Gabinet Psychoterapii - Sanvimed- Izabela Włodarczyk

29/09/2022

Naukowcy odkryli, że serce jest nie tylko pompą tłoczącą krew, ale ma również własny „mózg”. Jeśli nawiążesz z nim stały kontakt, twoje życie stanie się lepsze i pełniejsze, a miłość nigdy cię nie opuści – czy będziesz w związku, czy nie.

06/09/2022

05/09/2022

📖 Pewnego razu poszukiwacz udał się na wyprawę w Himalaje. Słyszał, że na najwyższym szczycie mieszka najmądrzejszy guru na świecie. Mężczyzna wyruszył na trudną, mozolną wyprawę, aby dowiedzieć się, jaki jest sens życia.

Podróżował przez wiele dni w wielkim mrozie, wietrze i śniegu. Odczuwał głód, pragnienie, potykał się, ale dążył uparcie do celu. Gdy był już na skraju wyczerpania, podnosił wzrok i widział, że jest już naprawdę blisko, więc kontynuował wędrówkę.

Wreszcie, po wielu dniach trudnej podróży, poszukiwacz dotarł na szczyt. Była tam jaskinia, a wewnątrz jaskini żarzył się mały płomień. Mężczyzna nie miał już siły iść. Jego ubranie było w strzępach, a on sam ledwo przeczołgał się do ognia. Kiedy podszedł bliżej, zobaczył cień osoby siedzącej w pozycji lotosu. Mężczyzna ogrzał się przy ogniu, chwilę odpoczął i powiedział:

„Wielki nauczycielu, jaki jestem szczęśliwy, że Cię znalazłem. Podróżowałem wiele dni, aby z Tobą porozmawiać. Szedłem w mrozie, śniegu i wietrze. Bywałem głodny i spragniony. Przyszedłem, żeby zadać Ci jedno pytanie. Jakie jest znaczenie życia? Jaki jest sens życia? Stary Tybetańczyk siedział i milczał. Po bardzo długim czasie, odpowiedział „Życie nie ma sensu”.
W tym momencie wędrowiec poczuł wściekłość – „ Jak to?! Chwileczkę. Podróżowałem tutaj przez wiele tygodni, powziąłem taki wysiłek, przychodzę do Ciebie, tylko po to, żebyś mi powiedział, że życie nie ma sensu?” Guru spojrzał na mężczyznę popatrzył, pomyślał i mówi „no to może ma sens”.

Życie nie ma żadnego sensu z wyjątkiem tego sensu, jaki my mu nadajemy. Czasami ludzie spierają się ze mną, co do tego. Czasami, kiedy mówię to pacjentom, bardzo ich to niepokoi. Tak naprawdę rzecz nie tkwi w tym, co robi nam świat, tylko w tym, jak my na to odpowiadamy.
Życie to robota typu zrób to sam.


𝗙𝗿𝗮𝗴𝗺𝗲𝗻𝘁 𝘄𝗮𝗿𝘀𝘇𝘁𝗮𝘁𝘂 "𝗥𝗼𝘇𝘄𝗼́𝗷 𝗼𝘀𝗼𝗯𝗶𝘀𝘁𝘆 𝘁𝗲𝗿𝗮𝗽𝗲𝘂𝘁𝘆 - 𝗽𝗿𝗼𝗰𝗲𝘀 𝗶𝗻𝗱𝘆𝘄𝗶𝗱𝘂𝗮𝗰𝗷𝗶 𝗶 𝗯𝘂𝗱𝗼𝘄𝗮𝗻𝗶𝗮 𝗮𝘂𝘁𝗼𝗻𝗼𝗺𝗶𝗶 𝘄 𝗽𝘀𝘆𝗰𝗵𝗼𝘁𝗲𝗿𝗮𝗽𝗶𝗶" - Ł𝗼́𝗱𝘇́, 𝟮𝟬-𝟮𝟭.𝟭𝟭.𝟮𝟬𝟭𝟱.

30/07/2022

Wstrzymujemy, zaciskamy. Nadużywając cierpliwości ciała, zdradzamy je. A ono jest kruche i czułe. Przychodzi moment, że mówi „dość” i komunikuje to bólem. Psychosomatycy mówią: gdy cierpi dusza, płacze ciało.

19/09/2020

"Niezależnie od tego, czy trauma wydarzyła się dziesięć lat temu, czy ponad czterdzieści, moi pacjenci nie mogli przerzucić mostu nad przepaścią między ich wojennymi doświadczeniami a obecnym życiem. Można powiedzieć, że to samo zdarzenie, które było dla nich źródłem tak przemożnego bólu, stało się również jedynym sensem istnienia. Czyli, że naprawdę żyją tylko wtedy, gdy ponownie przeżywali swoją traumatyczną przeszłość".

"Osoby straumatyzowane utykają w przeszłości, przestają się rozwijać, bo nie potrafią budować swojego życia na nowych doświadczeniach. Byłem bardzo poruszony, gdy weterani armii Pattona dali mi na Boże Narodzenie wojskowy zegarek z II wojny światowej, ale było to smutne memento roku, w którym ich czas się zatrzymał: 1944. Straumatyzowanie oznacza, że organizuje się sobie życie tak, jakby trauma wciąż trwała - stała i niezmienna, jakby każde nowe spotkanie czy zdarzenie było skażone przeszłością."

Są takie książki, w które wpadamy jak śliwka w kompot od pierwszej strony. Chciałoby się cytować je w nieskończoność. I dla mnie taką pozycją jest "Strach ucieleśniony" Bessela Van Der Kolka. Przysięgam, nigdy nie przeczytałam niczego tak dobrze wyjaśniającego, jak trauma zmienia świat w obcą planetę. I jak trudno jest czuć się żywym tu i teraz, jak trzeba się wbrew pozorom uczyć życia w teraźniejszości, a niekoniecznie nieustannie kopać z przeszłością. Jak ważne jest w tym wszystkim ciało i właściwa interpretacja sygnałów, jakie z niego płyną. KOSMOS!

Rzadko tutaj wrzucam polecenia książkowe ale "Strach ucieleśniony" zdecydowanie zasługuje na osobny post.

Pewnie też macie swoje wrześniowe perełki czytelnicze.
Zachęcam do tego, żeby się w komentarzu nimi podzielić! 🥰

📚💛⬇️

01/09/2020

Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą.
Biżuteria, kartki okolicznościowe, personalizowane prezenty i wiele wiele innych.

01/01/2020

Niech 2020 rok będzie dla Was szczęśliwy dobry i spełniony

25/12/2019

Wesołych Świąt Bożego Narodzenia
Spokoju spełnienia
bliskości
Radości siły i wytrwałości

03/11/2019

www.wroclaw-psychoterapia.pl

02/11/2019

W poszczególnych fazach żałoby przechodzimy przez:
- stan szoku, otępienia i niedowierzania (niezależnie od tego, czy spodziewaliśmy się tego ciosu, czy nie)
- a kiedy kończy się ta pierwsza, względnie krótka faza żałoby, wchodzimy w fazę dłuższą – w okres intensywnego cierpienia psychicznego – czas płaczu, zmiennych nastrojów i dolegliwości fizycznych, czas lęku, beznadziejnej rozpaczy, czas gniewu
- rozpacz, niepokój, gniew za opuszczenie, poczucie winy z powodu naszych zaniedbań, idealizowanie zmarłego – to wszystko etapy prowadzące do smutku (czystego smutku) i pogodzenia się z utratą
- końcowym, lecz bardzo ważnym etapem żałoby jest proces internalizacji/uwewnętrznienia – kiedy zmarli stają się częścią naszego wewnętrznego świata i wtedy na zawsze pozostają z nami.
Alexander Lowen, „Depresja i ciało”
(Źródło fotografii: Adrian Swancar/unsplash.com)

24/09/2019

Za życie, za opiekę, za to, kim jesteś. Ale nie dziękuj za to, co było złe, to przepracuj w samotności lub na terapii. Podziękuj rodzicom też w tym sensie, że zwolnij ich z zajmowania się twoim życiem. Bo to już twoje zadanie. Psycholożka Katarzyna Miller daje pierwszą lekcję dorosł...