29/12/2025
Kendi seans gözlemlerimde benim için dikkat çekici bir nokta var.
Anne baba ile yapılan ilk görüşmelerde çocuklarını anlatırken çoğu zaman geriye dönük ne olmuş olabileceğini anlamaya çalışan, "biz nerede hata yaptık" bakış açısına sahip bir yaklaşım varken 12-13 yaşından sonra dil "bu çocuk niye böyle?" olarak değişiyor.
Yaş büyüdükçe sorumluluk almalarını, muhakeme etmelerini, daha iyi düşünüp eyleme geçmelerini bekliyoruz. Peki gerçek böyle mi? Tam da Ergen beyninin, duygusal süreçlerin ve elbette bedenin değişmeye başladığı bu dönemde sadece yaşı büyüdü diye beklentilerimiz gerçekçi diyebilir miyiz?
Uzman olarak ergenlerle çalışmak da ergen ebeveyni olmak da tekrar tekrar okumayı, öğrenmeyi, bilmeyi gerektiriyor. Değişimin sadece ergenden gelmesini beklemek bence haksızlık :)
