04/02/2026
Kıyas yapmak insani bir refleks ama sürekli hâle geldiğinde, zihnin en sessiz yıpratıcılarından birine dönüşür. Çünkü kıyas, gerçeği değil; kendinizin en zayıf gördüğünüz hâlini, başkasının en güçlü hâliyle karşılaştırır. Böyle olunca sonuç bellidir:
Hangi yarışa girerseniz girin, kaybeden hep siz olursunuz.
Sürekli kıyas yapmak neden bu kadar yorucu?
👉 Başkalarının hayatı dışarıdan her zaman daha “derli toplu” görünür.
👉 Kendi gelişiminizi değil, başkasının hızını ölçersiniz.
👉 Odak içerden dışarıya kaydığı için değer duygusu dış onaya bağlanır.
👉 “Bende bir şey eksik” düşüncesi kronikleşir.
Kıyasın en tehlikeli yanı şudur:
Zamanla sizi gerçek ihtiyaçlarınızdan uzaklaştırır ve başkasının hayat ritmini kendi ritminiz sanmaya başlarsınız.
Kıyasın panzehiri ise tek cümledir:
“Bugün dünden biraz daha iyi miyim?”
Kendi gelişiminize odaklandığınızda yarış biter, huzur başlar.