Raşide Yilmaz

Home
Turkey
Ankara
Raşide Yilmaz

Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Raşide Yilmaz, Psychotherapist, Yıldızevler, 722. Caddesi guven apt No: 6/1, Çankaya/Ankara, Ankara.

06/03/2026

Çocuğunuza “inatçı” demeden önce bir an durun...
Uzman bir psikolog olarak şunu söyleyebilirim:
Çocuklar çoğu zaman zor olmak için değil, duyulmak için direnç gösterirler. “Hayır” demeleri; karakterlerinin bozuk olduğunu değil, birey olmayı öğrendiklerini gösterir.
Sınırlar elbette gerekli…
Ama bağ kurmadan konulan her sınır, çatışmaya dönüşebilir.
Onu düzeltmeye çalışmadan önce anlamaya çalışın.
Çünkü güçlü çocuklar, duyulduklarını hisseden çocuklardır. 🌿

02/03/2026

Sürekli kaygı yaşayan çocuklar “ilgi çekmeye” çalışmaz…
Çoğu zaman sadece güvende hissetmeye ihtiyaç duyarlar. 🤍

Kaygılı çocuk daha çok soru sorar, tekrar tekrar emin olmak ister, yanınızdan ayrılmakta zorlanabilir. Bu bir şımarıklık değil; belirsizlikle baş etme çabasıdır.
“Abartıyorsun” demek kaygıyı azaltmaz.
Önce duyguyu görmek, sonra sınır koymak gerekir.
✔️ Duygusu kabul edilen çocuk rahatlar.
✔️ Net ve sakin sınırlar güven verir.
✔️ Dengeli ve tutarlı yaklaşım, kaygıyla baş etmeyi öğretir.
Çocuğunuzun kaygısı karşısında verdiğiniz tutum, onun iç dünyasında güven ya da korku inşa eder.
Unutmayın;
Kaygı çoğu zaman dikkat çekme değil, güven arama çabasıdır. 🌿

01/03/2026

Her şey üst üste geldiğinde, önce kendi gücüne inan ve sonra hayatın akışında ol.
Hayat savaşarak yaşanmaz, önce kendinle barış…
Sana en doğru cevabı kalbin verecektir, onun sesini duy ve dinle…
Şifa sendedir.

26/02/2026

Terapi aynanızdır.
Ama bu ayna sizi yargılamaz.
Sadece görmenizi sağlar.
Kaçtığınız duyguları,
tekrarladığınız ilişki döngülerini,
“iyi olayım” derken kendinizden vazgeçtiğiniz yerleri…
Terapi sizi değiştirmez.
Sizi, size gösterir.
Ve değişim,
kendinizi gerçekten gördüğünüz yerde başlar. ✨

24/02/2026

Sürekli meşgul olmak gerçekten üretkenlik mi…
yoksa bir kaçış mı?
Gün boyu dolu bir takvim.
Boş kalmaya tahammül edememek.
Sessizlikte huzursuzluk hissetmek…
Bazen sürekli meşgul olmak,
duygularla yalnız kalmamak için bir savunma olabilir.
Çünkü durduğumuzda;
üzüntü, öfke, kırgınlık ya da yorgunluk yüzeye çıkar.
Zihin meşgulken güçlü hissederiz.
Ama sakinlikte gerçek duygular konuşur.
Her yoğunluk sağlıklı değildir.
Bazen “çok yoğunum” demek,
“kendimle kalmak istemiyorum” anlamına gelebilir.
Ve iyileşme,
kaçmadan durabildiğimiz yerde başlar. ✨

21/02/2026

Bazen mesafe koymak soğukluk değil, korunma ihtiyacıdır.
İnsan her zaman uzaklaşmak istediği için değil, incinmemek için geri çekilir. Yorulduğunda, anlaşılmadığında ya da sınırları tekrar tekrar aşıldığında… Mesafe, kalbin kendine açtığı güvenli bir alandır.
Dışarıdan bakıldığında bu bir değişim gibi görünür; oysa içeride olan şey çoğu zaman iyileşme çabasıdır. Herkesle aynı yakınlıkta kalmak zorunda değiliz. Bazı ilişkilerde geri durmak, kendine sadık kalmanın bir yoludur.
Mesafe bazen bir kopuş değil, kişinin kendini yeniden duyabilmesi için verdiği sessiz bir moladır.

19/02/2026

“İyi çocuk” olmak için büyütülen birçok insan, yetişkinlikte tarif edemediği bir yorgunluk hissi taşır.
Çünkü küçük yaşta öğrenilen mesaj şudur:
Sevilmek için uyumlu olmalısın. Kırılmamalı, üzmemeli, yük olmamalısın.
Zamanla kişi kendi ihtiyaçlarını geri plana atmayı, herkesi memnun etmeyi ve sınır koymamayı alışkanlık haline getirir. Dışarıdan bakıldığında “sorunsuz” görünür; ama içeride sürekli tetikte, onay arayan ve kendini ihmal eden bir parça vardır.
Yetişkinlikte gelen yorgunluk çoğu zaman fiziksel değil, duygusaldır. Kendi sesini bastırmanın, hep güçlü görünmeye çalışmanın ve “iyi” kalabilmek için verilen görünmez emeğin yorgunluğu…
İyileşme, kötü biri olmakla değil; kendine de en az başkaları kadar şefkat gösterebilmeyi öğrenmekle başlar.

16/02/2026

Kendini değersiz hissetme duygusu çoğu zaman tek bir olaydan değil, tekrar eden küçük deneyimlerden beslenir.
Sürekli eleştirilmek, yeterince görülmemek ya da başarıyla sevilmeyi eş tutmak… Zihin zamanla şu hikâyeyi yazmaya başlar:
“Yeterli değilim.”
Bu duygu; başkalarıyla kıyaslandıkça, hatalara tahammül azaldıkça ve kişinin kendi ihtiyaçları sürekli ertelendikçe güçlenir. İnsan, değerini dışarıdan gelen onayla ölçmeye başladığında, içindeki teraziyi yavaş yavaş kaybeder.
Oysa değer, performansla kazanılan bir şey değildir. Kendini değersiz hissettiğin anlar, çoğu zaman geçmişten öğrenilmiş bir sesin bugüne karışmasıdır.

Bu sesi fark etmek ve ona daha şefkatli bir dille karşılık verebilmek, iyileşmenin ilk adımıdır.

13/02/2026

Sessizlikten rahatsız olmak…
Her an bir ses olsun istemek,
yalnız kalamamak
ya da durduğunda huzursuz hissetmek
bir şeylerin “eksik” olduğu anlamına gelmez.
Bazen sessizlik,
kaçtığımız duygularla baş başa kalmaktır.
Bu yüzden rahatsız edici olabilir.
Sessizlikten korkmak değil mesele;
sessizliğin içinde neyle karşılaştığımızdır.

12/02/2026

Neden aklımız çoğu zaman direkt en kötü senaryoya gider?
Çünkü beynimiz mutlu olmak için değil, hayatta kalmak için evrimleşti. Tehlikeyi erken fark eden bir beyin, atalarımız için bir avantajdı.

Bu yüzden zihnimiz belirsizlikle karşılaştığında boşlukları genellikle en kötü ihtimalle doldurur. Bu bir “bozukluk” değil; beynin bizi koruma çabasıdır.

Ama modern hayatta bu mekanizma bazen gereğinden fazla çalışır. Bir mesaj geç gelince “kesin kötü bir şey oldu” diye düşünmemiz ya da küçük bir belirtiyi büyük bir felakete yormamız bundan. Beyin, olasılığı değil, tehdidi büyütür.

İyi haber şu: Düşündüğümüz her şey gerçek değildir. En kötü senaryoyu fark ettiğinizde kendinize şunu sorabilirsiniz:
“Bu bir gerçek mi, yoksa beynimin koruma hikâyesi mi?”

09/02/2026

Bazen hiçbir şey yapmak istememek bir zayıflık ya da kopuş değildir. Bu, zihnin ve bedenin bize gönderdiği önemli bir sinyaldir. Sürekli güçlü kalmaya çalıştığınızda, duygularınızı ertelediğinizde ya da kendinizi fazla zorladığınızda, içinizde bir yerde durup dinlenmeye ihtiyaç duyan bir parça oluşur. Motivasyon kaybı çoğu zaman “tembellik” değil; tükenmişliğin, duygusal yorgunluğun ya da karşılanmamış ihtiyaçların bir ifadesidir.

Uzman bir psikolog olarak şunu söylemek isterim: Bu anlarda kendinizi suçlamak yerine merakla yaklaşın. “Neye ihtiyacım var?” diye sorun. Belki dinlenmeye, belki konuşmaya, belki de sınırlar koymaya… Kendinize küçük ve şefkatli adımlar atma izni verin. Her şey yapmak zorunda olduğunuz bir liste değil; bazen iyileşme, hiçbir şey yapmadan durabilmeyi öğrenmekle başlar.

08/02/2026

Su akar ve mutlaka yolunu bulur.

Hayat da böyledir.
Bazen önümüze engeller çıkar, bazen yönümüzü kaybetmiş gibi hissederiz. Ama insanın içinde, tıpkı su gibi, akmaya ve yolunu yeniden çizmeye dair güçlü bir potansiyel vardır.

Zorlandığınız dönemler bir durak olabilir, bir son değil. Kendinize zaman tanıyın. Akışa güvenin...

Address

Yıldızevler, 722. Caddesi Guven Apt No: 6/1, Çankaya/Ankara
Ankara
06550

Website

http://www.kafailedanismamerkezi.com/

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Raşide Yilmaz posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Practice

Send a message to Raşide Yilmaz:

Shortcuts

Want your practice to be the top-listed Clinic in Ankara?