03/01/2026
Neye göre yapıyoruz seçimlerimizi?
Kimleri kendimize yakın hissediyor, kimlere çekiliyoruz?
(Ya da kimlerden bir nedenle haz etmiyor, uzak duruyoruz?)
Bugün yaşadığımız çoğu şey biz farketmesek de aslında geçmişimizden izler taşır.
Olan, aslında yaralarımızın, bugünün sahnesinde kendine bir yer bulmasıdır.
Yaralarımızdan seçer, yaralarımızdan seçilir ve yine yaralarımızdan bir ötekiyle buluşuruz.
Çoğunlukla bir öteki de değil,
kendi kör noktamızda kalan parçalarımızdır,
Kendimizdir aslında buluştuğumuz.
Kimbilir, belki de o yüzden ilk zamanlar tamamlanmış hisseder yakın bir ilişki içerisinde kendini insan.
Eksikti, tamamlandı sanır.
Kendi yok saydığı, temas etmek istemediği yanlarına cesaretle bakıp, şefkatle kabullenmedikçe de, bu böyle sürer gider.
Eksikler tamamlanamaz; kırılırız, kırarız belki de ama fark bile etmeyiz.
Yaralarımızdan yaralanırız yine.
“Yalanmış” deriz.
Ya da en iyi ihtimalle; “yanılmışız.”
Oysa ki önce kendiyle buluşmalı.
Kendi içinde tamamlanıp, kendi yaralarını görmeli, o yaraları kendi sarmalı.
İnsan önce kendini büyütmeli.
Kendine iyi gelmeli.
İyileştirmeli.
Ancak sonra bir ötekiyle bugüne ait, bugünün ihtiyaçlarıyla yaşanan gerçek bir buluşmadan söz edebiliriz.
Sevgiyle✨
Kln. Psk. Mehtap Hisar.
