23/04/2026
Bugün okullarımızı bayraklarla donattık ama kalplerimizdeki o büyük boşluğu örtmeye yetmiyor.
Bir okulun koridoru, bir çocuğun dünyadaki en güvenli yolu olmalıydı. Tebeşir kokusu, korkuyla değil; hayallerle karışmalıydı. Bugün sadece bayramı değil, okullarda yarım kalan hikâyeleri, susturulan sesleri ve koruyamadığımız o masumiyeti de taşıyoruz sırtımızda.
Atatürk’ün “Çocuklar her türlü ihmal ve istismardan korunmalı” sözü, bugün bizim için bir kutlama mesajı değil, ağır bir ödevdir. Okullarımız cenaze evi değil, “yaşam yuvası” olana dek; hiçbir çocuk bir başkasının karanlığına kurban edilmeyene dek 23 Nisan tam anlamıyla kutlanmış sayılmayacak.
Kaybettiğimiz evlatlarımızın anısına; daha güvenli, daha şefkatli bir gelecek borçluyuz.