http://pureinsightstherapy.com/

Hajar owrang psychologist, Bucharest (2026)

29/12/2025

🕊️ خیلی وقت‌ها مشکل ما «قوی نبودن» نیست…
مشکل اینه که هیچ‌وقت اجازه ندادیم آروم باشیم.
یاد گرفتیم ادامه بدیم،
حتی وقتی بدنمون خسته‌ست.
یاد گرفتیم بفهمیم،
حتی وقتی خودمون فهمیده نشدیم.
و اسم اینو گذاشتیم: «زندگی.»
🌿 اما یه جایی تهِ دل،
یه صدای آروم هست که مدام می‌گه:
«من فقط می‌خوام دیده بشم… بدون اینکه درست بشم.»
در روان‌درمانی،
گاهی اتفاق بزرگ، نه توی تحلیل‌های پیچیده‌ست،
نه توی راه‌حل‌های فوری؛
بلکه توی همون لحظه‌ایه که
برای اولین بار،
بدون قضاوت، کنار خودت می‌شینی.
✨ شاید این پست،
دعوت امروزِ تو باشه
برای یه مکث کوچیک…
برای شنیدنِ چیزی که مدت‌هاست توی وجودت صدا می‌کنه.
اگه این چند خط یه جایی از دلتو لمس کرد،
لازم نیست توضیح بدی.
می‌تونی فقط این جمله رو با خودت یا اینجا بنویسی:
«منم دلم می‌خواد آروم‌تر باشم…»
و اگه حس کردی وقتشه یکی
بدون نسخه، بدون عجله،
فقط کنارت باشه و گوش بده،
دایرکت همیشه بازه 🌱
گاهی همین شروع‌های آروم،
مسیرهای عمیق می‌سازن.

24/12/2025

🎄 کریسمس فقط چراغ و هدیه نیست…
برای خیلی‌ها،
فصلِ مکثه.
فصلِ دیدنِ چیزهایی که در شلوغیِ سال، جا موندن.
روزهایی که بیرون همه‌چیز روشن‌تره،
اما بعضی دل‌ها، تازه توی این نور،
خستگی‌هاشون رو می‌بینن.
دلتنگی‌هاشون رو.
و سوال‌هایی که جواب ساده ندارن.
🌿 اگه این روزها هم لبخند داری، هم یه غمِ آروم ته دلت نشسته،
بدون که این تضاد، ضعف نیست.
این یعنی داری صادقانه با خودت زندگی می‌کنی.
در روان‌درمانی، ما یاد می‌گیریم
که لازم نیست توی کریسمس «حالِ خوبِ اجباری» داشته باشیم.
گاهی کافیه کنار خودمون بشینیم،
یه نفس عمیق بکشیم،
و از خودمون بپرسیم:
این روزها، کجای دلم بیشتر از همه به مراقبت نیاز داره؟
✨ کریسمس می‌تونه شروع تازه‌ای باشه،
نه با تصمیم‌های بزرگ،
نه با تغییرهای ناگهانی،
بلکه با یه مهربونی کوچیک…
اما واقعی…
با خودت.
اگر کریسمس امسال،
دلت بیشتر از هدیه،
آرامش می‌خواد…
به‌جای آرزوهای بزرگ،
امشب فقط اینو از خودت بخواه:
یک ذره مهربون‌تر بودن با خودت.
می‌تونی یه جمله کوتاه براش بنویسی —
حتی اگه فقط توی دلت.
و اگه دوست داشتی،
همون جمله رو اینجا با من شریک شو…
کریسمسِ امسالِ تو، شاید از همین‌جا شروع بشه 🌲🤍
#کریسمس

21/12/2025

🍉 شب یلدا فقط بلندترین شب سال نیست…
برای خیلی‌ها،
بلندترین شبِ دل هم هست.
شبی که دورهمی‌ها پررنگ‌ترن،
ولی بعضی دل‌ها ساکت‌تر.
شبی که خاطره‌ها زنده می‌شن،
و بعضی دلتنگی‌ها، بی‌اجازه سر می‌رسن.
🌿 اگه امشب حالت یه‌جوریه،
اگه هم خوشحالی هم غمگین،
اگه دلت هم جمع می‌خواد هم تنهایی،
بدون که این تناقض، ضعف نیست.
انسان بودنه.
در روان‌درمانی، ما یاد می‌گیریم
که لازم نیست توی شب یلدا «حالِ خوب اجباری» داشته باشیم.
گاهی فقط کافیه
کنار خودمون بشینیم،
یه انار دون کنیم،
یه نفس عمیق بکشیم
و به دلمون اجازه بدیم هرچی هست، همون باشه.
✨ یلدا یعنی:
تاریکی هم می‌گذره.
نه با عجله،
نه با انکار،
بلکه با همراهی.
اگه امشب، دلت می‌خواد یکی بدون نصیحت فقط حالت رو بفهمه،
می‌تونی همین‌جا یه جمله کوتاه بنویسی:
«یلدای امسالِ من این شکلیه.

18/12/2025

🧠💭 متن نهایی پست برای اینستاگرام و فیسبوک (استایل هاجر)

❄️
زمستون که میاد، هوا فقط سرد نمی‌شه...
انگار یه چیزی توی دل آدم یخ می‌زنه.
یه جور بی‌حوصلگی، یه جور اضطرابِ بی‌دلیل.
نه به خاطر امتحان، نه به خاطر کار،
یه اضطراب ساکت که فقط... هست.
🔹 بی‌خوابی‌ها بیشتر می‌شن
🔹 بدن مدام خسته‌ست
🔹 مغز دنبال یه چیزی می‌گرده که اصلاً معلوم نیست چیه
من اسمش رو گذاشتم:
"اضطراب زمستونی" – اضطرابی که از سرما نمیاد، از بی‌حرکتی میاد.
جایی که نور کمتره، صداها کمترن، حرکت کمتره…
و ذهن ما با تمام توان، شروع می‌کنه به پر کردن این سکوت با ترس‌هاش.

وقتی با مراجعانم درباره‌ی این حس حرف می‌زنیم،
اولش فکر می‌کنن یه چیز شخصیه
اما بعد می‌فهمن بدنشون فقط داره واکنش نشون می‌ده به فصل.
✔️ نور کمتر = ملاتونین بیشتر = خواب‌آلودگی، غم، اضطراب
✔️ سکوت بیشتر = درگیری بیشتر با فکرهای درونی
✔️ کاهش تماس با بدن = قطع ارتباط با خود

❓ حالا چی کار می‌شه کرد؟
ما توی رویکرد Vita Senses Therapy یاد می‌گیریم
که به‌جای جنگیدن با اضطراب،
اونو از بدن بیرون ببریم، نه با زور... با حس.
مثلاً چی؟
•
لمس یه شال گرم
•
بوی قهوه‌ی صبحگاهی
•
صدای شومینه یا بارون
•
نوشتن چند خط قبل خواب
•
یه تماس کوتاه با آدمی که فقط می‌فهمه، نه نصیحت می‌کنه
همین چیزهای کوچک، بدن رو یواش‌یواش از حالت «یخ‌زده» می‌کشه بیرون
و بهش یاد می‌ده که زمستون خطر نیست.
فقط یه فصله.
و ما زنده‌ایم.
و هنوز می‌تونیم حس کنیم.

🎯 اگر زمستون برات فقط سرما نیست،
بلکه اضطرابه، دل‌گرفتگیه، تنهاییه...
لازم نیست تنهایی ازش عبور کنی.
من اینجام تا کمکت کنم خودتو توی این فصل پیدا کنی،
نه گم.
📬 برای هماهنگی یک جلسه‌ی کشف رایگان،
می‌تونی بهم پیام بدی — همین حالا.
نه برای عجله، فقط برای شروع.

📌 لینک رزرو جلسه توی بیو هست.
اگه نیاز به توضیح داشتی، پیام خصوصی بده با یه 🕯
من خودم برات مینویسم.
#اضطراب

#زمستان
#بدن
#احساس

15/12/2025

🎧
تا حالا شده یه روز صبح با یه غم بی‌دلیل از خواب بیدار بشی؟
نه اتفاق خاصی افتاده، نه خبریه…
اما یه بغض نشسته، یه خلأ هست، یه چیزی انگار کم شده.
من اسمش رو گذاشتم:
غم مهاجرت. غمی که معلوم نیست از کجا میاد، اما خیلی عمیقه.
و تو این سال‌ها، هم تو خودم تجربه‌ش کردم،
هم در دل صدها زنی که بعد از مهاجرت گفتن:
«انگار یه تیکه از وجودم جا مونده...»
ما یاد گرفتیم بجنگیم با غم.
بگیم: «حالم خوبه»
لبخند بزنیم، قوی باشیم، عادی رفتار کنیم.
اما غم فراموش نمی‌کنه.
تو دل ما می‌مونه، یه‌جوری که گاهی نفس کشیدن رو سخت می‌کنه.
تا اینکه یاد گرفتم یه کار دیگه بکنم...
یاد گرفتم با غمم بجنگم نه — باهاش بشینم.
باهاش صبحونه بخورم.
موسیقی بذارم، دستم رو بذارم روی قلبم،
به بوی قهوه‌م دقت کنم
و بهش اجازه بدم فقط... باشه.
چرا؟ چون غم یه دشمن نیست.
غم یه پیام‌رسانه.
یه صدای آروم که می‌گه:
«یه چیزی توی دلت جا مونده. بیا ببینمش.»
اگه تو هم مثل من با این احساسات درگیر بودی یا هستی،
یه مقاله‌ی بلند برات نوشتم.
با تمام دل، با تمام صداقت.
در مورد اینکه چطور می‌تونیم
با غم هم‌زیستی کنیم،
نه اینکه نابودش کنیم.
🕊 بخونش، شاید یه جمله‌ش برات چراغ شد.
👇 لینک مقاله توی اولین کامنت هست (و توی بیو هم گذاشتم)

#غم
#مهاجرت
#احساسات

#رواندرمانی

09/12/2025

😮‍💨
این روزها وقتی خسته‌ای، مضطربی یا انگار یک چیزی ته دلت سنگینی می‌کند…
هیچ‌کس عمیق نمی‌پرسد چه خبر است.
فقط می‌گویند: نفس عمیق بکش. ورزش کن. برو سفر. چند روز استراحت کن.
اما واقعیت این است که
گاهی مشکل از کمبود اکسیژن نیست…
از کمبود شنیده شدن است.
گاهی نه سفر کمک می‌کند، نه پیاده‌روی.
چون ما قرار نیست از چیزی فرار کنیم؛
ما نیاز داریم کسی کنارمان بایستد و بگوید:
«بیا، با هم نگاه کنیم چه چیزی توی دلت جا مانده…»
🌿
خیلی از زن‌های مهاجر این روزها دقیقاً همین را تجربه می‌کنند:
خستگیِ پنهان، اشک‌هایی که فرصت بیرون آمدن ندارند،
و اضطرابی که با “مسکن‌های لحظه‌ای” آرام نمی‌شود.
درمان واقعی، یک نسخه آماده نیست.
یک گفت‌وگوی واقعی است.
یک نگاه انسانی.
یک فضا برای اینکه تو بالاخره بگویی:
«من خسته‌ام… و نمی‌دانم از کجا شروع کنم.»

👩‍💻 من هاجر اورنگ هستم،
روانشناس، مشاور و روان‌درمانگر.
و اینجا هستم تا کمکت کنم نه فقط مدیریت کنی…
بلکه شفا پیدا کنی.
آرام‌آرام، با احترام به ریتم زندگی‌ات.
📞 اگر حس می‌کنی وقتشه حرف بزنی،
می‌تونی یک تماس رایگان ۱۵ دقیقه‌ای رزرو کنی.
بقیه مسیر را با هم پیدا می‌کنیم.
🔗 لینک رزرو در اولین کامنت
و در اینستاگرام لینک در بیو.

08/12/2025

✨
گاهی آدم تا وقتی مهاجرت نکنه، نمی‌فهمه “قوی بودن” یعنی چی…
نه قوی بودنِ ظاهری.
اون قدرتی که از دلتنگی، اشک‌های شبانه، تلاش‌های پنهان و سکوت‌هایی میاد که هیچ‌کس جز خودت نمی‌فهمه…
و من سال‌هاست با زن‌هایی کار می‌کنم که توی همین مسیر،
خودشون رو فراموش کردن تا فقط دوام بیارن.
اما ما قرار نیست فقط دوام بیاریم.
قرار نیست فقط «مدیریت کنیم».
ما حق داریم آرامش داشته باشیم، صدای درونی‌مون رو بشنویم و زندگی‌مون رو دوباره بسازیم.
🌿
این صفحه جاییه برای همون زن‌ها.
برای تو.
برای همه‌ی کسانی که می‌خوان توی یک کشور جدید، با ذهنی سبک‌تر و قلبی آروم‌تر ادامه بدن.

👩‍💻 من هاجر اورنگ هستم.
روانشناس، مشاور و روان‌درمانگر. و مأموریت من من کمک به زن‌های مهاجره تا از دل استرس، اضطراب و دلتنگی…
به زندگی دلخواهشون برسن — نه زندگیِ تحمل‌شده.

📞 اگر حس می‌کنی وقتشه برای خودت کاری کنی،
می‌تونی همین حالا یک تماس رایگان ۱۵ دقیقه‌ای رزرو کنی.
در این تماس کوتاه، درباره شرایطت حرف می‌زنیم و می‌فهمیم چه مسیر درمانی مناسب توست.
🔗 لینک رزرو در اولین کامنت و بیو.
🫶 تو تنها نیستی…
و این قدم می‌تونه شروع یک فصل جدید برای تو باشه.

03/12/2025

👁 گاهی مردم فکر می‌کنن ناتوانی یعنی ندیدن، نشنیدن، یا راه نرفتن.
اما من تو جلسات روان‌درمانی،
ناتوانی‌های عمیق‌تری دیدم...
🔸 ناتوانی در گفتنِ «نه»
🔸 ناتوانی در گریه کردن
🔸 ناتوانی در خواستن
🔸 ناتوانی در دیدنِ ارزش خود، حتی وقتی تمام عمر مفید بودی برای دیگران
معلولیت فقط اون چیزی نیست که از بیرون دیده می‌شه.
گاهی یه آدم کاملاً «سالم»،
سال‌هاست با زخمی زندگی می‌کنه که هیچ‌کس حتی نمی‌دونه کجاست...
و من؟
من یه روان‌درمانگر نابینای مطلقم.
ولی جهانم روشنه.
چون یاد گرفتم روشن دیدن، از چشم نمیاد —
از دلِ دیدنِ خودمه، با همه‌ی ضعف‌ها و زیبایی‌هام.

🌿 روز جهانی معلولین، فقط برای یادآوری یه قشر خاص نیست.
شاید برای تو هم باشه.
برای اون بخشی از تو که مدت‌هاست صداشو نشنیدی… چون فکر کردی «نباید باشه».
📩 اگه حس کردی این پست یه تلنگر کوچیک بود،
برام بنویس:
«منم دارم خودمو می‌بینم...»
و بذار این بار، با دل ببینیم، نه با قضاوت.
—

‌شه

02/12/2025

😞 گاهی احساس می‌کنی داری از پا می‌افتی…
و همون لحظه یه صدای درونیت می‌گه:
«ببین، باز ضعیف شدی. باز نتونستی کنترلش کنی.»
و اون لحظه‌ست که خیلیا می‌گن باید "هوش هیجانی" داشته باشی.
یعنی چی؟ یعنی همه چی رو قورت بدی؟ لبخند بزنی؟ ساکت بمونی؟
نه...
برای من، هوش هیجانی یعنی اینکه بتونی بگی:
🌧 «امروز خسته‌ام... ولی نمی‌خوام با این خستگی بجنگم.»
🌱 «دارم اشک می‌ریزم... ولی خودمو سرزنش نمی‌کنم.»
🕊 «ناراحتم، ولی هنوز لیاقت شنیده‌شدن دارم.»
هوش هیجانی، یعنی اجازه بدی احساساتت باشن،
بدون اینکه تو رو با خودشون ببرن... یا تو بخوای سرکوبشون کنی.
یه جور ارتباط مهربونانه با دل خودته
نه مدیریت خشکِ هیجانات.

📩 اگه یه زمانی تو هم احساس کردی احساساتت زیادی‌ان...
بدون که زیادی نیستی.
فقط یه آدمی هستی که می‌فهمه، حس می‌کنه، و هنوز یاد می‌گیره...
برام بنویس:
«دارم یاد می‌گیرم...»
تا بدونم این پست، یه دل رو آروم کرده 🤍
—

‌شه

01/12/2025

🧨 گاهی "عزت نفس" این نیست که خودتو دوست داشته باشی،
یا هر روز جلوی آینه به خودت لبخند بزنی...
گاهی فقط یعنی بتونی بگی:
🛑 «نه. نمی‌خوام.»
بدون اینکه هزار بار توی ذهنت عذرخواهی کنی.
نه به کاری که دلت نمی‌خواد.
نه به آدمی که خسته‌ت می‌کنه.
نه به پیامی که حال‌تو بد می‌کنه.
نه به جایی که توش شنیده نمی‌شی...
🌿 عزت نفس گاهی فقط یعنی این‌که به خودت این حق رو بدی که "کافی باشی"
حتی وقتی بقیه هنوز منتظرن که بیشتر از خودت مایه بذاری...

✨ خیلی وقت‌ها اون صدای کوچیکی که می‌گه «ناراحتش نکن»،
همون صداییه که سال‌هاست خودت رو ناراحت کرده.
🫶 امروز یه لحظه وایسا...
و اگه لازمه، همون نه‌ای که سال‌ها نگفتی رو،
اول به خودت بگی — با احترام، با مهربونی، با عزت.

📩 اگه دلت خواست از این جنس حرف‌ها بیشتر بخونی، یا حتی تجربه‌ت رو بگی،
برام بنویس:
«من در حال یاد گرفتنم...»
و بدون که همین جمله یعنی شروعِ شفقت واقعی با خودت 🤍
—

28/11/2025

🫣 بعضی سکوت‌ها از خجالت نیست...
از خستگی توضیح دادنه.
از ترس اینکه دوباره یکی بگه:
«ولی خب چرا این‌قدر حساس شدی؟»
«دیگه تموم شده، ولش کن.»
«مثبت فکر کن...»
بعضی سکوت‌ها،
سال‌ها توی گلوی آدم جا خوش می‌کنن.
نه چون آدم حرفی نداره،
بلکه چون هیچ‌کس گوش نمی‌ده... نه واقعی.
ولی یه جا باید این چرخه تموم شه.
نه با فریاد، نه با جنگ،
با یه آدمی که فقط بلده واقعی گوش بده.
با یه فضا که امنه، بی‌قضاوت، بی‌نسخه.
🌿 سکوت‌هات هنوز حرف دارن...
شاید این پست، اون لحظه باشه که دلت بگه:
«کاش یکی بود می‌فهمید...»

📩 اگه دلت خواست اون سکوت رو بشکنیم،
دایرکتم بازه برات.
فقط بنویس:
«یه حرف دارم...»
و بذار کم‌کم، کلمه‌ها راه خودشونو پیدا کنن 🤍
—

27/11/2025

🫖 توی دنیایی که همه ازت می‌خوان قوی باشی،
هیچ‌کس نمی‌پرسه که...
"خسته‌ای از خوب بودن؟"
از اینکه همیشه حواست به بقیه باشه،
همیشه بفهمی، ببخشی، همراهی کنی،
و یه‌جوری خودتو بذاری ته لیست.
بعضی وقتا خوب بودن، خسته‌کننده می‌شه...
نه چون نمی‌خوای مهربون باشی،
چون دیگه چیزی ازت نمونده.
اما یه چیزی هست که خیلیا یادشون رفته:
تو هم مهمی.
حتی وقتی هیچ‌کس حواسش نیست.
حتی وقتی فقط یه فنجون چای دستته، با چشمای خسته...
🌿 امروز، فقط یه لحظه برای خودت باش.
نه برایِ پیشرفت، نه برایِ مفید بودن،
فقط برای اینکه یادت بیاد:
بودنِ تو، خودش کافیه.
—
📩 اگه دلت می‌خواد در این مورد بیشتر حرف بزنیم،
دایرکتم بازه برات — بی‌قضاوت، بی‌عجله، با گوش شنوا.
یا می‌تونی برام بنویسی همین‌جا که:
«منم خسته‌ام...»
همین یه جمله، شاید شروع یه رهایی باشه 🤍
—

Hajar owrang psychologist

29/12/2025

24/12/2025

21/12/2025

18/12/2025

15/12/2025

09/12/2025

08/12/2025

03/12/2025

02/12/2025

01/12/2025

28/11/2025

27/11/2025

Address

Telephone

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category