03/07/2026
Many adults appear to function well on the outside, yet internally carry quiet beliefs such as: “I am not good enough,” “I don’t deserve love,” or “I must please others in order to have value.”
As Alfred Adler, the founder of individual psychology, suggested, these are often mistaken beliefs—conclusions formed in childhood. They do not arise solely from events themselves, but from how a child interprets those events.
If a parent’s attention appeared mainly when a child achieved something, the child may learn that love equals achievement. When criticism dominates the home, a child may conclude, “something is wrong with me.” And when a parent is emotionally unavailable, a child is more likely to believe “I don’t deserve closeness,” rather than recognizing that the adult may be struggling with their own difficulties.
These early beliefs can stay with us for many years, living quietly within us and negatively shaping our present experiences.
Wielu dorosłych funkcjonuje dobrze na zewnątrz, a jednocześnie w środku nosi ciche przekonania: „nie jestem wystarczająco dobry”, „nie zasługuję na miłość”, „muszę zadowalać innych, żeby mieć wartość”.
Jak mówi Alfred Adler, twórca psychologii indywidualnej, są to często tzw. mistaken beliefs – błędne wnioski powstałe w dzieciństwie. Nie wynikają one wyłącznie z wydarzeń, ale z tego, jak dziecko je zinterpretowało.
Jeśli uwaga rodzica pojawiała się głównie przy sukcesach, dziecko może nauczyć się, że miłość = osiągnięcia. Gdy w domu dominuje krytyka, łatwo o wniosek: „coś jest ze mną nie tak”. A gdy rodzic jest emocjonalnie niedostępny, dziecko częściej uzna „nie zasługuję na bliskość”, zamiast zobaczyć i zrozumieć problemy dorosłego.
Te wczesne przekonania mogą zostać z nami na lata, żyjąc w nas i negatywnie wpływając na teraźniejszość.
Wielu z nas, dorosłych, funkcjonuje z pozoru dobrze, a jednak w środku nosi ciche, uporczywe przekonania na temat siebie: nie jestem wystarczająco dobry,