15/02/2026
Hız, çoğu zaman bir kaçıştır. Duygudan, belirsizlikten, beklemekten. Yavaşlık ise cesarettir kimi zaman. Bir duygunun içinde kalabilmek, hemen çözmeye çalışmadan,
hemen anlamlandırmadan, hemen kaçmadan. Yavaş olmak tembellik değildir. Kontrolü bırakmayı öğrenmektir.
Her şeyi yetiştirmek zorunda olmamaktır. Her şeye yetişememeyi tolere edebilmektir. Çünkü hayat, hızlanarak değil, durup hissederek derinleşir. Ve bundandır bazen en büyük ilerleme, yavaşlayabildiğin anda başlar. Belki de kaçırdığını sandığın şey, tam da ilk kez gerçekten yaşadığındır.
̇şi̇selgeli̇şi̇m