Gabinet Psychoterapii i Rozwoju. Gestalt Window. Rafał Wójcik
Psychoterapeuta Gestalt certyfikat EAGT i EAP Jestem psychoterapeutą Gestalt w trakcie certyfikacji. Gestalt jest nurtem humanistyczno- doświadczeniowym.
Szkolenie całościowe czteroletnie w zakresie prowadzenia psychoterapii odbyłem w Instytucie Gestalt w Krakowie. Podstawą tego kierunku psychoterapeutycznego jest budowaniem relacji terapeutycznej w atmosferze akceptacji ,empatii i autentyczności, która jest jedną z podstawowych czynników leczących. Pracuję z osobami doświadczającymi kryzysów życiowych, trudnościami w pracy, wypaleniem zawodowym, trudnościami w relacjach rodzinnych, nie czują satysfakcji z życia jakie budują, mają niskie poczucie własnej wartości. Doświadczenie zawodowe zdobywałem w instytucjach leczenia i przeciwdziałania uzależnieniom oraz innym problemom społecznym, między innymi w zabrzańskiej Fundacji Pomost, w ośrodku stacjonarnym Centrum Leczenia Uzależnień ,,Familia", Centrum Zdrowia Psychicznego i Leczenia Uzależnień ,,Familia" w Gliwicach. Współpracuję z Ośrodkiem Profilaktyki i Leczenia Uzależnień w Zabrzu
Odkryłem w toku swojej własnej podróży z psychoterapią, że nie ma nic piękniejszego niż spotkanie dwóch ludzi w jednym miejscu. Gdzie można dzielić się uczuciami, myślami, obawami. Gdzieś gdzie nie ma potępienie dla ludzkich błędów, które przecież wszyscy popełniamy. Gdzieś gdzie jest zrozumienie, że człowiek na dany moment robi to co może najlepiej zrobić. Gdzieś gdzie można spotkać się sam ze sobą i odbić się w oczach drugiego człowieka. Gdzieś gdzie pojawia się moment, że po prostu nie wiemy co zrobić z tym co nas spotkało. Gdzieś gdzie dowiaduje się, że ma wybór i uczy się brać za niego odpowiedzialność. Gdzieś gdzie z każdego doświadczenia i tego przyjemnego i nieprzyjemnego płynie źródło potencjału, który można wykorzystać dla wzbogacenia życia i nas samych. Mogę powiedzieć, że nie zawsze jest to droga łatwa. To jak wspinanie się w górę. Czasami bolą ręce. Czasami nogi odmawiają posłuszeństwa. Zadajemy sobie pytanie po co i czy nie rezygnować. Bo ból jest nie do zniesienia. Czasami stajemy i podziwiamy co do tej pory udało się zrobić. Przeżywamy chwile uniesienia. Dotarcie na szczyt to spojrzenie z góry na to jaki świat jest wspaniały w mroku i blasku słońca. Dotarcie to też zgoda i akceptacja na bycie człowiekiem takim jakim się jest. Na jego naturę nie doskonałą ale prawdziwą....
28/02/2026
Na ile sytuacja stresową nasz niszczy a na ile nasz stosunek do niej. Wielokrotnie widzę iż interpretacja w bardziej konstruktywna stronę pobudza nasz do rozwoju a stres może być impulsem. Czy można żyć szczęśliwie w nieszcześliwym miejscu. A może otoczenie ma moc, której się nie sprzeciwimy. A może iterpretacja dająca nadzieję oszczędzi nasza energię i da to ziarenko, które przechyli szale. A może choć jedna relacja niczym garniec złota zachowana w swym sercu pobudzi że to złe wydarzenia może przynieść jedną choć jedna rozwojową korzyść...
24/02/2026
Oblicza depresji w gabinecie są niezwykle różno różne. Wczoraj był dzień walki z depresją a ja jakoś temat przeoczyłem. I tak czasem my przeoczamy to co się dzieje z innymi.
Kojarzymy depresje często że skutkiem i myślami samobójczymi. Z trudem wyjścia z łóżka. To uczucie jakbyś się wpadało w jakąś przepaść z której nie da się wyjść. Mózg mówi dalej ogarnij się a ciało po prostu nie ma sił. Nic już nie daje radości. Przyszłość wydaje się nieosiągalna. W głowie myśl nie dam rady. To już koniec nic dobrego mnie nie czeka.
Znam też depresję w której widziałem przed sobą osoby pełne sukcesu, z dużymi wynikami finansowymi. Można by powiedzieć a może mają życie lepsze ode mnie. Nic bardziej mylnego w depresji maskowanej tak jest. Ile by się nie miało życie nie daje satysfakcji, pustka i beznadzieja mimo otoczenia tak świecącego. Osoba nie pokazuje to czego w środku doświadczają naprawdę.
Pamiętam pierwsze odczucia samotności w spotkaniu się z depresją. Pole emocjonalne tak mocno wciągające swym doświadczeniu. Wsysa, zabiera energię. Zawsze mnie ten temat porusza. Zawsze serce staje się bolesne na myśl o tej części egzystencji. Nie czekajcie idźcie po pomoc…
13/02/2026
Poranna kawa, światło przechodzące przez okna, spojrzenie na bliskich, uśmiech ludzi przechodzących... Tyle drobiazgów pomijamy🌿
12/02/2026
Może tak zacząć dzień od wdzięczności. To co mamy jest ważne pomimo innych braków.
10/02/2026
Bo każdy dzień życie jest procesem i się zmienia 🌅
Jakikolwiek Masz dziś dzień, Pamiętaj ✨❤️🍀🙂
29/01/2026
To co uwięziło nas w przeszłości. Może trzymać nas w dorosłości. Pamiętam tą opowieść z wielu miejsc. Jest dla mnie znakomitą metaforą różnych schematów relacyjnych. Opowiem ja po swojemu.
Był kiedyś mały słonik, który został uwięziony i zabrany jako malec od swoich rodziców. Ludzie przybili go palem większym od niego oraz liną.
Wiele dni, wiele nocy trwała walka z wieżami. W końcu padł zmęczony próbując raz za razem. W końcu w bezsilności przestał uznał siebie za bezradnego. Wiele lat minęło słonik wyrósł na dużego posłusznego słonia. Z powodu jego spokoju nie zmieniano liny ani palika bo nie było potrzeby.
Pewnego dnia odwiedził go ptak. Słoń patrzył z zazdrością na niego. Mówił :
- Ty to masz fajnie możesz latać gdzie chcesz być wolny i poruszać i zwiedzać różne miejsca na świecie.
- Kilka odwiedzin kilka rozmów z ptakiem. minęło.
Pewnego dnia ptak spojrzał na linę i palik oraz słonia i powiedział :
- Przecież jesteś taki silny bez trudu pociągniesz i wyrwiesz palik.
Słoń spojrzał :
-Rzeczywiście ucieszony.
Zerwał linę i palik i powędrował daleko w dal
,,, Tak też jest z naszymi schematami dopóki ktoś nie pomoże nam ich przepracować i zobaczyć. Tkwimy w nich nieświadomie wierząc że tak musi pozostać...
25/01/2026
⚡Czasem lęk nas pokona, czasem znajdziemy odwagę do działania i pójdziemy, czasem poszukamy wsparcia wystarczającego. Która by to nie był droga radzimy sobie i stawiamy krok do przodu...
24/01/2026
Zawszę coś można się nauczyć ;)
17/01/2026
Wewnętrzna odwilż. Cierpienie i inne uczucia w wyniku trudnych doświadczeń. Domagają się domknięcia i usłyszenia. Potrzebują uważności towarzysza by człowiek mógł ruszyć dalej a nie żyć w trudnej przeszłości w samotnosci...
15/01/2026
Czy zmiany muszą być spektakularne ? Czy to prawda że kropla drąży skałę? Czy to może wystarczy codziennie coś inaczej. Mały kroczek. W teorii pola gestaltowskiej nie zmienia się innych ale zmienia się sytuacje poprzez małą różnicy wyrażenie uczuć. Drobna zmiana może być początkiem tej dużej. Nie działanie poprzez zmianę innych ale takie poprzez własną zmianę. Sprzeczne czasem takie jest ... :)
Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Gabinet Psychoterapii i Rozwoju. Gestalt Window. Rafał Wójcik umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.
Skontaktuj Się Z Praktyka
Wyślij wiadomość do Gabinet Psychoterapii i Rozwoju. Gestalt Window. Rafał Wójcik:
Psychoterapia Gestalt oraz psychoterapia uzależnień in Gestalt therapy philosophy
Jestem psychoterapeutą Gestalt w trakcie certyfikacji. Gestalt jest nurtem humanistyczno- doświadczeniowym. Szkolenie odbywam w Instytucie Gestalt w Krakowie. Podstawą tego kierunku psychoterapeutycznego jest budowaniem relacji terapeutycznej w atmosferze akceptacji ,empatii i autentyczności, która jest jedną z podstawowych czynników leczących. Pracuję z osobami doświadczającymi kryzysów życiowych, trudnościami w pracy, wypaleniem zawodowym, trudnościami w relacjach rodzinnych, nie czują satysfakcji z życia jakie budują, mają niskie poczucie własnej wartości.
Zajmuję się prowadzeniem terapii uzależnienia od alkoholu i substancji psychoaktywnych. Pracą z osobami, które dorastały w rodzinie w której był alkohol i narkotyki. Teraz w wyniku tego doświadczają takich problemów jak nadmierna kontrola, niskie poczucie własnej wartości, trudność w budowaniu satysfakcjonujących relacji. Jestem certyfikowanym specjalistą psychoterapii uzależnień
Odkryłem w toku swojej własnej podróży z psychoterapią, że nie ma nic piękniejszego niż spotkanie dwóch ludzi w jednym miejscu.
Gdzie można dzielić się uczuciami, myślami, obawami. Gdzieś gdzie nie ma potępienie dla ludzkich błędów, które przecież wszyscy popełniamy. Gdzieś gdzie jest zrozumienie, że człowiek na dany moment robi to co może najlepiej zrobić. Gdzieś gdzie można spotkać się sam ze sobą i odbić się w oczach drugiego człowieka. Gdzieś gdzie pojawia się moment, że po prostu nie wiemy co zrobić z tym co nas spotkało. Gdzieś gdzie dowiaduje się, że ma wybór i uczy się brać za niego odpowiedzialność. Gdzieś gdzie z każdego doświadczenia i tego przyjemnego i nieprzyjemnego płynie źródło potencjału, który można wykorzystać dla wzbogacenia życia i nas samych.
Mogę powiedzieć, że nie zawsze jest to droga łatwa. To jak wspinanie się w górę. Czasami bolą ręce. Czasami nogi odmawiają posłuszeństwa. Zadajemy sobie pytanie po co i czy nie rezygnować. Bo ból jest nie do zniesienia. Czasami stajemy i podziwiamy co do tej pory udało się zrobić. Przeżywamy chwile uniesienia.
Dotarcie na szczyt to spojrzenie z góry na to jaki świat jest wspaniały w mroku i blasku słońca. Dotarcie to też zgoda i akceptacja na bycie człowiekiem takim jakim się jest. Na jego naturę nie doskonałą ale prawdziwą....
