24/04/2026
Są rzeczy, o których można długo mówić. I są takie, które w końcu się robi.
Ten wywiad to dla mnie coś więcej niż publikacja. To moment, w którym widzę, że konsekwencja zaczyna wygrywać z chaosem, a plany przestają kończyć się w połowie.
Dziękuję moim rodzicom — za wsparcie, które nie zawsze było łatwe, ale zawsze było.
Dziękuję mojemu psychiatrze — za to, że pomógł mi poukładać życie w sposób, którego wcześniej nie znałam. I za to, że nie wyśmiewał moich pomysłów na farmakologiczne połączenia psychosty***antów. 💊
Trafiłam też na osobę - wspaniałą psycholożkę, która ani razu mnie nie oceniła. Wręcz przeciwnie. Wtedy zdałam sobie sprawę jak wiele akceptacja (lub bardziej jej brak) wpływa na moją codzienność.
Dziś czuję, że naprawdę zaczynam kończyć to, co zaczynam.
I że marzenia nie są od tego, żeby o nich myśleć — tylko żeby je realizować.
To dopiero początek.
Ten rok jest dla mnie przełomem. Zawodowym i prywatnym.
Życzę każdemu takich chwil.
I.
Link do wywiadu w relacjach "o mnie"
