Polskie Stowarzyszenie Rozwoju Psychoterapii

Polskie Stowarzyszenie Rozwoju Psychoterapii Polskie Stowarzyszenie Rozwoju Psychoterapii promuje idee integracji, i rozwoju psychoterapii.

Nasze wartości:

- rozwijanie i propagowanie wiedzy
- współpraca i kreatywne działanie na rzecz stowarzyszenia
- integracja różnych podejść psychoterapeutycznych
- wymiana doświadczeń wśród profesjonalistów zajmujących się psychoterapią
- dbałość o przestrzeganie standardów zawodowych i etycznych

Cele Stowarzyszenia:

- Rozwój i propagowanie psychoterapii jako profesjonalnej metody leczenia
- Prowadzenie działalności szkoleniowej służącej upowszechnianiu standardów kształcenia psychoterapeutów zgodnych ze stosowanymi w Unii Europejskiej
- Organizowanie konferencji naukowych, seminariów i innych form naszej działalności
- Prowadzenie badań nad przebiegiem i efektywnością psychoterapii
- Współpraca ze stowarzyszeniami, jednostkami naukowymi, oświatowymi, zdrowotnymi, z władzami państwowymi i samorządowymi oraz innymi instytucjami i organizacjami, osobami prywatnymi w zakresie stosowania i rozwijania psychoterapii

📱 Aplikacje randkowe a jakość relacji, motywacje użytkowników i dobrostan psychiczny — co pokazują najnowsze badania?W o...
03/03/2026

📱 Aplikacje randkowe a jakość relacji, motywacje użytkowników i dobrostan psychiczny — co pokazują najnowsze badania?

W ostatnich latach aplikacje randkowe stały się jednym z głównych sposobów inicjowania relacji. Psychologia coraz uważniej przygląda się nie temu, czy są „dobre” czy „złe”, ale temu, jak współwystępują z jakością relacji, motywacjami użytkowników oraz sposobem doświadczania bliskości.

Badanie opublikowane w 2025 roku w czasopiśmie Computers in Human Behavior objęło ponad 6 000 osób będących w stałych związkach. Uczestnicy wypełniali standaryzowane narzędzia mierzące satysfakcję z relacji oraz intensywność przeżywanej miłości w trzech wymiarach: intymności, namiętności i zaangażowania. Wyniki pokazały, że osoby, które poznały partnera online, raportowały nieco niższą satysfakcję z relacji oraz niższą intensywność przeżywanej miłości w porównaniu z osobami, które poznały się offline. Efekt był statystycznie istotny, choć umiarkowany. Badanie opierało się na subiektywnych raportach uczestników, czyli analizowało to, jak badani odczuwają swoje relacje, a nie ich „obiektywną jakość”.

Badanie:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0736585325000711

Nie oznacza to, że relacje zapoczątkowane online są mniej trwałe czy mniej wartościowe. Wyniki sugerują raczej, że sposób inicjowania relacji może wiązać się z odmienną dynamiką budowania więzi i oczekiwań wobec związku.

Równolegle badania z 2024 roku opublikowane w Cyberpsychology: Journal of Psychosocial Research on Cyberspace analizowały motywacje do korzystania z aplikacji randkowych oraz ich związek z dobrostanem psychicznym. Wyróżniono między innymi motywację relacyjną, motywację autoprezentacyjną oraz motywację regulacyjną. Wyniki wskazały, że osoby korzystające z aplikacji głównie w celu regulacji emocjonalnej lub potwierdzania własnej wartości częściej doświadczały problemowych wzorców użycia i niższego dobrostanu niż osoby zorientowane przede wszystkim na budowanie relacji.

Badanie:
https://cyberpsychology.eu/article/view/35713

Systematyczny przegląd 45 badań empirycznych z 2024 roku, również opublikowany w Computers in Human Behavior, wskazuje, że intensywne korzystanie z aplikacji randkowych bywa powiązane z większą wrażliwością na ocenę oraz silniejszą koncentracją na autoprezentacji. W części analizowanych badań obserwowano także związek między intensywnym korzystaniem z aplikacji a obniżonym dobrostanem psychicznym. W kontekście aplikacji randkowych chodzi przede wszystkim o stałą obecność mechanizmu oceniania i bycia ocenianym oraz o konieczność optymalizowania własnego wizerunku.

Przegląd:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0747563224003832

To relatywnie nowe w skali historycznej zjawisko społeczne, dlatego jego długofalowe konsekwencje dla wzorców relacji, stylów przywiązania czy definicji bliskości są dopiero systematycznie badane. Dostępne dane nie formułują jednoznacznych ocen, ale pokazują, że technologia nie jest neutralnym tłem — współtworzy kontekst, w którym relacje się rozpoczynają i rozwijają.

Jeśli aplikacje pozostaną dominującym sposobem inicjowania relacji, w jakim kierunku będzie ewoluować rozumienie zaangażowania i zobowiązania? Czy kultura szerokiego wyboru będzie sprzyjać większej refleksyjności, czy raczej utrwali logikę porównywania i odkładania decyzji? Jak zmieni się sposób doświadczania bliskości w świecie, w którym pierwszym etapem relacji jest profil i algorytm?

Kiedy większa samoświadomość nie pomaga — nowe badania o granicach wglądu w psychoterapiiPrzez dekady psychoterapia opie...
24/02/2026

Kiedy większa samoświadomość nie pomaga — nowe badania o granicach wglądu w psychoterapii

Przez dekady psychoterapia opierała się na założeniu, że wzrost samoświadomości i wglądu prowadzi do poprawy funkcjonowania psychicznego. Najnowsze badania empiryczne z ostatnich lat coraz wyraźniej pokazują jednak, że zależność między samoświadomością a zdrowiem psychicznym nie jest liniowa.

Badania nad ruminacją, nadmiernym self-focus i tzw. hiperrefleksyjnością wskazują, że u części pacjentów zwiększanie uwagi skierowanej na siebie wiąże się z nasileniem objawów, a nie ich redukcją. Dotyczy to szczególnie depresji, zaburzeń lękowych, OCD oraz niektórych zaburzeń osobowości.

W badaniach obserwuje się, że:

wysoki poziom autorefleksji koreluje z większą sztywnością poznawczą,

nadmierne monitorowanie własnych stanów emocjonalnych sprzyja utrwalaniu ruminacji,

koncentracja na „rozumieniu siebie” może opóźniać przejście do realnej zmiany zachowania i relacji.

Co istotne, nie chodzi o brak wglądu, lecz o przekroczenie jego optymalnego poziomu. W części przypadków proces terapeutyczny przynosi poprawę dopiero wtedy, gdy uwaga pacjenta zostaje przesunięta z analizy siebie na działanie, relację lub doświadczenie zakotwiczone poza narracyjnym „ja”.

Ten kierunek badań znajduje odzwierciedlenie zarówno w pracach nad depresją i lękiem, jak i w badaniach klinicznych inspirowanych podejściami trzeciej fali oraz psychologią interpersonalną. Coraz częściej mówi się o konieczności różnicowania pracy z wglądem w zależności od profilu pacjenta, etapu terapii i dominujących mechanizmów podtrzymujących objawy.

📚 Jak pisał Louis A. Sass, nadmierna autorefleksyjność może prowadzić do paradoksalnego oddalenia od bezpośredniego doświadczenia i spontaniczności, które są kluczowe dla zdrowia psychicznego.

W świetle współczesnych badań coraz wyraźniej widać, że pytanie nie brzmi już czy wgląd jest ważny, lecz kiedy pomaga, a kiedy zaczyna podtrzymywać cierpienie. Dla praktyki psychoterapeutycznej oznacza to konieczność bardziej precyzyjnego posługiwania się samoświadomością jako narzędziem — nie zawsze więcej znaczy lepiej.

#️⃣

🌀 Autorski warsztat „W rytmie transu i czuwania”🌀dr n. med. Roman CiesielskiWarsztat odwołuje się podejścia ciało–umysł ...
20/02/2026

🌀 Autorski warsztat „W rytmie transu i czuwania”🌀
dr n. med. Roman Ciesielski

Warsztat odwołuje się podejścia ciało–umysł wg dr Ernsta Rossiego i jest zaproszeniem do eksplorowania wnętrza terapeuty – jako tego, który współtworzy doświadczenie transowe. Stanowi przestrzeń do pogłębiania świadomości własnych stanów, rytmów i reakcji, które w kontakcie z drugą osobą rezonują, regulują się i organizują proces terapeutyczny.

🔹 Podczas warsztatu skupimy się na:
• doświadczaniu relacji hipnotycznej „od wewnątrz”,
• pracy z uważnością somatyczną i mikroruchami świadomości,
• integracji wiedzy neurobiologicznej z doświadczeniem klinicznym,
• rozwijaniu obecności terapeutycznej w stanie transu i czuwania jednocześnie.
To warsztat dla tych, którzy chcą nie tylko stosować hipnozę, ale rozumieć ją jako relacyjny proces regulacji, znaczenia i sensu, zakorzeniony w ciele, emocjach i neurobiologii doświadczenia.
• Jeśli chcesz pogłębić swoje rozumienie relacji hipnotycznej jako żywego, dynamicznego procesu;
• jeśli pragniesz doświadczyć siebie w subtelnym, wzajemnym dostrajaniu się – tam, gdzie aktywują się neurony lustrzane, a kontakt staje się polem rezonansu;
• jeśli interesuje Cię, jak uruchamiać szlaki neuronalne odpowiedzialne za emocjonalne i poznawcze aspekty mentalizacji;
• jeśli chcesz posługiwać się kompetentnie językiem transu hipnotycznego – zarówno werbalnie, jak i pozawerbalnie, z uważnością na mikroprocesy ciała i świadomości;

TO TEN WARSZTAT JEST DLA CIEBIE.
📍 Kiedy i gdzie?
🗓 24-26.04.2026
📌 Lądek-Zdrój
• Piątek: 12:00–19:00
• Sobota: 10:00–19:00
• Niedziela: 10:00–14:00

🏨 Dla osób zainteresowanych przygotowana jest oczywiście oferta noclegu – szczegóły dostępne przy zapisach.
👉 Liczba miejsc ograniczona.
📩 Szczegóły i zapisy: https://wip.wroclaw.pl/kursy/pozostale-szkolenia/
534 006 296
info@wip.wroclaw.pl

Czy regulacja psychiczna zawsze zaczyna się na poziomie mózgu?Nowe dane neurobiologiczne 🧠🧬W wielu klasycznych ujęciach ...
17/02/2026

Czy regulacja psychiczna zawsze zaczyna się na poziomie mózgu?
Nowe dane neurobiologiczne 🧠🧬

W wielu klasycznych ujęciach psychologicznych i neurobiologicznych regulacja emocji oraz funkcjonowania psychicznego bywa opisywana jako proces inicjowany centralnie — na poziomie mózgu, funkcji poznawczych i świadomej kontroli. Coraz więcej danych z ostatnich lat pokazuje jednak, że ten model jest niewystarczający.

Współczesna neurobiologia coraz częściej opisuje mózg nie jako autonomiczne „centrum sterowania”, lecz jako element systemu regulacyjnego całego organizmu, którego podstawową funkcją jest integracja sygnałów pochodzących z wielu poziomów fizjologicznych — m.in. z układu odpornościowego, metabolicznego, hormonalnego i autonomicznego.

Przeglądy i badania opublikowane w latach 2025–2026 wskazują, że w części zaburzeń nastroju oraz stanów obniżonej zdolności do regulacji psychicznej zmiany fizjologiczne mogą poprzedzać zmiany w funkcjonowaniu mózgu, a nie jedynie być ich konsekwencją. Dotyczy to m.in. podwyższonych markerów zapalnych, aktywacji układu odpornościowego oraz zaburzeń metabolizmu energii, które korelują z objawami takimi jak anhedonia, spadek napędu, przewlekłe zmęczenie czy obniżona elastyczność emocjonalna (Miller i wsp., 2025; Carrera-Bastos i wsp., 2025).

Coraz wyraźniej opisywane są również podtypy depresji i stanów przewlekłego przeciążenia regulacyjnego, w których neurozapalenie i sygnały immunologiczne wpływają na plastyczność sieci neuronalnych, przetwarzanie nagrody oraz funkcjonowanie osi stresu. W takich przypadkach mózg nie tyle inicjuje procesy psychiczne, ile reaguje na utrzymujący się stan fizjologiczny organizmu (Zainal, 2025).

Z perspektywy psychoterapii ma to istotne znaczenie, gdyż sugeruje, że zdolność do regulacji psychicznej jest wrażliwa na poziom fizjologicznej stabilności systemu. U części pacjentów ograniczona skuteczność pracy psychologicznej nie musi wynikać z „oporu”, braku motywacji czy niewystarczającego wglądu, lecz z faktu, że organizm funkcjonuje w warunkach przewlekłego stresu, zapalenia lub wyczerpania energetycznego.

Coraz częściej mówi się więc nie o opozycji „psychika–ciało”, lecz o psychice jako funkcji organizmu jako całości, w której mózg pełni rolę integratora procesów regulacyjnych, a nie wyłącznego inicjatora zmiany.

Nowe dane nie upraszczają obrazu człowieka — przeciwnie, poszerzają mapę procesów, które warto uwzględniać w rozumieniu zmiany psychicznej i jej granic.

Czy regulacja psychiczna zawsze zaczyna się na poziomie mózgu — czy czasem dopiero tam jest integrowana?

AI jako „rozmowa na żądanie”. Co już dziś wiemy o tym, jak ludzie używają sztucznej inteligencji w kontekście wsparcia p...
10/02/2026

AI jako „rozmowa na żądanie”. Co już dziś wiemy o tym, jak ludzie używają sztucznej inteligencji w kontekście wsparcia psychicznego? 🤖🧠

Jeszcze kilka lat temu pytanie brzmiało: czy AI może mieć jakikolwiek związek z psychoterapią?
W 2026 roku pytanie jest inne: jak wielu ludzi już używa AI w sposób psychologiczny – i dlaczego właśnie tak?

Coraz wyraźniej widać, że nie chodzi o „zastąpienie terapii”, lecz o zupełnie inny tryb korzystania z rozmowy.

Dane populacyjne pokazują, że korzystanie z chatbotów w momentach napięcia emocjonalnego nie jest już niszowe. W badaniu prowadzonym w USA 13,1% osób w wieku 12–21 lat deklarowało używanie AI jako formy wsparcia, gdy czuły się zestresowane, smutne lub przeciążone, a w grupie 18–21 lat odsetek przekraczał 22% (McBain i wsp., 2025).

Równolegle pojawiają się dane dotyczące dorosłych. W brytyjskim sondażu dotyczącym zdrowia psychicznego 37% dorosłych deklarowało użycie AI do rozmów związanych z dobrostanem psychicznym, a w grupie 25–34 lata było to ponad 60%; nawet w grupie 55+ odsetek wynosił około 15% (Mental Health UK, 2025).

To, co łączy te dane, to nie rodzaj problemów psychicznych, lecz kontekst użycia.

Psychoterapia oferuje kontakt raz w tygodniu, w określonym czasie, przez 50 minut.
AI oferuje coś innego: dostępność natychmiastową, w nocy, w momentach bezsenności, samotności, nagłego napięcia – bez umawiania się, bez czekania, bez bycia widzianym.

W badaniu dotyczącym spontanicznego użycia ChatGPT w populacji dorosłych (16–90 lat) 17,2% respondentów deklarowało korzystanie z AI w celu poradzenia sobie ze stresem, lękiem lub problemami interpersonalnymi, najczęściej jako krótkiej formy „rozmowy regulacyjnej”, a nie pełnej interwencji (Díaz, 2026).

Coraz wyraźniej widać więc, że AI pełni funkcję:
– rozmowy zastępczej w momentach, gdy nie ma dostępu do człowieka,
– narzędzia porządkowania myśli i emocji „tu i teraz”,
– pierwszego kontaktu w napięciu, zanim pojawi się decyzja o sięgnięciu po profesjonalną pomoc.

Jednocześnie rośnie liczba ostrzeżeń ze strony instytucji zawodowych, że chatboty nie spełniają standardów bezpieczeństwa w sytuacjach kryzysowych i mogą wzmacniać nieadaptacyjne narracje, jeśli są używane bez ram i świadomości ograniczeń (APA Services, 2025).

To wszystko sugeruje, że kluczowa zmiana nie dotyczy pytania czy AI zastąpi terapeutów, lecz tego, że kontekst korzystania z rozmowy psychologicznej już się zmienił.

W praktyce oznacza to, że coraz więcej osób będzie trafiać do gabinetów:
– po długich „rozmowach z AI”,
– z gotowymi interpretacjami własnych stanów,
– z nowymi oczekiwaniami wobec dostępności i ciągłości wsparcia.

Czy bezpieczeństwo i dostępność „rozmowy na żądanie” będą w przyszłości wspierać proces terapeutyczny — czy raczej stabilizować strategie unikania i samoregulacji bez relacji?

🎉 Gratulacje z okazji wyboru na Przewodniczącą Polskiego Towarzystwa Psychologicznego! 🎉Z ogromną radością i uznaniem Po...
05/02/2026

🎉 Gratulacje z okazji wyboru na Przewodniczącą Polskiego Towarzystwa Psychologicznego! 🎉

Z ogromną radością i uznaniem Polskie Stowarzyszenie Rozwoju Psychoterapii składa najserdeczniejsze gratulacje Pani prof. dr hab. Annie Zajenkowskiej z okazji wyboru na Przewodniczącą Polskie Towarzystwo Psychologiczne.

Pani Profesor jest cenioną psycholożką społeczną i kliniczną, psychoterapeutką psychodynamiczną oraz analityczką grupową, a także superwizorką aplikantką w Polskim Towarzystwie Psychiatrycznym. Pełni funkcje naukowe i dydaktyczne jako prof. Uniwersytetu VIZJA w Warszawie oraz dyrektorka Naukowego Instytutu Psychologii, angażując się jednocześnie w działalność badawczą związaną m.in. z przetwarzaniem informacji społecznych, mentalizacją oraz psychoterapią grupową.

To wybór, który odzwierciedla zaufanie środowiska psychologicznego do jej wiedzy, doświadczenia klinicznego i głębokiego rozumienia psychicznych oraz społecznych aspektów funkcjonowania człowieka. Jej szerokie kompetencje, łączenie perspektywy naukowej z praktyką terapeutyczną oraz zaangażowanie w rozwój standardów pracy psychologów i psychoterapeutów stanowią ważny wkład w kształtowanie przyszłości naszej dyscypliny.

💐 Z całego serca życzymy Pani Profesor owocnej, inspirującej i pełnej satysfakcji kadencji na rzecz rozwoju psychologii klinicznej, nauki, edukacji oraz szerokiego dialogu naukowego w Polsce.

✨ Niech ten etap będzie okazją do dalszego wspierania jakościowej, refleksyjnej i odpowiedzialnej pracy w obszarze zdrowia psychicznego — zarówno w nauce, jak i w praktyce.

Dlaczego rozmowy się blokują – nawet gdy obie strony mają dobre intencje? Zaskakujące wnioski z badań Harvardu 🧠💬Intuicy...
03/02/2026

Dlaczego rozmowy się blokują – nawet gdy obie strony mają dobre intencje? Zaskakujące wnioski z badań Harvardu 🧠💬

Intuicyjnie zakładamy, że dobra rozmowa wymaga unikania niezgody, ostrożności i „niepodważania” perspektywy drugiej strony.
Jednak badania prowadzone przez Alison Wood Brooks – psycholożkę behawioralną z Harvard Business School – pokazują coś mniej oczywistego.

W serii eksperymentów nad komunikacją, negocjacjami i rozmowami trudnymi wykazano, że:

przyznanie racji rozmówcy częściej otwiera rozmowę, niż ją zamyka,

nadmierna koncentracja na tym, by „dobrze wypaść”, obniża jakość dialogu,

a całkowicie otwarte pytania nie zawsze sprzyjają pogłębieniu kontaktu – zwłaszcza w sytuacjach napięcia.

Paradoksalnie to właśnie:

jasne nazwanie różnicy,

uznanie perspektywy drugiej strony,

i mniejszy lęk przed niezgodą
tworzą warunki do realnej wymiany.

Z perspektywy psychoterapii te dane są szczególnie interesujące, ponieważ podważają intuicyjne utożsamianie bezpieczeństwa relacyjnego z łagodnością. Coraz więcej badań sugeruje, że zdolność pomieszczenia napięcia – bez jego eskalacji i bez unikania – może być kluczowym warunkiem dialogu prowadzącego do zmiany.

📚 To przesuwa akcent z pytania „jak być bardziej empatycznym” na pytanie „jak tworzyć warunki, w których różnica nie blokuje kontaktu”.

Czy bezpieczeństwo w rozmowie zawsze sprzyja zmianie — czy czasem raczej ją stabilizuje?

28/01/2026

Serdecznie zapraszamy na

🌈 Kurs Certyfikowany (V edycja) Psychoterapia Pozytywna !
📅 Start: 27–29 marca 2026
📍 Katowicki Instytut Psychoterapii

Psychoterapia Pozytywna to podejście, które integruje w sobie bogactwo nurtów psychoterapeutycznych – łącząc psychodynamiczne rozumienie konfliktów, techniki poznawczo-behawioralne oraz humanistyczną i transkulturową wizję człowieka. Jej twórcą był prof. Nossrat Peseschkian (1933–2010).
To niezwykła synteza mądrości Wschodu i Zachodu, uznawana i certyfikowana przez główne światowe organizacje psychoterapeutyczne, w tym IFP, WCP, EAP. 🪁

Dlaczego warto?
✔ Podejście skoncentrowane na zasobach i mocnych stronach człowieka
✔ Integracja różnych szkół terapeutycznych w praktycznym modelu 5-etapowego procesu terapii
✔ Możliwość uzyskania certyfikatu Konsultanta Psychoterapii Pozytywnej (WAAP) i kontynuacji ścieżki do poziomu mistrzowskiego

Dla kogo?
Kurs skierowany jest do:
🔹 Psychologów, pedagogów, psychoterapeutów, lekarzy
🔹 Specjalistów sektora medycznego i pomocy psychologicznej
🔹 Osób z wykształceniem humanistycznym zainteresowanych tym nurtem
(Osoby bez wykształcenia medycznego/psychologicznego mogą wziąć udział w pełnym kursie i otrzymają zaświadczenie o uczestnictwie.)

Struktura kursu (200 h):
📚 5 zjazdów (4 moduły teoretyczne + moduł SELF)
🧠 Seminaria, ćwiczenia praktyczne, superwizja, literatura, egzamin certyfikacyjny
Terminy
➡ 27–29 marca 2026
➡ 11–13 kwietnia 2026
➡ 19–21 czerwca 2026
➡ 11–13 września 2026
➡ Październik 2026 - data do potwierdzenia
Koszt udziału:
💰 Całość: 6200 zł
💰 Jeden zjazd: 1300 zł
Prowadząca:
👉 Katarzyna Marquardt– certyfikowany psychoterapeuta i trener Transkulturowej Psychoterapii Pozytywnej

📍 Adres: ul. Franciszkańska 25, 40‑708 Katowice (II piętro)
📞 Telefon: +48 32 25 24 517 lub +48 507 020 082
📧 E‑mail: biuro@k‑i‑p.pl lub szkolenia@k‑i‑p.pl
📩 Zapisz się już dziś – zarezerwuj miejsce i rozwijaj kompetencje terapeutyczne!

Przez lata w psychoterapii dominowało przekonanie, że zmiana dokonuje się poprzez stopniowe „przepracowanie” trudnych do...
27/01/2026

Przez lata w psychoterapii dominowało przekonanie, że zmiana dokonuje się poprzez stopniowe „przepracowanie” trudnych doświadczeń — ich analizę, ekspozycję i narracyjną integrację.
Najnowsze badania nad rekonsolidacją pamięci emocjonalnej coraz wyraźniej pokazują jednak, że nie każda praca z przeszłym doświadczeniem prowadzi do zmiany — a niektóre interwencje mogą wręcz utrwalać objawy.

W ostatnich latach badania neurobiologiczne i translacyjne potwierdzają, że pamięć emocjonalna zmienia się wyłącznie w określonych warunkach czasowych i afektywnych, a nie poprzez samą intensyfikację emocji.

🔬 Co mówią najnowsze dane?

Badania Elsey & Kindt (2017, 2021) oraz zespołów pracujących nad kliniczną rekonsolidacją pokazują, że:

aktywacja wspomnienia nie wystarcza,

kluczowe jest wprowadzenie nowego, niezgodnego doświadczenia emocjonalnego w tzw. oknie rekonsolidacji,

bez tej rozbieżności pamięć zostaje ponownie utrwalona w niezmienionej formie.

Przegląd badań opublikowany w Nature Reviews Neuroscience (Elsey, Van Ast & Kindt, 2018) wskazuje wprost, że:

ekspozycja pozbawiona aktualizacji znaczenia emocjonalnego nie prowadzi do trwałej zmiany reakcji afektywnych.

Z kolei Lane i współautorzy (2020, 2022), analizując dane neurobiologiczne i kliniczne, pokazują, że:

intensywne przeżywanie emocji nie jest mechanizmem zmiany,

decydujące znaczenie ma moment, w którym stare oczekiwanie emocjonalne zostaje podważone przez nowe doświadczenie relacyjne lub afektywne,

to właśnie ten moment inicjuje rekonsolidację, a nie samo „przeżywanie”.

W metaanalizie opublikowanej w Behavioral and Brain Sciences (Lane et al., 2023) autorzy podkreślają, że:

wiele interwencji terapeutycznych aktywuje pamięć, ale nie spełnia warunków jej modyfikacji — co tłumaczy ograniczoną trwałość efektów.

Również nowsze badania neuroobrazowe (m.in. Phelps, Lempert & Sokol-Hessner, 2023; Nature) wskazują, że:

zmiana reakcji emocjonalnych koreluje nie z poziomem pobudzenia,

lecz z reorganizacją sieci znaczeniowych w układzie limbicznym i korowo-limbicznym.

🧠 Co z tego wynika dla praktyki klinicznej?

Najnowsze dane konsekwentnie pokazują, że:

nie każda ekspozycja jest terapeutyczna,

nie każda intensyfikacja emocji sprzyja zmianie,

czas, rytm i kontekst relacyjny interwencji są kluczowe.

Z perspektywy psychoterapii oznacza to przesunięcie akcentu:
z „jak dużo klient opowiada”
na „czy w trakcie aktywacji pojawia się realna aktualizacja doświadczenia”.

📚 Współczesne badania nad rekonsolidacją coraz wyraźniej sugerują, że skuteczna terapia nie polega na wielokrotnym wracaniu do przeszłości, lecz na stworzeniu nowego kontekstu emocjonalnego, w którym dawne doświadczenie traci swoją destrukcyjną funkcję.

To podejście redefiniuje myślenie o pracy z traumą, lękiem i utrwalonymi wzorcami emocjonalnymi — oraz o granicach tego, co nadal nazywamy „przepracowaniem”.

„Zmiana nie polega na wglądzie, lecz na nowym doświadczeniu.”— Irvin D. YalomTo zdanie Yaloma przez lata było cytowane i...
20/01/2026

„Zmiana nie polega na wglądzie, lecz na nowym doświadczeniu.”

— Irvin D. Yalom

To zdanie Yaloma przez lata było cytowane intuicyjnie — jako kliniczna mądrość wynikająca z praktyki. Dziś coraz więcej badań sugeruje, że nie jest ono jedynie metaforą, lecz trafnym opisem mechanizmu zmiany psychicznej.

Współczesne badania nad procesem terapeutycznym pokazują, że sam wgląd poznawczy rzadko wystarcza, aby doprowadzić do trwałej zmiany. Kluczowe okazują się nowe doświadczenia emocjonalne — szczególnie te, które są:

powtarzalne,

osadzone w relacji,

przeżywane w stanie względnego bezpieczeństwa.

Co istotne, badania nad pamięcią emocjonalną i uczeniem się afektywnym wskazują, że zmiana utrwala się wtedy, gdy stare wzorce reagowania zostają „nadpisane” nowym doświadczeniem, a nie jedynie zrozumiane na poziomie narracyjnym.

To rodzi ważne pytania dla praktyki psychoterapeutycznej:

Jaką rolę pełni wgląd, jeśli nie prowadzi do zmiany doświadczenia?

Czy skuteczność terapii zależy bardziej od tego, co klient rozumie, czy od tego, czego realnie doświadcza w procesie?

Jak różne podejścia terapeutyczne tworzą warunki dla nowych doświadczeń emocjonalnych — nawet jeśli używają odmiennych technik?

W tym kontekście coraz częściej mówi się o psychoterapii jako o procesie uczenia się poprzez doświadczenie, a nie wyłącznie o pracy nad znaczeniami. To przesuwa akcent z interpretacji na warunki, w których zmiana może się wydarzyć.

📚 Warto zapytać: czy nasze modele szkoleniowe i superwizyjne wystarczająco uwzględniają ten wymiar zmiany — czy nadal przeceniamy sam wgląd kosztem doświadczenia?

#️⃣

✨ Niezwykła szansa – ostatnie wolne miejsce ✨Są takie momenty, które zdarzają się rzadko.Właśnie teraz jeden z nich jest...
16/01/2026

✨ Niezwykła szansa – ostatnie wolne miejsce ✨

Są takie momenty, które zdarzają się rzadko.
Właśnie teraz jeden z nich jest dostępny.

Informujemy, że pojawiło się ostatnie wolne miejsce na XVIII edycję Akredytowanego Kursu Psychoterapii, realizowanego przez Polskie Stowarzyszenie Rozwoju Psychoterapii (PSRP) we współpracy z Katowickim Instytutem Psychoterapii.

📅 Rozpoczęcie kursu:
27.01–02.02.2026 – wyjazdowe zgrupowanie self-experience (60 godzin)

📍 Miejsce realizacji: Katowicki Instytut Psychoterapii

Jest to całościowy, akredytowany kurs psychoterapii, przygotowujący do samodzielnego prowadzenia psychoterapii:
– atestowany przez Sekcję Naukową Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego
– akredytowany przez Sekcję Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego

💰 Koszty uczestnictwa:
– zgrupowanie self-experience: 2500 PLN (bez noclegu i wyżywienia)
– semestry I–VIII: 5000 PLN / semestr
– semestry IX–X: 5500 PLN / semestr
(Cena nie obejmuje kosztów zakwaterowania i wyżywienia)

Kurs adresowany jest do osób posiadających tytuł zawodowy lekarza lub magistra. Rekrutacja obejmuje ocenę ankiety zgłoszeniowej oraz rozmowę kwalifikacyjną.

🔗 Szczegóły oraz formularz zgłoszeniowy:
👉https://k-i-p.pl/szkolenia-dla-terapeutow?start=6

📩 Kontakt: szkolenia@k-i-p.pl

Jeśli czujesz, że to moment na podjęcie tej drogi – to ostatnia możliwość dołączenia do tej edycji 🌱

Jak opracować kazus w podejściu integracyjnym na egzamin certyfikacyjny psychoterapeuty?Prowadzący:dr n. med. Roman Cies...
15/01/2026

Jak opracować kazus w podejściu integracyjnym na egzamin certyfikacyjny psychoterapeuty?

Prowadzący:

dr n. med. Roman Ciesielski – certyfikowany superwizor SNP PTP oraz WAPP, specjalista psychiatrii
i psychoterapii, doświadczony klinicysta, nauczyciel psychoterapii i autor publikacji i monografii
z zakresu psychiatrii i psychoterapii.

Nowa ustawa o zawodzie psychoterapeuty wprowadza obowiązek uzyskania certyfikatu jako podstawy prawa wykonywania zawodu. Jednym z kluczowych warunków certyfikacji w uznanych stowarzyszeniach jest rzetelne opracowanie i zaprezentowanie dwóch kazusów klinicznych opisujących długoterminowe procesy terapeutyczne

Seminarium jest skierowane do osób planujących w najbliższym czasie przystąpić do egzaminu certyfikacyjnego, pracujących z pacjentami w terapii długoterminowej.

Warunkiem udziału jest posiadanie obszernych notatek z jednego procesu terapeutycznego (powyżej 30 sesji) oraz gotowość do poddania tego procesu refleksji i analizie w formule doświadczeń grupowych.

Spotkanie ma charakter praktyczny i warsztatowy i stanowi bezpośrednie wsparcie w przygotowaniu materiałów egzaminacyjnych zgodnych z aktualnymi standardami certyfikacji.

Kiedy i gdzie?
17-18.04.2026

Liczba miejsc ograniczona.
Szczegóły i zapisy:
534 006 296
info@wip.wroclaw.pl

KOSZT: 1450

Adres

Ulica Sołtysowicka 65A
Wroclaw

Godziny Otwarcia

Poniedziałek 09:00 - 20:00
Wtorek 09:00 - 20:00
Środa 09:00 - 20:00
Czwartek 09:00 - 20:00
Piątek 09:00 - 20:00

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Polskie Stowarzyszenie Rozwoju Psychoterapii umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Polskie Stowarzyszenie Rozwoju Psychoterapii:

Udostępnij

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram

Polskie Stowarzyszenie Rozwoju Psychoterapii

Nasze wartości: - rozwijanie i propagowanie wiedzy - współpraca i kreatywne działanie na rzecz stowarzyszenia - integracja różnych podejść psychoterapeutycznych - wymiana doświadczeń wśród profesjonalistów zajmujących się psychoterapią - dbałość o przestrzeganie standardów zawodowych i etycznych Cele Stowarzyszenia: - Rozwój i propagowanie psychoterapii jako profesjonalnej metody leczenia - Prowadzenie działalności szkoleniowej służącej upowszechnianiu standardów kształcenia psychoterapeutów zgodnych ze stosowanymi w Unii Europejskiej - Organizowanie konferencji naukowych, seminariów i innych form naszej działalności - Prowadzenie badań nad przebiegiem i efektywnością psychoterapii - Współpraca ze stowarzyszeniami, jednostkami naukowymi, oświatowymi, zdrowotnymi, z władzami państwowymi i samorządowymi oraz innymi instytucjami i organizacjami, osobami prywatnymi w zakresie stosowania i rozwijania psychoterapii