20/07/2021
(รอ) ติด..เตียง..ตาย ไม่ใช่ชื่อหนังแต่มันคือสถานการณ์จริง
ในปัจจุบันของ COVID-19 ที่มีบริหารงานได้ผิดพลาด!!
แบบเละเทะที่สุดของโลก 😢
โดยรัฐบาลที่ทำทุกอย่างผิดพลาดแบบติดกระดุม
ผิดเม็ดตั้งแต่แรก คนสั่งการ ก็เอาแต่สั่งๆ ลูกน้อง
พูดอะไร ของรอบข้างพูดอะไร ก็ไปทำตามเขาหมด
ทั้งๆที่ขาดการศึกษาผลกระทบในทุกระดับชั้นแบบ
360 องศา..แบบนี้ผิดรูปผิดฝาไปหมด นี่มองแค่เรื่อง
บริหารจัดการนะ ไม่มองเรื่องอื่นๆที่ปิดเท่าไหร่ก็ไม่มิดดด
การที่เรียกติดกระดุมผิดตั้งแต่เม็ดแรกนั่นไม่ว่าจะเป็น
การประเมินสถานการณ์ที่ถูกต้องแม่นยำ ,
การวางแผนสั่งวัคซีนล่วงหน้าเพื่อรองรับ และเลือกสรรวัคซีนที่มีประสิทธิภาพสูงมาให้ประชาชน , การตัดสินใจไม่เข้าร่วม Covax ทั้งๆที่ควรจะเป็นประโยชน์, การบริหารจัดการตรวจหาเชื้อ และกระจายการตรวจแบบปูพรม , การจัดการจุดการกระจายฉีดวัคซีนให้มีพื้นที่ครอบคลุม , การบริหารมาตรการชดเชยเยียวยาในกรณีที่มีการออกมาตรการล็อคดาวน์ทำมาหากินไม่ได้ , รวมไปถึงการออกคำสั่งที่ไม่สอดคล้องกับสถานการณ์แม้แต่น้อย และและกระทบเศรษฐกิจระดับชาติจนประเทศไทยล้าหลังแบบที่ไม่มีวันกู่กลับ , การสื่อสารชุดข้อมูลข่าวสารที่ขาดเสถียรภาพ บิดเบื้อน หรือสื่อสารได้ไม่ตรงจุดที่เป็น , การที่ไม่สนับสนุนเอกชนในการดำเนินการจัดการเรื่องวัคซีน จึงส่งภาระอันหนักหน่วงไปไว้ที่แพทย์ พยาบาล เจ้าหน้าส่วนหน้า ที่มีอันจำกัด และสุดท้ายคือ การบริหารราชการที่ผิดพลาดทุกกรณี
**นี่พูดแค่ส่วนนึงของปัญหาที่ทำแบบผิดพลาด มั่วไปหมด
เท่านั้น ไม่ได้กล่าวถึงปัญหาเชิงซ้อนที่มีเพิ่มขึ้นเรื่อง
จากการทำงานที่ผิดพลาด แบบไม่มีข้อจำกัด
อีกไม่นาน..เราจะเห็นพี่น้องชาวไทยล้มหายตายจาก
แบบประเทศอินเดีย ตามสถานที่ และท้องถนนต่างๆ
เพราะเขารอการรักษาไม่ได้ หรือไม่ได้รับการรักษา
แถมยังไปโพสกัสผิดจุดอีกทั้งเรื่องการจัดซื้ออาวุธ
ยุทโธปกรณ์ , การกำจัดผักตบชวา ทั้งๆที่ไม่ใช่เรื่องเร่งด่วน
จริงแล้วตอนนี้ชีวิตพี่น้องประชาชนคนไทยต้องมาอันดับ 1
และพี่ๆน้องๆทหารก็ไม่ควรต้องไปฝึก ไปรบ หรือ
อยู่ที่ตั้ง ไหนๆรัฐนี้ก็มีแต่คนมาจากทหาร เอาพวกพ้อง
กันอยู่แล้ว ก็ควรจะทำดังนี้
📌เราเห็นกันอยู่ว่าพื้นที่ทหาร ค่ายทหารต่างๆ มีอยู่
ครอบคลุมทั้งประเทศ ไม่ใช่แค่กรุงเทพมหานคร
ทำไมถึงไม่เอาพื้นที่เหล่านั้น ที่มีความพร้อมทั้ง
ด้านการจัดการ ไฟฟ้า น้ำประปา โรงเรือน โรงอาหาร
แพทย์ทหาร และทหารผู้ปฏิบัติหน้าที่แต่ละกองพันต่างๆ
วางปืนที่จะต้องฝึก เสียสละโรงนอน และเปลี่ยนตัวเอง
เป็นเจ้าหน้าที่อาสาทางการแพทย์ และแบ่งงานรับผิดชอบ
ออกเป็นกองพันต่างๆ ทำค่ายและพื้นที่ทหาร เป็นได้ทั้ง
โรงพยาบาลสนามที่รองรับผู้ป่วย , พื้นที่ตรวจค้นหา
เชื้อโควิทเพื่อให้ประชาชนไม่กระจุกตัว , พื้นที่ฉีดวัคซีน
ก็ได้ เพราะความพร้อมของพื้นที่ รวมไปถึงการหมุน
เวียนบุคคลากร ร่วมกับคณะแพทย์ พยาบาล เจ้าหน้าที่ส่วนหน้า น่าจะทำได้ดี และเป็นกำลังเสริมที่ดีได้มากกว่าตอนนี้
เพราะเรามีตั้งกี่เหล่าทัพ ถ้าทำพร้อมกันทั้งประเทศ มัน
ก็น่าจะบรรเทาความรุนแรงไปได้มากกว่านี้ ไม่ใช่ว่า
สนใจแต่จะซื้อของ ซื้อๆๆๆ เหมือนคนกำลังจะได้ของเล่น
อยากรู้ว่าคนที่ช่วยกันแบบตอนน้ำท่วมปี 54 มันไปไหนหมด ทิ้งภาระไว้ที่แพทย์ พยาบาล
ซึ่งมีจำนวนต่อประชากรอันน้อยนิด
คิดดูว่าถ้าแพทย์ที่ทำงานอยู่ทุกวันนี้ หมดแรง หมดพลัง
ประเทศจะเหลืออะไร นี่แหละคือสาเหตุที่บอกว่า ทำไม่เป็น
ทำไม่ได้ ทำไม่ไหว และทำไม่ทัน
📌อีกส่วนสำคัญที่จะต้องเร่ง คือการประสานงานเชื่อมโยง
เพื่อให้สถานการณ์ดีขึ้น พร้อมกับเตรียมพื้นฐานทางเศรษฐกิจ ที่ต้องฟื้นฟูเพื่อรองรับล่วงหน้าในวันที่เปิดประเทศไม่ใช่ล่มเละเทะแบบปราสาททรายที่ภูเก็ต นั่งท่องเที่ยวหวังจะมา อยากให้เขามา แต่พอเขามา อ้าววว ปิดกิจการไปเกือบทั้งเกาะ จริงๆมีประเทศตัวอย่างที่ทำไว้ดีมากๆ และไม่ไกลจากเราคือ สิงค์โปร์ โดยท่านนายกรัฐมนตรีผู้นำ ลี เซียน ลุง ถ้าเรามองเห็นแล้วเราคิดไม่ได้ลอกเขามาก็ยังดี เขาคิด เขาทำไว้ดีแล้ว และเขาจะฟื้นตัวได้เร็วกว่าใครในอาเซียน
ผิดกับตอนนี้ที่ประเทศไทยภาษาชาวบ้านเรียกว่า “สักแต่ว่าทำ” ทำไปโดยขาดการไตร่ตรอง
เวลาจะทำให้ทุกอย่างมันดีขึ้น เราเรียกว่าระดมพล
ลองดูหนังฮีโร่แบบ Avengers มันต้องรวมพลังกันสู้
สั่งการคนเดียว หัวเดียว แถมเอาพวกไม่รู้อิโหน่อิเหน่
มาอีก มันก็จะพลาดๆไปเรื่อยๆ เปิดโอกาสให้คนที่
มีความสามารถได้ทำ ได้ลอง เพราะอย่างน้อยเขาก็เห็นความ
ผิดพลาดที่คุณทำมาหมดแล้ว แก้ไขอาจจะยากกว่า
เพราะนอกจากจะแก้ปัญหา ยังต้องแก้ปัญหาที่คนก่อนหน้า
สร้างไว้อีก แต่เชื่อเถอะมันก็ยังได้แก้ ดีกว่าปล่อยให้สะสม
พอกเป็นดินที่หาทางแก้ไปเจอ “ออกเถอะค่ะ” เอาเพื่อนๆ
ออกตามไปด้วย ที่ปากบอกว่ารักชาติ ทำง่ายมาก
ครั้งนี้ต้องแสดงแล้วค่ะ โอกาสเดียวเท่านั้นที่ทำได้
ถ้าไม่อยากให้ไทยแย่ไปกว่านี้ และไม่ต้องห่วงว่าใคร
ที่จะขึ้นมา เราเชื่อว่าเขาจะต้องพัฒนาและแก้ปัญหาได้ดี
กว่าพวกท่านแน่ๆ สละความพังซะในวันนี้ เผื่อพรุ่งนี้
จะมีความปัง (เราหวังไว้เช่นนั้น) ขอบพระคุณ
