Sakur Studio I Cafe, EVKA 3 Mahallesi 101-3 Sokak No17 Profesörler Sitesi, Bornova (2026)

18/10/2022

Diyarbakır ‘22.

15/07/2022

hayat masaya yumruğu vurduğunda
kabullenir insan
dünyayı kontrol edemediğini-
yaşamın celali karşısında
kalır öylece.
sendeler-
tutunulan her bir ezber
- bomba gibi patlar.
hayat şarapnel parçaları gibi etrafa saçıldığında
koca bir belirsizlik iner..
-yargılar dağılır.
-yo(ğ)rulur insan.
senaristin kendisi olmadığını fark eder..
ve sonra susar.
kelimeler birbirini ezdiğinden
yığın olurlar ağızda.
sözcüklerin boyu yetmez
cümle olmaya..
-dil dönmez.
-söz biter.
zamanın ayarı kaçar
zaman uzar-
zaman daralır-
zaman tersine akar-
ama durmaz.
duran akıldır-
hayat aklını alır insanın.
geriye gayret kalır
geriye muhabbet kalır
haddini ve aczini bilmeyi öğrenir insan.
pes eder sonunda.
elleri yukarı kaldırır ve - bitik halde,
‘teslim oldum’ der.
‘ben’den ölür,
‘biz’e doğar..
ölüm,doğumun habercisi-
son,başı olur hayatın..
insan, küçük bir su birikintisi değil
nehir olduğunu hatırlar.
göksu

20/06/2022

insan duygularını gizli bir odaya hapsettiğinden beri hep aynı döngülerin pervanesinde esir sandı kendini ve sonuç olarak bizler, tozu dumana katan bulanıklığın tam ortasında kaldık.
göz gözü görmüyor-
sözü oluşturan her bir düşünce,kendi içinde zilyon parçaya ayrılarak anlamsız görüntüler getiriyor ekrana
ama ne ekran-
gerçeklik algısı, Truman Show ayarında-
eğriyi doğru,doğruyu eğri gösteren ikilik girdabında,bir o yana bir bu yana savuran muhteşem bir -aldatmaca..
biri iki gördükçe şaşı oldu gözlerimiz-
oysa planlamıştık hayatı,
kontrol edebiliyorduk her şeyi ve herkesi..
-pek öyle değilmiş meğer..
İliklerimize kadar işleyen illüzyon bağımlılığı şimdi direncimiz kadar savuruyor fırtınada.. anlaşılan tutunduğumuz ne kadar dal varsa hepsini kökünden kazımadan dinmeyecek rüzgarın hızı..
iç dış birbirine karışmış.
-kaçacak yer yokmuş meğer..
yetişkin bedenlerde çocuk kaldık ve bir çocuk gibi küsüp ‘oynamıyorum’ dedik..
şikayeti hak sanıp taleplerimiz olmadığında kurban rolünü kaptık hızlıca-
egonun kurbanları-
-roller üstümüze yapıştı..
yan rol, ’daha yan rol ‘ , ’en yan rol’ oynamaktan sıkıldık sıkılmasına da,aklımıza hiç filmin başrolü olduğumuz gel(e)medi..
kendimizle,gerçekte kim olduğumuzla bağlantı koptuğundan içsel navigasyonumuz sapıttı
yargılar,öfke ve zanlar hepimizi birbirimizden ayırdı,bölündük-
bölündükçe unuttuk aynı gemide olduğumuzu
kimi kalbe açılan kapıyı çoktan fark etti
kimi yeni yeni bulanıklığın içinden hissediyor bir çıkış olduğunu
kimi hayatın kendisiyle zoru olduğuna inanmaya devam ediyor
kimi saklanıp her şeyin geçmesini bekliyor..
öyle ya da böyle her birimiz ‘düzenimizden‘ epey öteye itildik
-itiliyoruz..
bu sebeple,konfor alanlarımız mayın tarlasına döndü-
ha bastım ha basıcam gerginliği ve kaygısıyla pata küte patlayıp duruyoruz bedenlerimizde..
DEVAMI YORUMDA 👇

01/02/2022

omuzlarıma ağırlık yaparken dünya
gönlüm perdesini aralar hakikate-
sabır şerbetini yudumluyorum
fakat zihin baskın.
düşünceler duygulara
- duygular bedene hücum ediyor.
cenk çoktan başladı.
biliyorum bana düşen uyanmak-
ardı ardına geliyor olaylar,
düşüyorum bazen.
tam kalkacakken bir başkası
tutuyor ayaklarımdan
kalkmak güç.
rüyalar kabusa evrildi-
her sahnede ağırlaşıyor imtihan.
uykudayken eziyet artıyor.
öyleyse ne diye bu direniş-?
-‘Tuzaklar var.’ mı diyeceksin ?

-‘Hazine kıymetli.’ derim sana.

yüksek ve zorlu bir dağın tepesindeki
muhteşem gün doğumunu görmek için
tırmanman gerekir-
Yorulman,yoğrulman,
kendinden geçmen gerekir,
cesaretini görmek ister doğa
kendini sana göstermek için-
cesaretin varsa
güneş senin için doğar
bakakalırsın doğaya.
ve -ne için yaşadığını
ilk kez o an anlarsın-
şimdi soruyorum tekrar,

-uyanmak bir seçenek mi sence ?
o zaman kabusa razı olmak da
-başka bir seçenek.
seçim senin.
çünkü şikayet ettiğin hayat
tam da tercih ettiğin
-kabuslarındır aslında.
uyanırsan görürsün-
görürsen hatırlarsın-
göksu

18/11/2021

vardır sebebi yaşadıklarının
çözülmez değil elbet.
sıkıntı ve belalar senin için
şikayete vurma dilini-
uzunca bir yol bu
-mesele yolu hatırlamak-
sanma ki duyulmaz çığlığın
aradığın derman derdin içinde
seni yaratan görür elbet
bırakır mı sandın seni
ister ki sen de onu gör
bir sebebi var her şeyin
hakikat olayın içinde saklı-
yeter ki tutun ona.
kanma gördüklerine
inanma duyduklarına
düşme benlik çukuruna
açılsın mana yüreğinde
-verdiğin sözü hatırla-
neden geldin ki dünyaya ?
kalbine dön.
yolu hatırla.
-unuttun mu sahiden?
göksu

11/11/2021

bak sana ne diyeceğim
bir dur ve dinle-
her ne oluyorsa şu an hayatında
bir dakika ara ver
çok zor değil güven bana
telaşın var biliyorum
önemli bir işin-
yetişmen gereken bir yer-
geçmen gereken bir sınav-
iyileşmen gereken hastalık-
ve en çok hayal kırıklıkların- var
tavanda asılı gece lambası gibi-
hayat ışığının -kendine hayrı yok
kalksan düşersin karanlıkta
ampülü patlamış umudun-
kalbin cenderede.
gördün mü biliyorum -*sıkıntını.
o yüzden sana diyorum
bir dur ve dinle-
sonra hemen devam edersin
düşünce balkonundaki seyahate
kaçmaz merak etme seni bekliyor
-hemen yanıbaşında.
-aç kalbini
sözüm -*sana.
hani bekliyorsun ya
-o gün geldiğinde- mutlu olmayı
uzaklara bakma can
ileride değil-
hiçbir -sebebe ihtiyacın yok.
bahaneler delik arıyor sızmak için.
bir dur ve aç gözlerini-
nerde deme-
göremiyorum deme-
tut elimden ve koca bir nefes al
-panik yapmadan.
çünkü O gün -*bugün.
vesvese sinsice yaklaştı yanına
dost gibi görünüyor
tanıdık çünkü-
dinleme onu sen devam et-
senden umudunu istiyor
ancak bu şekilde
kurban olduğuna inandırabilir seni.
onun sözlerinin vücut bulmasının
tek bir yolu var
senin onlara olan inancın.
İnanma-
bak kendi gözlerine
kimsin sen gerçekten?
ufacık bir çaresizlik var mı
-varlığında?
gözlerin kalbin şimdi
bak sadece-
bana inanmanı ya da bu sözleri onaylamanı istemiyorum.
bakmaya devam et.
kendin gör-
gerçeğin üstü örtülüydü
kaygı ve endişeyle-
korkma -kaldır örtüyü.
sen huzurun içindesin
çünkü huzur, varlığın-
o gün *bugün- can🌹
ileride değil..
Göksu

08/11/2021

çocukluk yıllarında -istemek- doğal bir eylemdi
merak etmek-
hayret etmek-
kendiliğinden oluverirdi.
ve dünyayı tanımak için duyulan heyecan
gözlerden taşar-
mutluluk kendiliğinden ortaya çıkardı.
Hatırladın mı ?
-sesini,sözünü,nefesini,seni-
dinlemedikleri için
kendinde bir terslik olduğunu sandın.
vazgeçtin istemekten ve umut etmekten-
birileri senin ne düşüneceğine
ne isteyeceğine
seni neyin mutlu edeceğine karar verdi
ve sen *seni ilk orada terk ettin-
senin dışında herkesin fikrini giyindiğinden,
görevin bildin
başkalarını mutlu etmeyi-
ah güzel can
sırf -onlar- öyle istiyor diye dediğin evetler bugün kalbinin üzerindeki baskının sebebi
sence sana* haksızlık değil mi bu ?
kendini -paraladığından
öfke gelip yerleşti evinin ortasına.
yoruldum- diyorsun
artık yeter- diyorsun
-haklısın.
var olmak için seçtiğin yöntem
iyilik- değil.
iyilik olduğunu Zannediyorsun-
senin seni yok saydığın bir dünyada
herkes bunu sana kanıtlamak için sıraya giriyor
zihnin seni -kaybetmekle- tehdit ediyor
velhasıl tam da bu yüzden
sadece senin fedakarlık yaptığın ilişkileri -deneyimliyorsun.
hayır demekten korkuyorsan
korkma-
‘ben böyle istiyorum’ de
cesaret et.
bir kere ‘hayır’ diyebildiğinde
-kırılacak zincir
önce bir sor kendine
ne istediğini-
bir kere de senin istediğin olsun
senin varlığın (da) hissedilsin
sırf sen -ben de varım,
ben böyle istiyorum’ dedin diye
-gidecek olan
şu an -var mı- sanıyorsun gerçekten ?
hadi at omuzlarından bu yükü
seni gerçekten -seven- kalsın yanında.
dene-
göreceksin.
göksu

04/11/2021

seni tanıyorum kardeşim
kendimden biliyorum seni
sen bana aynasın-
ben sana-
aynalarımız kir tuttuğu için
göremiyoruz birbirimizi.
önyargılarımız var birbirimize karşı
iddialarımız var
seni duyduğumu sanıyorum
ama biliyor musun
ben aslında seni dinlemiyorum-
kulaklarım kafamın içindeki seslerle meşgul
gözlerim a’mâdan hallice
kendi aynamı temizlemeden
seninle uğraştığımdan
tüm arazlar-
sende gördüğümün ben olduğumu
fark edebilsem
bırakıcam seninle uğraşmayı.
sana kızıyorum ya hani
kendi görüntüm hoşuma gitmediğinden-
aslında derdim kendimle.
bir anlasam
-rahatlayacağım.
bakma sen bana-
kusur görenindir her daim-
aynamdaki tozları işaret ettiğin için
teşekkür ederim
iyi ki varsın kardeşim.

Göksu

30/10/2021

dünyadan geçmeye geldik
belki en çok bu kısmı -yanlış anladık
geçmek yerine yerleştik
hiç gitmeyecekmişiz gibi kazıklar çaktık her yana
büyüklere anlatılan masallar
uyutur mu bilmem-
bizler ayakta uyuyoruz
-uyanık davranırken.
bir terslik yok mu bu işte ?
dünya alarmını kurmuş
-kalkın diyor
duyularımız yağmalanmış-
-rüyaya aldanıyoruz.
biz dünyayı duymadıkça
o sesi yükseltiyor
ve ses yükseldikçe endişeleniyoruz .
uyku derinleştikçe
-rüyalar kabusa dönüyor.
dünya yerinden oynarken
kaygıyı yastık yapıyoruz.
ne güzel kısır döngü-
bir tek çocuklar farkında
an’a çağırıyorlar bizi.
onları da susturuyoruz
hipnoz olmuşuz
hikmetten -bihaberiz.
biz uyudukça doğa ağlıyor
hayvanlar bitkin-
çocuklar bağırıyor uyanalım diye
dünya silkeliyor her birimizi
uyanamıyoruz-
felç olmuş her yanımız
uyan diyor oysa yaşam
uyan diyor doğa
uyansak ya- artık
sadece kendimiz için.
bir kişi uyandığında
çok kişinin uykusu hafifler
alsak ya- sorumluluk
şikayetten ziyade.
.
Göksu

29/10/2021

her şey bitmiş gibi gelir bazen
tükenir insan.
umudun yeri bomboş.
-düşünceler düğüm.
kendini olduğun yere bırakıp
ölüm sessizliğine bürünürsün de
yine de devam eder
-öl(e)mezsin.
ağır gelir çaresizlik..
araftayken ve
-hiç ihtimal kalmamışken-
‘ben’ , hükmünü kaybettiğinde
bittim (!) dediğin yerde
ışık girer içeri.
bir kapı açar hayat
-‘hadi başlıyoruz’ der.
bir mesaj tutar elini-
bir kedi gelir yanına-
kamyon arkası yazıda belirir
cevabın-
doğa dillenir senin için-
çiçekler başka kokar
bir dost sarmalar kalbini-
bakakalırsın- olan bitene
hayret, ateşler umudu
-gecene güneş doğar da
dile gel(e)mez mutluluğun.
özün sözü olur mu hiç ?
sözcükler ardı ardına dizilip
yok olurlar -utanarak.
-anlatamazsın.
vazgeçme can
-zannetme- olanı
süzül gönül denizinde
yakalanma -ağlara.

Göksu

22/04/2021

Bu kadar kaybolmuşken kendini nasıl bulabilir ki insan ?
Aranan kim ? Arayan kim ?
Dahası -kim,kimi arıyor ?

İnşa edilen kaleler yıkıldığında,
Darmadağın olduğunda tüm düşünceler
Kumdan kaleleri dalga ile yok olmuş
Bir çocuk gibi bakakalır insan..
Nitekim-
Hayat kartları toplarken,
elinde hangi kart olduğuyla ilgilenmez.
-Ve oyun yeniden kurulur.
Tercihler arasında
‘oynamak istemiyorum’ da var elbette.
Küsüp kenara çekilmek de var.
Ama bazıları için bu bir seçenek değildir..
Onlar kartlar yeniden dağıldığında
Bu zamana kadar bildiklerine tutunmak yerine,
yeniye döndürürler kalplerini.
Çünkü onlar bilirler;
Bazen uzaktan bakmak gerekir bahçeye.
Ayrık otlarını görmek
bahçeyi yeniden düzenlemek için.
Onlar bilirler -bilmemek;
Alan açar insanın içinde,
Gül zannettiğin otları fark ettirir.

‘Bilmiyorum’ der bazısı..

-‘Ben bilmem.’
Yarını,dünü,hiçbir zamanı ve an’ı..

Direnç ne -bilmiyorum.
Güç ne -bilmiyorum.
Makam ne,mevki ne bilmiyorum.
Doğru ne,yanlış ne bilmiyorum.
İyi ne,kötü ne bilmiyorum.

-‘ilgilenmiyorum.’

Dağ bilir.
Taş bilir.
Bulut bilir.
Gök bilir.

-‘Ben bilmem.’

Göksu.

06/04/2021

Damlayım,ayrıldım bütünden
Unuttum firkatı.
Damla halime kıymet verip
‘Ben’ oldum gurbette.

Yoldaki taşa takılıp-
Oyalandım nicedir.
‘Şimdi değil’ der dilim.
ne vakit bu kavuşma?

Seyir devam eder de,
-yol nedir gerçekte(n)?

Şüphe zerk olmuşken bendime
Gerçeğin sesi duyulur mu ?
Baksan,her yol O’na çıkar.
Zihnime esir,rüyadayım.

Hakikati ararken,
Kendimden öte gittim.
Birken -iki oldum ben..
Hayali, ’hayat’ sandım.

Gören göz gerek bana
İşiten kulaklar.
-Uykudan uyanmaya
Niyet gerek gönlüme..

Göksu.

Sakur Studio I Cafe

18/10/2022

15/07/2022

20/06/2022

01/02/2022

18/11/2021

11/11/2021

08/11/2021

04/11/2021

30/10/2021

29/10/2021

22/04/2021

06/04/2021

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category