10/02/2026
Sevgili dostlar, canım hemşerilerim, yol arkadaşlarım, sevenlerim…
Trabzon Farabi Hastanesi’nde uzun bir mücadele veriyorum, biliyorsunuz… Doktorlarımız sağ olsun, 15 günlük bir tedavi arası verdiler ve evde olacağım. Ama bu ev, benim için şu anda bir sığınak gibi; tamamen izole kalmam gerekiyor.
İnanın, içim yanıyor anlatırken… Sizleri, o sıcacık sarılmaları, el sıkışmaları, göz göze gelip “nasılsın başkanım?” demeleri öyle özledim ki… Ama biliyorum ki, en ufak bir mikrop, en basit bir grip bile şu anda bana ağır gelebilir. Kemoterapinin, o zorlu savaşın ortasında bağışıklığım çok düşük… O yüzden lütfen, lütfen anlayış gösterin.
• Kapıma gelip ziyaret etmek isterseniz, kalbim sızlasa da “gelmeyin” diyorum.
• O güzel dualarınızı, mesajlarınızı, içten temennilerinizi yollayın; onlar bana ilaç gibi geliyor, gece gündüz moralim oluyor.
• Sarılmak, elini tutmak, omzuma dokunmak… Bunları şimdilik erteleyelim. Rabbim inşallah en kısa zamanda kavuşturur bizi.
Bu süreçte yalnız değilim, hissediyorum hepinizi yanımda. Dualarınızla, güzel sözlerinizle güç buluyorum. Gözlerim doluyor bazen, “Bu kadar sevenim varmış” diye… Allah razı olsun her birinizden. Siz varsanız ben varım, siz dua ediyorsanız ben direniyorum.
En kısa zamanda, Allah’ın izniyle, sağlıklı, güçlü bir şekilde aranıza dönmek için can atıyorum. O gün geldiğinde ilk iş, hepinize tek tek sarılacağım, gözlerinize bakıp “teşekkür ederim” diyeceğim.
Şimdilik uzaktan sevgiler, dualar… Kalbim sizinle atıyor. Beni unutmayın, dua edin lütfen. Rabbim şifa versin bana da, herkese de… Hepinize çok ama çok seviyorum. 🙏❤️
Minnet ve sevgilerimle…
Bahadır Mafratoğlu
