07/04/2025
Kişisel gelişimlerimizi tamamladıysak şimdi önümüze bakabiliriz. Neydi bize vaadilen? Bireyin her şeyi başarma gücü olduğu, kendisine inanırsa üstesinden gelemeyeceği hiçbir zorluk olmadığıydı. Bunun için elimizden ne geliyorsa sınırları zorlayarak- ki o sınırlar da zaten hep zihnimizdeydi- yaptık, yapmaya çabaladık. İçe dönüş yolculuğumuzda içerde pek de aradığını bulamayanlar olarak arada kafayı dışarı uzattık ama dışarısı sisten görünmez haldeydi. Dışarısı tehlike, dışarısı bizi geriletecek engellerle doluydu. Ben’in ben’den başka dostu yoktu. An gelip, ötekinin acısına kafamızı çeviremediğimizde bir şeylerin ters gittiğinin farkına vardık ama bu sefer de kafamızı içeriye soktuğumuz parmaklıklara sıkıştırdığımızı buradan kafayı çıkarmanın tek yolunun öteki olduğunu anladık.
Bizler toplumsal varlıklarız. Toplum içinde hastalanır, toplum içinde iyileşiriz. Kişi kendisini ancak ötekinde görür. Başımıza gelenden ziyade, başımıza gelen şeyde tek başına bırakılmak bizi travmatize eden. İyi oluş içerden kafayı çıkarıp yaslandığımız omuzda biraz da. İktidarların, insanların bir şeyleri değiştirmek için bir araya gelmek üzere birbirlerine güvenmemesinden güç aldıklarını belirten psikolog Jamil Zaki ‘ye referansla,bir araya gelmekten ve birbirimize güvenmekten başka yolumuz yok. Çünkü ‘’Sen, ben, biz…Birbirimizin çaresiyiz!’’
