmy chwilę dla mamy, proponując jej np. domowy zabieg spa lub zabieg kosmetyczny, jak na przykład manicure. Takie rytuały pozwolą spędzić nam trochę czasu wspólnie, dadzą przestrzeń i intymność, wzmacniając więź emocjonalną.

1.2. Matka i córka - jak podnieść samoocenę córki?
Sposób, w jaki komunikuje się matka i córka ze sobą, może budować poczucie własnej wartości u córki. Dr Susie Orbach radzi, w jaki sposób możemy pozytywnie wpłynąć na to, jak nasza córka siebie postrzega:

obejrzyjcie wspólnie stare zdjęcia, na których jesteś w wieku swojej córki. Cieszcie się z fizycznego podobieństwa i stwórzcie jego pozytywny wizerunek. To zapewni twojej córce poczucie przynależności i rozszerzy pojęcie piękna;

w rozmowach unikaj negatywnych komentarzy na temat własnego ciała, a w zamian postaraj się mówić o rzeczach pozytywnych – do czego jest zdolne i jak to sprawia, że czujesz się szczęśliwa;

staraj się rozmawiać o ludzkich cechach, a nie o ich wyglądzie fizycznym. To określa twoje osobiste wartości – bardziej wartościowe niż te podawane przez media.

Praca nad pozytywnymi relacjami pomiędzy matką a córką może być niezmiernie przyjemna dla obu stron! Nie tylko będziemy lepiej wyglądać, ale również poprawimy nasze samopoczucie i możliwe, że jeszcze lepiej poznamy tę bliską nam osobę.